سندرم بند ناف

نورد با قدردانی از Shokei Yamada ، دکتر ، دکترا ، FACS ، استاد و رئیس سابق ، گروه جراحی مغز و اعصاب ، دانشگاه لوما لیندا ، برای کمک به تهیه این گزارش قدردانی می کند.

بررسی اجمالی بیماری

سندرم بند ناف یک اختلال عملکردی ناشی از کشش همراه با تأثیر تثبیت (اتصال) بافت غیراستلاستیک بر نخاع دلهره است و باعث محدودیت حرکت آن می شود. این دلبستگی غیر طبیعی با کشش پیشرونده و افزایش تنش نخاعی به عنوان کودک همراه است و به طور بالقوه منجر به انواع مختلفی از علائم عصبی و دیگر می شود. با توجه به تغییر سرعت رشد نخاع و ستون فقرات ، پیشرفت علائم و علائم عصبی بسیار متغیر است. برخی از افراد مبتلا به سندرم بند ناف در بدو تولد (به اصطلاح مادرزادی) ، در حالی که برخی دیگر علائم شناسی را در نوزادی یا اوایل کودکی ایجاد می کنند. افراد دیگر ممکن است تا بزرگسالی علائم قابل توجهی ایجاد نکنند. اگرچه برخی از نویسندگان این موارد را به دست می آورند ، اما اکثر این موارد عمدتاً رشدی دارند ، مطابق با پیشرفت تدریجی بافت همبند فیبر (فیبروز) در ترمینال FILUM. ترمینال Filum رشته ای از بافت است که نوک نخاعی و ستون فقرات (ساکروم) را پل می کند. ساختارهای غیرقانونی در کودکان از بسته شدن نقص لوله عصبی (پیشرو نخاع) در طی رشد جنین سرچشمه گرفته است ، در نهایت شرایطی را تشکیل می دهد که به عنوان اسپینا بیفیدا شناخته می شود. به دلیل ماهیت عملکردی (فیزیولوژیکی) آن ، اگر در مرحله اولیه تحت عمل جراحی قرار گیرد ، سندرم بند ناف می تواند برگشت پذیر باشد.

• مشاهده گزارش کامل کمتر
• چاپ / بارگیری به عنوان PDF

• Next section>

مترادف

• TCS
• سندرم نخاع اتصال

علائم و علائم

علائم خاص ، شدت و پیشرفت سندرم بند ناف از یک فرد به فرد دیگر متفاوت است. در بیشتر موارد ، افراد در دوران کودکی علائم را تجربه می کنند. در بعضی موارد ، علائم در کودکی تثبیت می شود ، اما فقط در بزرگسالی آشکار می شود.

درصد بالایی از موارد کودکان ، همراه با سندرم بند ناف ، موهای پوستی از مو ، برچسب های پوستی ، کم رنگ ، تومورهای خوش خیم چرب ، تغییر رنگ پوست یا همانژیوم را نشان می دهد. علائم اضافی شامل کمردرد است که با فعالیت بدتر می شود و با استراحت بهبود می یابد (اگرچه به ندرت توسط کودکان خردسال شکایت می شود ، به دلیل عدم توانایی در بیان درد) ، درد پا یا بی حسی ، مشکل در راه رفتن (اختلالات راه رفتن) ، ناهنجاری های پا و ستون فقرات مانند غیر طبیعیانحنای جانبی به سمت ستون فقرات (اسکولیوز) یا کمربند توخالی (لردوز اغراق آمیز) ، پاهای قوس دار و همتوها و تفاوت کمتری در استحکام پا. سندرم بند ناف نیز می تواند در کنترل مثانه و روده ایجاد کند. کودکان مبتلا ممکن است ادرار غیر ارادی یا دفع مدفوع (بی اختیاری) و عفونت های مکرر ادراری را تجربه کنند. علائم در کودکان ممکن است به آرامی پیشرونده باشد.

