شرایط برای از بین بردن دامنه نوسان

I. روش های آزمایش سیستم های دستگیری سقوط شخصی و سیستم های دستگاه موقعیت یابی -

(عمومی."این ضمیمه به عنوان یک راهنمای غیر موقت برای کمک به کارفرمایان در رعایت الزامات در سال 1926. 502 (د) عمل می کند. بندهای (ب) ، (ج) ، (د) و (ه) این ضمیمه روشهای آزمایشی را شرح می دهد که ممکن است برای تعیین رعایت الزامات در سال 1926. 502 (د) (16) استفاده شود. همانطور که در ضمیمه D این زیر بخش ذکر شد ، روشهای آزمایش ذکر شده در اینجا در پیوست C نیز می تواند برای کمک به کارفرمایان مطابق با الزامات در سال 1926. 502 (ه) (3) و (4) برای موقعیت یابی سیستم های دستگاه استفاده شود.

(ب) "شرایط عمومی برای کلیه آزمایشات در پیوست تا 1926. 502 (د)."

(1) خطوط مادام العمر ، توری ها و دستگاه های کاهش باید به لنگرگاه متصل شوند و به کمربند بدن یا مهار بدن متصل شوند به همان روشی که در هنگام محافظت از کارمندان استفاده می شود.

(2) لنگرگاه باید سفت و سخت باشد و در صورت اعمال نیروی 2،250 پوند (10 کیلو نیوتن) نباید از 0. 04 اینچ (1 میلی متر) استفاده کند.

(3) پاسخ فرکانس ابزار اندازه گیری بار باید 500 هرتز باشد.

(4) وزن تست مورد استفاده در تست های استحکام و نیرو باید یک جسم سفت و سخت ، فلزی ، استوانه ای یا نیم تنه با یک توری 38 اینچ به علاوه یا منهای 4 اینچ (96 سانتی متر به علاوه یا منهای 10 سانتی متر) باشد.

(5) تسمه یا نجات استفاده شده برای ایجاد فاصله سقوط آزاد باید با سیستم تأمین شود ، یا در صورت عدم حضور آن ، حداقل طناب الاستیک یا زندگی در دسترس برای استفاده از سیستم باشد.

(6) وزن آزمایش برای هر آزمون باید به سطح مورد نیاز بلند شود و باید به سرعت آزاد شود بدون اینکه حرکتی قابل توجه به آن منتقل شود.

(7) عملکرد سیستم باید با در نظر گرفتن طیف وسیعی از شرایط محیطی که برای آن طراحی شده است ، ارزیابی شود.(8) پس از آزمون ، سیستم نیازی به قادر به عملکرد بیشتر ندارد.

(ج) "تست قدرت".(1) در طول آزمایش کلیه سیستم ها ، باید از وزن آزمایش 300 پوند به علاوه یا منهای 5 پوند (135 کیلوگرم به علاوه یا منهای 2. 5 کیلوگرم) استفاده شود.(به بند (ب) (4) این بخش مراجعه کنید.)

(2) این آزمایش شامل کاهش وزن آزمایش یک بار است. برای هر آزمایش باید از یک سیستم جدید استفاده نشده استفاده شود.

(3) برای سیستم های تسمه ، طول طناب باید 6 فوت به علاوه یا منهای 2 اینچ (1. 83 متر به علاوه یا منهای 5 سانتی متر) باشد که از لنگرگاه ثابت به اتصال روی کمربند بدن یا مهار بدن اندازه گیری می شود.

(4) برای سیستم های کاهش نوع طناب ، طول خط زندگی بالاتر از خط مرکزی مکانیسم چنگ زدن به نقطه لنگرگاه Lifeline نباید از 2 فوت (0. 61 متر) تجاوز کند.

(5) برای سیستم های تسمه ، برای سیستم هایی با دستگاه های کاهش دهنده که به طور خودکار فاصله سقوط آزاد را تا 2 فوت (0. 61 متر) یا کمتر محدود نمی کنند ، و برای سیستم هایی با دستگاه های کاهش دهنده که فاصله اتصال بیش از 1 پا (0. 3 متر) دارند(اندازه گیری شده بین خط وسط زندگی و نقطه اتصال به کمربند بدن یا مهار) ، وزن آزمایش باید از نقطه ای که 1. 5 فوت (46 متر) است ، فاصله 7. 5 فوت (2. 3 متر) را کاهش دهد. بالاتر از نقطه لنگرگاه ، به محل حلق آویز آن (6 فوت زیر لنگرگاه). وزن آزمایش باید بدون تداخل ، انسداد یا ضربه زدن به کف یا زمین در طول آزمایش کاهش یابد. در بعضی موارد ، یک طناب سیم غیر الاستیک با طول کافی ممکن است به سیستم (برای اهداف آزمایشی) اضافه شود تا مسافت سقوط آزاد لازم را ایجاد کند.

(6) برای سیستم های کاهش دهنده دستگاه با خطوط زنده یا توری که به طور خودکار فاصله سقوط آزاد را به 2 فوت (0. 61 متر) یا کمتر محدود می کند ، وزن آزمایش باید به صورت آزاد به صورت آزاد 4 فوت (1. 22 متر) تقلب شود.

(7) هر وزنی که از کمربند یا مهار جدا شود ، آزمایش قدرت را شکست داده است.

(د) "تست نیرو" - (1) "عمومی". این آزمون شامل کاهش وزن تست مربوطه یک بار است که در بند (د) (2) (i) یا (د) (3) (i) این بخش مشخص شده است. از یک سیستم جدید و بلااستفاده برای هر آزمون استفاده می شود.

(2) "برای سیستم های طناب."(i) از وزن آزمایش 220 پوند به علاوه یا منهای 3 پوند (100 کیلوگرم به علاوه یا منهای 1. 6 کیلوگرم) استفاده می شود.(به بند (ب) (4) این پیوست مراجعه کنید).

(ب) طول طناب باید 6 فوت به علاوه یا منهای دو اینچ (1. 83 متر به علاوه یا منهای 5 سانتی متر) باشد که از لنگرگاه ثابت به اتصال روی کمربند بدن یا مهار بدن اندازه گیری می شود.

(iii) وزن آزمایش باید از سطح لنگرگاه تا محل حلق آویز آن (در مجموع 6 فوت (1. 83 متر) فاصله سقوط آزاد) بدون تداخل ، انسداد یا ضربه زدن به کف یا زمین در طول آزمایش ، عاری شود.

(3) "برای همه سیستم های دیگر."(i) از وزن آزمایش 220 پوند به علاوه یا منهای 3 پوند (100 کیلوگرم به علاوه یا منهای 1. 6 کیلوگرم) استفاده می شود.(به بند (ب) (4) این پیوست مراجعه کنید)

(ب) فاصله سقوط آزاد که در آزمون مورد استفاده قرار می گیرد باید حداکثر فاصله پاییز از نظر جسمی توسط سیستم در شرایط استفاده عادی مجاز باشد ، تا حداکثر فاصله سقوط آزاد برای وزن تست 6 فوت (1. 83 متر) ، به جز آندنبال می کند:

(الف) برای سیستم های کاهش یافته که دارای پیوند اتصال یا تسمه ای هستند ، وزن آزمایش باید مسافت مساوی با فاصله اتصال را آزاد کند (بین خط وسط زندگی و اتصال به کمربند بدن یا مهار اندازه گیری می شود).

(ب) برای سیستم های کاهش دهنده دستگاه با خطوط مادام العمر یا توری که به طور خودکار فاصله سقوط آزاد را تا 2 فوت (0. 61 متر) یا کمتر محدود می کند ، وزن آزمایش باید به صورت رایگان مسافت برابر با سیستم مجاز توسط سیستم در استفاده عادی باشد.(به عنوان مثال ، برای آزمایش یک سیستم با یک نجات یا تسمه خود در خود ، باید از وزن آزمایش پشتیبانی شود و سیستم مجاز به جمع آوری نجات یا تسمه مانند آن در استفاده عادی باشد. وزن آزمون پس از آن آزاد می شود و نیروو فاصله کاهش اندازه گیری شده).