شروع بزرگسالان سندرم بند ناف برای سالها نادر در نظر گرفته شده است ، اما تعداد فزاینده ای از موارد در سالهای اخیر گزارش شده است. این روند به دلیل بهبود در معاینات عصبی و در تفسیر مطالعات تصویربرداری است. علائم متداول برای سندرم بند ناف بزرگسالان شامل درد ثابت ، اغلب شدید پشت و پا است که ممکن است در برخی موارد به روده و ناحیه دستگاه تناسلی گسترش یابد. نقص حسی و حرکتی پیشرونده ممکن است بر روی پاها که به طور بالقوه منجر به بی حسی ، ضعف یا هدر رفتن عضلات (آتروفی) در مناطق آسیب دیده می شود ، تأثیر بگذارد. بیش از 50 درصد از افراد مبتلا اختلال عملکرد مثانه و روده را تجربه می کنند که با افزایش فرکانس یا فوریت ادرار یا یبوست تجلی می یابد. در بعضی موارد ، یک حفره پر از مایع (سورینکس) یافت می شود ، گاهی اوقات با علائم و علائم معمولی سیرینگومیلیا همراه است ، مانند سوزش درد در ناحیه ضد درد (بدون درد در معاینه) ، کاهش عملکرد حرکتی و از بین رفتن توده عضلانی یا سردردهای گاه به گاهبا

دلیل

سندرم بند ناف می تواند از منشأ مادرزادی (اولیه) یا اکتسابی (ثانویه یا رشدی) باشد.

ناهنجاری های مختلف مادرزادی ، به ویژه Spina Bifida ، اغلب با سندرم بند ناف همبسته همراه است. Spina Bifida به دلیل بسته شدن ناقص نخاع خلفی و قوس مهره استخوانی (لایه) نقص هنگام تولد است. بسیاری از موارد با این ناهنجاری بخشی از نخاع را که از طریق کانال نخاعی بیرون زده است ، می گذارد و به طور معمول یک میلومنینگوسل را تشکیل می دهد. چنین نقص های هنگام تولد ، اگر در انتهای دم (دلهره) نخاع قرار داشته باشد ، می تواند باعث سندرم بند ناف شود. در برخی دیگر ، جایی که ساختار غیر عادی به ناحیه وسیع نخاع متصل است ، علائم و علائم نشان دهنده اثرات محلی بر روی نخاع است و اختلال عملکرد ناشی از کشیده (سندرم بند ناف) را نشان نمی دهد.

انواع اسپینا بیفیدا در ارتباط با سندرم بند ناف شامل اتصال غیر طبیعی بافت غیرالاستیک به نخاع دلهره ، دستگاه سینوس پوستی ، که از بافت همبند داخل رحمی تا پوست (دستگاه سینوس پوستی) ، یک بند ناف شکاف نخاعی (diamesematomyelia) ، گسترش می یابد (دیاستاتومییلیا) ، گسترش می یابد. و یک توده چرب خوش خیم یا تومور (لیپوم) به طور مداوم به نخاع. ناهنجاری چرب دیگر یک لیپومیلومنینگوسل است که در آن یک لیپوم از کانال نخاعی در زیر پوشش نخاع (مننژها) خارج می شود ، اما توسط پوست طبیعی پوشانده می شود.

در بسیاری از افراد ، سندرم بند ناف به صورت مکانیکی توسط یک ترمینال فیلوم غالباً غشایی غلیظ ایجاد می شود. این ساختار ، که از بافت گلیال (ساختار حمایتی سلولهای عصبی) تشکیل شده و تحت پوشش PIA Mater قرار دارد ، یک رشته ظریف از بافت فیبری است که از نوک نخاع و ساکروم (دمبون) پل می زند. به دلیل ویسکوالاستیک زیاد ، فیلمه اجازه حرکت نخاع را می دهد. اگر بافت فیبری غیر طبیعی به داخل فیلوم رشد کند و بافت گلیال را جایگزین کند ، فیلوم ارتجاعی خود را از دست می دهد و به طور غیر طبیعی (تترها) نخاع را برطرف می کند و به علت مکانیکی سندرم بند ناف تبدیل می شود. فیلمهای غیرقانونی معمولاً در کودکان ضخیم می شود ، اما در نوجوانان و بزرگسالان کمتر مشاهده می شود.