(4) یک سیستم در صورت استفاده از کمربند بدن بیش از 1،260 پوند (5. 6 کیلو نیوتن) بیش از 1260 پوند (5. 6 کیلو نیوتن) بیش از 1260 پوند (5. 6 کیلو نیوتن) بیش از 2،520 پوند (11. 2 کیلو نیوتن) در هنگام استفاده از مهار بدن فراتر می رود.

(5) حداکثر مسافت کشیدگی و کاهش باید در طول آزمون نیرو ثبت شود.

(ه) "آزمایش دستگاه کاهش."(1. عمومی."دستگاه باید تحت شرایط محیطی ارزیابی یا آزمایش شود ، (مانند باران ، یخ ، گریس ، خاک ، نوع زندگی و غیره) که برای آن دستگاه طراحی شده است.

(2) "دستگاههای کاهش دهنده طناب-نوع."(i) دستگاه ها باید 1000 بار در همان طول خط با مسافت کمتر از 1 پا (30. 5 سانتی متر) حرکت کنند و مکانیسم باید هر بار قفل شود.

(ب) مگر اینکه دستگاه به طور دائم مشخص شود تا نوع (های) Lifeline را که باید مورد استفاده قرار گیرد ، نشان دهد ، چندین نوع (قطر مختلف و مواد مختلف) ، از خطوط مادام العمر برای آزمایش دستگاه استفاده می شود.

(3) "سایر دستگاههای کاهش دهنده خود فعال کننده."مکانیسم های قفل شدن سایر دستگاه های کاهش سرعت خود فعال کننده طراحی شده برای بیش از یک دستگیری باید هر یک از 1000 بار را همانطور که در خدمات عادی انجام می دهند ، قفل کند.

ii. دستورالعمل های غیر موقت اضافی برای سیستم های دستگیری سقوط شخصی. اطلاعات زیر دستورالعمل های اضافی را برای استفاده در رعایت الزامات مربوط به سیستم دستگیری سقوط شخصی تشکیل می دهد.

(الف) "انتخاب و استفاده از ملاحظات."(1) نوع سیستم دستگیری سقوط شخصی که انتخاب شده باید با وضعیت کار خاص مطابقت داشته باشد ، و هر مسافت احتمالی سقوط آزاد باید به حداقل برسد. توجه به محیط کار خاص باید توجه شود. به عنوان مثال ، وجود اسیدها ، خاک ، رطوبت ، روغن ، گریس و غیره و تأثیر آنها بر روی سیستم باید ارزیابی شود. محیط های گرم یا سرد نیز ممکن است تأثیر منفی بر سیستم داشته باشد. طناب سیم نباید در جایی که یک خطر الکتریکی پیش بینی شده است استفاده شود. طبق استاندارد مورد نیاز ، کارفرما باید برنامه ریزی کند تا در صورت سقوط یک کارمند به سرعت در دسترس باشد ، زیرا ممکن است کارمند معلق نتواند به طور مستقل به سطح کار برسد.

(2) در صورتی که از توری ها ، اتصالات و خطوط مادام العمر در اثر عملیات کاری مانند جوشکاری ، تمیز کردن شیمیایی و ماسهبازی در معرض آسیب قرار بگیرند ، باید از این ماده محافظت شود ، یا باید از سایر سیستم های امن استفاده شود. کارفرما باید قبل از انتخاب سیستم مناسب برای محافظت از سقوط شخصی ، شرایط کار و محیط (از جمله تغییرات آب و هوایی فصلی) را به طور کامل ارزیابی کند. پس از استفاده ، اثربخشی سیستم باید کنترل شود. در بعضی موارد ، ممکن است برنامه ای برای تمیز کردن و نگهداری سیستم لازم باشد.

(ب) "ملاحظات آزمایش". قبل از خرید یا استفاده از سیستم بازداشت سقوط شخصی ، یک کارفرما باید بر اساس عملکرد خود در هنگام آزمایش ، اطلاعات مربوط به تأمین کننده را در مورد سیستم بدست آورد تا کارفرما بتواند بداند آیا سیستم این استاندارد را رعایت می کند یا خیر. آزمایش باید با استفاده از روشهای آزمایش شناخته شده انجام شود. این ضمیمه شامل روشهای آزمایشی است که برای ارزیابی عملکرد سیستم های دستگیری پاییز شناخته شده است. ممکن است همه سیستم ها نیاز به آزمایش جداگانه داشته باشند. عملکرد برخی از سیستم ها ممکن است مبتنی بر داده ها و محاسبات حاصل از آزمایش سیستم های مشابه باشد ، مشروط بر اینکه اطلاعات کافی برای نشان دادن شباهت عملکرد و طراحی در دسترس باشد.

ج) "ملاحظات سازگاری مؤلفه."در حالت ایده آل ، یک سیستم دستگیری سقوط شخصی به عنوان یک سیستم کامل طراحی ، آزمایش و تهیه می شود. با این حال ، این روش معمول برای تسمه ها ، اتصالات ، زندگی ، دستگاه های کاهش سرعت ، کمربند بدن و مهره های بدن است که از آنجا که برخی از مؤلفه ها قبل از سایرین فرسوده می شوند ، تعویض می شوند. کارفرما و کارمند باید بدانند که همه مؤلفه ها قابل تعویض نیستند. به عنوان مثال ، یک تسمه نباید بین کمربند بدن (یا مهار) و یک وسیله کاهش از نوع خودباوری متصل شود زیرا این می تواند منجر به سقوط آزاد اضافی شود که سیستم طراحی نشده است. قبل از استفاده از سیستم اصلاح شده ، هرگونه تعویض یا تغییر در یک سیستم بازداشت سقوط شخصی باید به طور کامل توسط یک شخص صالح ارزیابی یا آزمایش شود تا مشخص شود که این استاندارد را برآورده می کند.

(د) "ملاحظات آموزش کارمندان."آموزش کامل کارمندان در انتخاب و استفاده از سیستم های دستگیری سقوط شخصی امری ضروری است. کارمندان باید در استفاده ایمن از سیستم آموزش ببینند. این موارد باید شامل موارد زیر باشد: محدودیت برنامه ؛تکنیک های مناسب لنگر انداختن و کراوات ؛تخمین فاصله سقوط آزاد ، از جمله تعیین فاصله کاهش و فاصله کل سقوط برای جلوگیری از اعتصاب سطح پایین تر. روش های استفاده ؛و بازرسی و ذخیره سیستم. استفاده بی دقتی یا نادرست از تجهیزات می تواند منجر به آسیب جدی یا مرگ شود. کارفرمایان و کارمندان باید قبل از استفاده از سیستم ، با مطالب موجود در این پیوست و همچنین توصیه های سازنده آشنا شوند. از اهمیت بالایی ، کاهش استحکام ناشی از کراوات خاص (مانند استفاده از گره ، گره زدن در اطراف لبه های تیز و غیره) و حداکثر فاصله سقوط آزاد مجاز است. همچنین ، برای تأکید بر اهمیت بازرسی ها قبل از استفاده ، محدودیت تجهیزات و شرایط منحصر به فرد در محل کار که ممکن است در تعیین نوع سیستم مورد استفاده مهم باشد ، تأکید می شود.

(ه) "ملاحظات دستورالعمل."کارفرمایان باید دستورالعمل های جامع را از تأمین کننده در مورد استفاده و کاربرد صحیح سیستم ، از جمله ، در صورت لزوم دریافت کنند:

(1) نیرویی که در طول آزمایش نیروی نمونه اندازه گیری می شود.

(2) حداکثر کشش اندازه گیری شده برای تزیینات در طول آزمایش نیرو.

(3) فاصله کاهش اندازه گیری شده برای دستگاه های کاهش در طول آزمایش نیرو.

(4) اظهارات احتیاط در مورد محدودیت های استفاده بحرانی.

(5) محدودیت برنامه ؛

.

(7) تکنیک های صعود مناسب ؛

(8) روشهای بازرسی ، استفاده ، تمیز کردن و ذخیره سازی. وت

(9) مادام العمر خاص که ممکن است استفاده شود.

این اطلاعات باید در طول آموزش به کارمندان ارائه شود.