عوامل ژنتیکی در توسعه ستون فقرات و ستون فقرات نامی غیر عادی نقش دارند ، به عنوان مثالمیلومنینگوسل ، و در برخی موارد لیپومیلومنینگوسل. از آنجا که سندرم بند ناف یک اختلال فیزیولوژیکی است و فقط در صورت کشش غیر طبیعی ایجاد می شود ، نمی تواند به عوامل ژنتیکی وصل شود ، مگر اینکه حساسیت مادرزادی نخاع به اختلال متابولیک اکسیداتیو اثبات شود.

علل ثانویه سندرم بند ناف بسته شده شامل تومورها ، عفونت یا ایجاد بافت اسکار (فیبروز) متصل به نخاع است. سندرم بند ناف ممکن است به عنوان عارضه جراحی ستون فقرات ایجاد شود. تروما به ستون فقرات منجر به باند تشکیل اسکار متصل به نخاع می شود و می تواند باعث سندرم بند ناف شود. با این حال ، برخی از محققان معتقدند که تروما به تنهایی برای ایجاد این اختلال کافی نیست. آنها پیشنهاد می کنند که تنش و تنش غیر طبیعی قبل از تروما وجود داشته است که این بیماری را بدتر می کند.

برخی از محققان حدس زده اند که برخی از موارد سندرم بند ناف که به دلیل ناهنجاری هایی که می توانند باعث کشش نخاع شوند ممکن است یک مبنای ژنتیکی داشته باشند یا اینکه برخی از افراد از نظر ژنتیکی مستعد ابتلا به این اختلال در این موارد خاص هستند. اگرچه فاکتورهای ژنتیکی در بیماران مبتلا به میلوینینگوسل یافت می شود ، تحقیقات بیشتری برای تعیین نقش دقیق عوامل ژنتیکی در توسعه ناهنجاری های کشش لازم است.

از نظر پاتوفیزیولوژیکی ، اختلال عملکرد عصبی در سندرم بند ناف تا حدی ناشی از عدم توانایی نورونهای نخاعی برای استفاده از اکسیژن ، یعنی اختلال در متابولیسم اکسیداتیو ، تا حدودی به دلیل عدم وجود اکسیژن (اثر ایسکمیک) ، و بخشی از اختلال عملکرد کانال یونی که به طور مستقیم مربوط به عصب عصبی استکشش غشای. بند ناف از یک بسته طولانی از الیاف عصبی (آکسون) و inteeurons که الیاف حسی و حرکتی را در بند ناف وصل می کنند ، تشکیل شده است. در حین بارداری ، نخاع به مغز پیوسته است و در کانال ستون فقرات تا ناحیه ستون فقرات اجرا می شود. به طور کلی ، نخاع توسط دو مکانیسم از توهین خارجی محافظت می شود. 1) محصور در ستون فقرات ، یعنی یک ساختار سفت و سخت ، 2) شناور در فضای سیال نخاعی کانال نخاعی. علاوه بر این ، نخاع به ترمینال FILUM پیوسته است ، که به دلیل ویسکوالاستیک بودن زیاد بسیار گسترده است. اگر نخاع در انتهای دلهره خود به هم متصل شود ، و اگر نخاع قادر به رشد سریع ستون مهره در دوران کودکی نباشد ، نخاع فراتر از تحمل فیزیولوژیکی آن کشیده می شود. به نوبه خود ، این باعث ناهنجاری های متابولیکی مختلف در نخاع و در نهایت علائم مختلف عصبی این اختلال می شود.