(ج) "ملاحظات نجات."همانطور که در سال 1926. 502 (د) (20) مورد نیاز است ، هنگامی که از سیستم های دستگیری سقوط شخصی استفاده می شود ، کارفرما باید اطمینان دهد که کارمندان می توانند به سرعت نجات یابند یا در صورت بروز سقوط ، می توانند خود را نجات دهند. در دسترس بودن پرسنل نجات ، نردبان یا سایر تجهیزات نجات باید ارزیابی شود. در بعضی مواقع ، تجهیزات که به کارمندان اجازه می دهد پس از دستگیری پاییز ، خود را نجات دهند ، ممکن است مطلوب باشد ، مانند دستگاه هایی که توانایی نزولی دارند.

(ز) "ملاحظات بازرسی."همانطور که تا سال 1926. 502 (د) (21) لازم است ، سیستم های بازداشت سقوط شخصی باید به طور مرتب مورد بازرسی قرار گیرند. هر مؤلفه ای با هر نقص قابل توجهی مانند برش ، اشک ، ساییدگی ، قالب یا کشش غیرقانونی. تغییرات یا اضافات که ممکن است بر کارآیی آن تأثیر بگذارد. خسارت ناشی از وخامت ؛تماس با آتش ، اسیدها یا سایر خورنده ها. قلاب های تحریف شده یا چشمه های قلاب معیوب ؛زبانهایی که به شانه دست و پنجه نرم نشده اند. نصب های سست یا آسیب دیده ؛قطعات غیر عملکردی ؛یا پوشیدن یا وخیم شدن داخلی در طناب ها باید بلافاصله از سرویس خارج شود و باید برچسب گذاری یا علامت گذاری شود یا به صورت غیر قابل استفاده یا نابود شود.

(ح) "ملاحظات کراوات."(1) یکی از مهمترین جنبه های سیستم های محافظت از سقوط شخصی ، برنامه ریزی کامل سیستم قبل از استفاده از آن است. احتمالاً نادیده گرفته شده ترین مؤلفه برنامه ریزی برای نقاط لنگرگاه مناسب است. چنین برنامه ریزی باید قبل از ساخت ساختار یا ساختمان در حالت ایده آل انجام شود تا نقاط لنگرگاه در حین ساخت و ساز برای استفاده بعداً برای تمیز کردن پنجره یا سایر تعمیر و نگهداری ساختمان درج شوند. اگر به درستی برنامه ریزی شده باشد ، ممکن است از این نقاط لنگرگاه در طول ساخت و ساز و همچنین پس از آن استفاده شود.

(i) در صورت وجود از لنگرگاه های برنامه ریزی شده به درستی استفاده می شود. در بعضی موارد ، لنگرگاه ها باید بلافاصله قبل از استفاده نصب شوند. در چنین مواردی ، یک مهندس حرفه ای ثبت شده با تجربه در طراحی سیستم های محافظت از سقوط یا یک شخص واجد شرایط دیگر با آموزش و تجربه مناسب باید یک نقطه لنگر را برای نصب طراحی کند.

(ب) در موارد دیگر ، آژانس تشخیص می دهد که نیاز به ابداع یک نقطه لنگر از ساختارهای موجود خواهد بود. نمونه هایی از آنچه ممکن است نقاط لنگر مناسب باشد اعضای فولاد یا پرتوهای I هستند اگر یک بند قابل قبول برای اتصال در دسترس باشد (از یک تسمه با یک اسنافوک که بر روی خود جدا شده است استفاده نکنید). بولتهای بزرگ و بزرگ ساخته شده از یک فولاد درجه مناسب. GuardRails یا نرده ها اگر برای استفاده به عنوان یک نقطه لنگر طراحی شده اند. یا اعضای سنگ تراشی یا چوب فقط در صورتی که نقطه ضمیمه قابل توجه باشد و اقدامات احتیاطی برای اطمینان از اینکه پیچ ها یا سایر اتصالات از بین نمی روند ، انجام شده است. از یک شخص واجد شرایط باید برای ارزیابی مناسب این لنگرگاههای "تغییر تغییر" با تمرکز بر قدرت مناسب استفاده شود.