به طور معمول ، نخاع در کانال ستون فقرات صعود می کند زیرا ستون فقرات در هفته های 9 بارداری سریعتر از نخاع رشد می کنند. در نتیجه ، نخاع به دلیل این اختلاف رشد به سمت بالا کشیده می شود. تا سه ماهگی ، نوک نخاع بین مهره های T12 و L2 به سطح طبیعی می رسد. یک فیلمه الاستیک و بسیار گسترده ، صعود از نخاع کمر ارتجاعی را امکان پذیر می کند. اگر فیلمه در جنین بی نظیر شود ، نوک نخاعی لنگر می رود و صعود متوقف می شود. جبرانی به نیروی کششی ، نخاعی تحتانی (کمر (کمر) به طور طبیعی بیشتر از آنچه در افراد عادی دیده می شود رشد می کند و دراز می شود. همراه با سندرم بند ناف ، بند ناف دراز اغلب در کودکان ذکر می شود ، اما کمتر در بزرگسالان.

در بیشتر موارد ، تنش غیر طبیعی نخاع به مرور زمان افزایش می یابد ، اما علائم مزاحم اغلب طی چند هفته به سرعت ایجاد می شود. برخی از فعالیت ها مانند خم شدن یا گسترش ستون فقرات پایین می تواند تنش اضافی را بر روی نخاع قرار دهد و اغلب سندرم بند ناف را بدتر می کند. مشارکت در فعالیت های بدنی مانند ورزش شدید و رقص باله با ضربات زیاد می تواند علائم و علائم را بدتر کند. ویژگی های جسمی ویژه مانند انحنای غیر طبیعی ستون فقرات (اسکولیوز و لردوز اغراق آمیز) پتانسیل شتاب علامت دار است. باید هشدار داد که انعطاف پذیری جزئی ستون فقرات تحتانی (کمر) همیشه درد کمر را با کشش نخاع تشدید می کند.

جمعیت تحت تأثیر

سندرم بند ناف به تعداد مساوی بر مردان و زنان تأثیر می گذارد. بروز دقیق این اختلال در جمعیت عمومی ناشناخته است. در گذشته ، تشخیص سندرم بند ناف بحث برانگیز بوده است و این اختلال اغلب هنوز ناشناخته و تشخیص داده نشده است. پس از سالها شک و تردید ، سندرم بند ناف هم اکنون یک موجود بالینی متمایز محسوب می شود. به منظور کمک به روشن شدن اوضاع ، تعریف پیشنهادی برای سندرم بند ناف واقعی ، این اختلال را برای افرادی که علائم عصبی و نشانه هایی را به دلیل ساختارهای غیرقانونی نشان می دهند که انتهای سد نخاعی را لنگر می زنند ، محدود می کند. مواردی وجود دارد که افراد علائم و علائم مشابهی با سندرم بند ناف واقعی دارند ، اما دارای نقایصی هستند که باعث فشرده سازی و اختلال در جریان خون نخاع یا دیسژنز عصبی مادرزادی (عدم پیشرفت عصبی) می شود. به عنوان مثال ، در میلومنینوسل ها و لیپومیلومنینوسل ها که به طور مستقیم به کل سطح پشتی نخاع کمر وصل شده اند ، نقص عصبی آنها با کشش نخاع (سندرم بند ناف) ارتباط ندارد. از نظر علائم ، بیماران مبتلا به این ناهنجاری ها با فلج کامل یا تقریباً کامل اندامهای پایین و از دست دادن کل مثانه و کنترل رکتوم همراه هستند.

مهمترین علائمی که در نوجوانان در اواخر و بزرگسالان یافت می شود ، درد کمر بلافاصله بر روی خم شدن ستون فقرات کمر ، که باعث ایجاد کانال نخاعی کمرساکرال می شود ، همزمان با کشش نخاع تحتانی است. علامت 3-BS برای شروع سوء ظن سندرم بندهای اتصال دهنده مفید است. آنها شامل 1) خم شدن کمی (بالای سینک) ، 2) بودا با پاهای عبور شده (مانند یوگا) و 3) نگه داشتن کودک (یا وزن معادل آن) در سطح کمر است.