(2) کارفرمایان و کارمندان باید همیشه آگاه باشند که قدرت یک سیستم دستگیری سقوط شخصی مبتنی بر اتصال آن به یک سیستم لنگر انداختن است که باعث کاهش قدرت سیستم نمی شود (مانند یک ضربه چشم به طور مناسب/لنگرگاه ضربه محکم و ناگهانی). بنابراین ، اگر از وسیله دلبستگی استفاده شود که قدرت سیستم را کاهش می دهد ، آن مؤلفه باید با یک قوی تر جایگزین شود ، اما مواردی که حداکثر ویژگی های نیروی بازداشت را نیز حفظ می کند.

(3) کراوات با استفاده از گره در طناب طناب یا نجات (در هر مکان) می تواند قدرت نجات یا طناب را 50 درصد یا بیشتر کاهش دهد. بنابراین ، از یک تسمه قوی تر یا Lifeline باید برای جبران اثر تضعیف گره استفاده شود ، یا باید طول طناب را کاهش دهد (یا مکان کراوات بالا رفته) برای به حداقل رساندن فاصله سقوط آزاد ، یا باید راه راه یا Lanyard جایگزین شودتوسط یکی که دارای یک کانکتور مناسب برای از بین بردن نیاز به گره است.

(4) کراوات یک طناب طناب یا خط نجات در اطراف پرتوی "H" یا "I" یا پشتیبانی مشابه می تواند به دلیل عملکرد برش لبه های پرتو ، قدرت خود را به اندازه 70 درصد کاهش دهد. بنابراین ، باید از یک تسمه توری یا محفظه هسته سیم در اطراف پرتو استفاده شود. یا طناب یا نجات باید از لبه محافظت شود. یا فاصله سقوط آزاد باید به حداقل برسد.

(5) کراوات که در آن خط از سطوح خشن یا تیز عبور می کند ، قدرت را به شدت کاهش می دهد. از چنین کراواتی باید جلوگیری شود یا از تقلب کراوات جایگزین استفاده شود. چنین گزینه های دیگری ممکن است شامل استفاده از اتصال حلقه ضربه محکم و ناگهانی/DEE ، کراوات طناب سیم ، یک بالشتک مؤثر از سطوح یا یک تسمه مقاومت در برابر سایش در اطراف یا بالای سطح مشکل باشد.

(6) مادام العمر افقی بسته به هندسه و زاویه SAG ممکن است در معرض بارهای بیشتری نسبت به بار ضربه ای باشد که توسط یک مؤلفه پیوسته تحمیل می شود. هنگامی که زاویه Lifeline SAG افقی کمتر از 30 درجه باشد ، نیروی ضربه ای که توسط یک طناب متصل به حیات زندگی منتقل می شود ، بسیار تقویت می شود. به عنوان مثال ، با زاویه ای از 15 درجه ، تقویت نیرو در حدود 2: 1 و در 5 درجه ساق است ، حدود 6: 1 است. بسته به زاویه SAG ، و خاصیت ارتجاعی خط ، استحکام زندگی افقی و لنگرگاه هایی که به آن وصل شده است باید چندین بار بر روی طناب افزایش یابد. باید در نظر گرفتن یک زندگی افقی برای چند کراوات ، مراقبت های شدید انجام شود. دلیل این امر این است که در کراوات متعدد به یک زندگی افقی ، اگر یک کارمند سقوط کند ، حرکت کارمند در حال سقوط و زندگی افقی در هنگام دستگیری پاییز ممکن است باعث شود سایر کارمندان نیز سقوط کنند. برای هر کارمند اضافی که از آن جدا شده است ، باید قدرت زندگی افقی و لنگرگاه افزایش یابد. به همین دلایل و دلایل دیگر ، طراحی سیستم ها با استفاده از خطوط زندگی افقی فقط باید توسط افراد واجد شرایط انجام شود. آزمایش خطوط مادام العمر نصب شده و لنگر قبل از استفاده توصیه می شود.