اختلالات با علائم مشابه

علائم اختلالات زیر ممکن است با علائم و علائمی مشابه با سندرم بند ناف است. مقایسه ممکن است برای تشخیص افتراقی مفید باشد. آنها ضایعات خارج از کشور ، ضایعات داخل بدن-خارج از کشور ، ضایعات داخل بدن ضایعات عصبی و نوروپاتی محیطی یا میلپتی هستند.

كودكان مبتلا به اسپینا بیفیدا ، به طور جزئی با میلومنیكسل ها ، بسته به شدت نقص ، انواع متنوعی از علائم و یافته های فیزیکی را نشان می دهند. ناهنجاری های متصل به انتهای سنگی نخاع (سندرم بند ناف واقعی) می توانند از نظر جراحی ترمیم شوند و نتیجه عالی از عدم استفاده از آن منجر می شوند. برخی دیگر که با پاراپلژی کامل فوق الذکر حضور دارند ، هیچ فایده عصبی از عمل جراحی ترمیم ندارند.(برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد این اختلال ، "Spina Bifida" را به عنوان اصطلاح جستجوی خود در پایگاه داده بیماری نادر انتخاب کنید.)

تشخیص

تشخیص سندرم بند ناف بر اساس شناسایی علائم و علائم مشخصه (به بخش علائم مراجعه کنید) که می تواند ضایعه را به صورت عصبی قرار دهد تا بالاتر از اتصال ناهنجاری ها به نخاع باشد. برای این منظور ، سابقه دقیق بیمار و ارزیابی کامل بالینی و مطالعات دقیق MRI باید انجام شود. در کودکان ، ویژگی های تصویربرداری معمولی مانند نخاع کم ارتفاع و یک ترمینال ضخیم فیلوم توسط تکنیک های تصویربرداری ویژه مانند تصویربرداری رزونانس مغناطیسی (MRI) یا توموگرافی محاسبه شده (CT) و مطالعات سونوگرافی تأیید می شود.

MRI از میدان مغناطیسی و امواج رادیویی برای تولید تصاویر مقطعی از اندامهای خاص و بافتهای بدن استفاده می کند. علاوه بر این ، تظاهرات اسپینا بیفیدا (نقص استخوانی لایه) از تشخیص سندرم بند ناف پشتیبانی می کند.

در نوجوانان و بزرگسالان در اواخر ، جابجایی فیلوم واقع در خلفی به مسافر cauda (یک دسته از ریشه های عصبی که از نخاع تحتانی سرچشمه می گیرند) یک یافته مداوم است. این ویژگی مهم با ترکیب MRI ، آندوسکوپی و یافته های جراحی اثبات شده است. در حین اسکن CT (توموگرافی رایانه ای) و تکنیک های ویژه MRI برای ایجاد تصاویر مقطعی از مهره ها و سیستم عصبی استفاده می شود. در برخی موارد ، از الکترومیوگرافی (EMG) و مطالعات هدایت عصبی ممکن است برای ارزیابی عملکرد عصب استفاده شود. EMG آزمایشی است که فعالیت الکتریکی را در عضلات اسکلتی (داوطلبانه) در حالت استراحت و در حین انقباضات عضلانی ثبت می کند. ناهنجاری های موجود در این معاینه فقط در بیماران با مرحله پیشرفته سندرم بند ناف نشان داده شده است.

روشهای درمانی استاندارد

رفتار

در کودکان، جراحی برای آزاد کردن "باز کردن" نخاع برای جلوگیری یا معکوس کردن علائم عصبی پیشرونده توصیه می شود. نوع جراحی بسته به علل مکانیکی مانند فیلوم غیر الاستیک، میلومننگوسل، لیپومیلومننگوسل و سینوس پوستی متفاوت است. بر این اساس، پیش آگهی جراحی بسته به علائم ارائه شده و ناهنجاری های ایجاد کننده اتصال متفاوت است. گفته شده است که درمان برای بیماران بزرگسال مبتلا به سندرم بند ناف متصل بحث برانگیز است، با این حال، واضح است که هم در کودکان و هم در بیماران بزرگسالی که شواهد محکمی از سندرم بند ناف متصل دارند، مداخله جراحی سریع منجر به برگشت یا حداقل تثبیت علائم می شود. در بسیاری از موارد.

والدین باید با پزشک و تیم پزشکی خود در مورد مشکلات خاص فرزندشان، علائم مرتبط با آن و تغییر شکل ستون فقرات و نخاع صحبت کنند. در فردی با حداقل شکایت، پزشک ممکن است به جای جراحی، درمان محافظه کارانه را توصیه کند و وضعیت را برای مشاهده پیشرفت علائم زیر نظر داشته باشد. و فیلوم ضخیم شده است اما هیچ علامتی ندارد. برخی از جراحان مغز و اعصاب ممکن است در این موارد به منظور پیشگیری از بریدن لایه ضخیم شده ترجیح دهند.

پاسخ به درمان سندرم بند ناف بسته شده با ترمیم میلومننگوسل یا برداشتن جای زخم، از فردی به فرد دیگر متفاوت است. پس از ترمیم، طناب نخاعی ممکن است "دوباره" شود و ممکن است جراحی اضافی توصیه شود.

در افراد مبتلا به آراکنوئیدیت شدید (چسبندگی مننژها به نخاع) که توسط ام آر آی یا سی تی اسکن مشاهده می شود، ارزیابی دقیق درد و وضعیت عصبی برای یافتن اینکه آیا درمان جراحی ضروری است یا خیر، مورد نیاز است. در جراحی، آزادسازی چسبندگی عنکبوتیه باید با تکنیک دقیق انجام شود. یا چسبندگی مجدد یا تشکیل اسکار گسترده ممکن است به دنبال جراحی انجام شود. برای دور زدن این مشکل، دو روش جراحی خاص توصیه شده است: 1) برش نخاع برای تسکین درد شدید کمر و پا، و 2) کوتاه کردن ستون فقرات با برداشتن یک یا دو مهره برای تسکین کشش نخاع.

آزمایشات و مطالعات بالینی

اطلاعات مربوط به آزمایشات بالینی فعلی در اینترنت به نشانی www. clinicaltrials. gov ارسال شده است. تمام مطالعاتی که بودجه دولت ایالات متحده دریافت می کنند و برخی از آنها توسط صنایع خصوصی پشتیبانی می شوند، در این وب سایت دولتی پست شده اند.

برای کسب اطلاعات در مورد کارآزمایی های بالینی که در مرکز بالینی NIH در Bethesda ، MD انجام می شود ، با مطب استخدام بیمار NIH تماس بگیرید:

رایگان: (800) 411-1222

TTY: (866) 411-1010

برای کسب اطلاعات در مورد کارآزمایی های بالینی که توسط منابع خصوصی حمایت می شود ، در اصلی ، با تماس:

برای کسب اطلاعات بیشتر در مورد سندرم بند ناف با ما تماس بگیرید:

Shokei Yamada ، دکتر ، دکترا ، FACS

استاد و رئیس سابق

گروه جراحی مغز و اعصاب

دانشگاه لوما لیندا

11234 اندرسون. لوما لیندا ، کالیفرنیا 92354

مرکز پزشکی منطقه ای Arrowhead

گروه جراحی مغز و اعصاب

خیابان 400 N. Pepper ، Colton ، CA 92342-1819

مرکز پزشکی Kaiser Permanente ، Fontana

گروه جراحی مغز و اعصاب

99855 خیابان سیرا ، فونتانا ، کالیفرنیا 92335

تماس با: دانیل جی وون ، دکتر ، همکار دکتر یامادا

گروه جراحی مغز و اعصاب

مرکز پزشکی دانشگاه می سی سی پی

2500 ن. خیابان ایالتی

جکسون ، MS 31296-4500

منابع

Gupta G ، Heary RF ، Michaels J. معکوس نقص های عصبی دیرینه پس از انتشار دیرهنگام از نخاع متصل. تمرکز Neurosurg. 2010 ؛ 29: E11.