(7) استحکام یک ضربه چشم در امتداد محور پیچ رتبه بندی می شود و اگر نیرو در زاویه ای به این محور (در جهت برشی) اعمال شود ، استحکام آن تا حد زیادی کاهش می یابد. همچنین ، باید در انتخاب قطر مناسب چشم ، از مراقبت استفاده شود تا از قطع تصادفی قلاب های ضربه محکم و ناگهانی استفاده شود که برای اتصال سازگار نیستند.

(8) به دلیل کاهش قابل توجه در استحکام زندگی/طناب (در بعضی موارد ، به اندازه کاهش 70 درصدی) ، گره کشویی (Prusik) نباید برای اتصالات نجات/طناب استفاده شود ، مگر در شرایط اضطراریجایی که هیچ سیستم موجود دیگر عملی نیست. گره کشویی "یک و یک" هرگز نباید استفاده شود زیرا در متوقف کردن سقوط غیرقابل اعتماد است. گره "دو و دو" یا "سه و سه" (ارجح) ممکن است در شرایط اضطراری استفاده شود. با این حال ، باید به دلیل کاهش استحکام زندگی/طناب ، مراقبت را به حداقل برساند.

(i) "ملاحظات عمودی عمودی."طبق استاندارد مورد نیاز ، هر کارمند باید دارای یک زندگی جداگانه باشد [به جز کارمندان مشغول ساخت شفت های آسانسور که مجاز به داشتن دو کارمند در یک زندگی هستند] در هنگام عمودی عمودی. دلیل این امر این است که در کراوات های متعدد به یک زندگی واحد ، اگر یک کارمند سقوط کند ، حرکت زندگی در هنگام دستگیری پاییز ممکن است تسمه های سایر کارمندان را به خود جلب کند و باعث سقوط آنها شود.

(j) "ملاحظات قلاب محکم."(1) اگرچه برای همه اتصالات تا اول ژانویه 1998 توسط این استاندارد مورد نیاز نیست ، اما قفل های قفل شده برای اتصال به اشیاء مناسب (از قدرت کافی) که به جای نوع غیر قفل طراحی شده اند ، بسیار توصیه می شوند. Snaphooks Locking علاوه بر نگهدارنده بهار ، مکانیسم قفل مثبت را در خود جای می دهد ، که به نگهبان اجازه نمی دهد تحت فشار متوسط باز شود بدون اینکه کسی برای اولین بار مکانیسم را آزاد کند. چنین ویژگی ، به درستی طراحی شده ، به طور موثری مانع از بروز رول شدن می شود.

(2) همانطور که تا سال 1926. 502 (د) (6) مورد نیاز است ، باید از اتصالات زیر جلوگیری شود (مگر اینکه از snaphooks قفل به درستی طراحی شده استفاده شود) زیرا شرایطی هستند که می توانند در هنگام استفاده از یک اسنپوک غیر قفل شده ، منجر به بیرون آمدن شوند:

(i) اتصال مستقیم یک snaphook به یک زندگی افقی.

(ب) دو (یا بیشتر) snaphooks متصل به یک حلقه DEE.

(iii) دو snaphook که به یکدیگر متصل هستند.

(IV) یک اسنافوک که به طناب انتگرال خود متصل شده است.

(v) یک snaphook متصل به یک حلقه توری یا طناب توری.

.

(k) "ملاحظات سقوط رایگان."کارفرما و کارمند باید همیشه آگاه باشند که حداکثر نیروی دستگیری یک سیستم در شرایط استفاده عادی که توسط سازنده ایجاد شده است ، ارزیابی می شود و در هیچ حالت با استفاده از فاصله سقوط آزاد بیش از 6 فوت (1. 8 متر). چند پا اضافی سقوط آزاد می تواند به طور قابل توجهی نیروی دستگیری را بر روی کارمند افزایش دهد ، احتمالاً تا جایی که باعث آسیب شود. به همین دلیل ، فاصله سقوط آزاد باید حداقل نگه داشته شود و طبق استاندارد ، به هیچ وجه بیشتر از 6 فوت (1. 8 متر) لازم نیست. برای اطمینان از این امر ، ضمیمه کراوات به محل زندگی یا لنگر باید در یا بالاتر از نقطه اتصال تجهیزات دستگیری پاییز به کمربند یا مهار باشد.(از آنجا که در غیر این صورت فاصله سقوط آزاد اضافی به طول وسایل اتصال (یعنی طناب)) اضافه می شود. اتصال به سطح کار اغلب منجر به سقوط آزاد بیش از 6 فوت (1. 8 متر) خواهد شد. به عنوان مثال ، اگر از طناب 6 پا (1. 8 متر) استفاده شود ، مسافت سقوط آزاد از سطح کار تا کمربند بدن (یا مهار) به علاوه 6 فوت (1. 8 متر) طول طناب فاصله خواهد داشت. نکته مهم دیگر این است که نیروی دستگیر کننده ای که سیستم پاییز باید در برابر آن مقاومت کند نیز با مسافت های بیشتر سقوط آزاد بالا می رود ، احتمالاً بیش از قدرت سیستم است.