Filippidis AS ، Kalani My ، Theodore N ، Rekate HL. کشش نخاع ، سازش عروقی ، هیپوکسی و انحراف متابولیک در پاتوفیزیولوژی سندرم بند ناف. تمرکز Neurosurg. 2010 ؛ 29: E9.

Hertzler DA ، Depowell JJ ، Stevenson CB ، Mangano Ft. سندرم بند ناف: مروری بر ادبیات از جنین شناسی تا ارائه بزرگسالان. تمرکز Neurosurg. 2010 ؛ 29: E1.

Stetler WR Jr. ، Park P ، Sullivan S. پاتوفیزیولوژی سندرم بند ناف بزرگسالان: بررسی ادبیات. تمرکز Neurosurg. 2010 ؛ 29: E2.

Skeik N ، Jabr Fi. پشت و پا متناوب با بی حسی. سندرم نخاعی متصل شده. پزشک فام2008 ؛ 78: 869-870.

Yamada S ، Won DJ ، Pezeshkpour G ، et al. پاتوفیزیولوژی سندرم بند ناف و اختلالات پیچیده مشابه. تمرکز Neurosurg. 2007 ؛ 23: 1-10.

Yamada S ، DJ Won. سندرم بند ناف واقعی چیست؟Childs nerv syst. 2007 ؛ 23: 371-375.

Bassuk AG ، Craig D ، Jalali A ، et al. ژنتیک سندرم بند ناف. Am J Med Genet A. 2005 ؛ 132: 450-453.

Argawalla PK ، Dunn if ، Scott RM ، Smith ER. سندرم بند ناف. Neurosurg Clin N AM. 2007 ؛ 18: 531-547.

Yamada S ، Knierum DS ، GM Mandybur ، Schultz RL ، Yamada BS. پاتوفیزیولوژی سندرم بند ناف و سایر عوامل پیچیده. Neurol Res. 2004 ؛ 26: 722-726.

Woods KRM ، Colohan Art ، Yamada S ، Yamada SM ، Won DJ: آندوسکوپی داخل رحمی برای تقویت تشخیص سندرم بند ناف. J Neurosurg 2010 ؛ 13: 477-483.

Yamada S: سندرم کوره های اتصال در کودکان و بزرگسالان. نیویورک؛Thieme ، 2010

از اینترنت

انستیتوی ملی اختلالات عصبی و استوک. صفحه اطلاعات سندرم نخاعی متصل. 7 فوریه 2006. موجود در: http://www. ninds. nih. gov/disorders/tethered_cord/tethered_cord. htm دسترسی: 10/13/10

برنامه های کمک RARECARE

Nord در تلاش است تا برنامه های جدید کمک را باز کند همانطور که بودجه اجازه می دهد. اگر اکنون برنامه ای برای شما نداریم ، لطفاً با ما ادامه دهید.

برنامه های کمک اضافی

برنامه کمک پزشکی

بنیاد Nord و Medicalert در برنامه جدیدی برای محافظت از بیماران مبتلا به بیماری نادر در شرایط اضطراری همکاری کرده اند.

برنامه پشتیبانی از آموزش بیماری نادر

اطمینان از اینکه بیماران و مراقبان با ابزارهای مورد نیاز برای زندگی بهترین زندگی خود در حالی که مدیریت شرایط نادر خود را انجام می دهند ، مسلح هستند ، بخش مهمی از مأموریت Nord است.

برنامه آرامش نادری مراقب

این برنامه کمک از نوع اول برای مراقبان کودک یا بزرگسالی که به یک اختلال نادر تشخیص داده شده است ، طراحی شده است.