(ل) "ملاحظات مسافت کشیدگی و کاهش."سایر عوامل درگیر در یک کراوات مناسب ، کشیدگی و کاهش سرعت است. در حین دستگیری سقوط ، یک طناب طول کشش یا کشیدگی را تجربه می کند ، در حالی که فعال سازی یک دستگاه کاهش سرعت منجر به فاصله قطعی خواهد شد. این مسافت ها باید با دستورالعمل تسمه یا دستگاه در دسترس باشد و برای رسیدن به مسافت سقوط در کل پاییز قبل از اینکه یک کارمند به طور کامل متوقف شود ، باید به فاصله سقوط آزاد اضافه شود. اگر تسمه یا دستگاه کاهش سرعت در نزدیکی یا در انتهای یک زندگی طولانی مدت وصل شود ، ممکن است فاصله توقف اضافی بسیار قابل توجه باشد ، که ممکن است به دلیل کشیدگی خاص خود فاصله قابل توجهی را اضافه کند. همانطور که در استاندارد مورد نیاز است ، مسافت کافی برای اجازه دادن به همه این عوامل نیز باید بین کارمند و انسداد زیر حفظ شود تا از آسیب دیدگی ناشی از تأثیر قبل از اینکه سیستم به طور کامل دستگیر شود ، جلوگیری شود. علاوه بر این ، حداقل 12 فوت (3. 7 متر) از زندگی باید در زیر نقطه امنیت یک دستگاه کاهش دهنده نوع طناب کشی مجاز باشد و پایان آن برای جلوگیری از کشویی دستگاه از محل زندگی خاتمه یافته است. از طرف دیگر ، زندگی باید به زمین یا سطح کار بعدی در زیر گسترش یابد. این اقدامات برای جلوگیری از حرکت سهواً از انتهای خط زندگی و داشتن طناب طناب از محل زندگی جدا می شود.

(م) "ملاحظات انسداد."محل کراوات همچنین باید خطر انسداد در مسیر بالقوه پاییز کارمند را در نظر بگیرد. کراواتی که امکان نوسان اغراق آمیز را به حداقل می رساند باید در نظر گرفته شود. علاوه بر این ، هنگامی که از کمربند بدن استفاده می شود ، بدن کارمند در هنگام دستگیری همه سقوط ها از موقعیت افقی به موقعیت جک گره خورده می رود. بنابراین ، از انسداد هایی که ممکن است در این حرکت تداخل داشته باشند ، باید از آن جلوگیری شود یا ممکن است یک آسیب شدید رخ دهد.

(ن) "سایر ملاحظات". به دلیل طراحی برخی از سیستم های بازداشت سقوط شخصی ، ممکن است ملاحظات اضافی برای کراوات مناسب لازم باشد. به عنوان مثال ، دستگاه های کاهش یافته سنگین از نوع خودآموزی خود باید از سربار ایمن شوند تا از وزن دستگاه که باید توسط کارمند پشتیبانی شود ، جلوگیری شود. همچنین ، اگر تجهیزات خودآموزی خود به یک زندگی افقی وصل شود ، باید SAG در خط زندگی به حداقل برسد تا از پایین آمدن دستگاه به سمت زندگی به موقعیتی جلوگیری شود که در هنگام بازداشت پاییز خطر نوسان ایجاد می کند. در همه موارد ، دستورالعمل های سازنده باید رعایت شود.