معامله گران در مقابل اقتصاددانان

معامله گران و اقتصاددانان هر دو روزهای خود را صرف تحصیل در بازارها می کنند ، اما من از اینکه چقدر متفاوت به موضوع نزدیک می شوند ، ناراحت هستم. از آنجا که معامله گران از یافتن سوءاستفاده ها سود می برند ، آنها معتقدند که قیمت ها بیشتر از حق اشتباه هستند. اصول اساسی ، اما معامله گران معتقدند که آنها به طور معمول تحت تأثیر روانشناسی ، نقدینگی و سایر عوامل غیر اساسی قرار می گیرند.

در عوض ، اقتصاددانان رشد می کنند که قیمت های معتقدند معمولاً مناسب هستند. تقاطع منحنی های عرضه و تقاضا به صورت ظریف ، بصری و داخلی سازگار توضیح می دهد که چگونه هر خریدار و فروشنده فردی می تواند ایده متفاوتی از قیمت داشته باشد ، اما تعامل آنها به طور جمعی یک قیمت واحد و عینی صحیح را به همراه دارد. اقتصاددانان نقش روانشناسی را مورد اختلاف قرار نمی دهند - آنها جوایز نوبل را دقیقاً به این ترتیب اهدا کرده اند - اما اصل سازماندهی زندگی آنها این است که قیمت بازار معمولاً یک تقطیر بی طرفانه از عوامل اساسی است.

این دیدگاه های مختلف جهان به توضیح می دهد که چرا معامله گران همیشه به تسکین کمی (QE) مشکوک بوده اند و اقتصاددانان از این سوء ظن ها رد می شوند. استن دراکنمیلر ، سالها یک مدیر صندوق پرچین بسیار موفق ، در ماه مه فدرال فدرال را به "اجرای نامناسب ترین سیاست پولی در تاریخ" متهم کرد. به گفته وی ، بازده اوراق بهادار خزانه داری مهمترین قیمت در اقتصاد بود و QE این قیمت را آلوده می کرد و به دارایی های بی شماری دیگر اجازه می دهد تا از سطح معقول خطرناک منحرف شوند. اقتصاددانان برد دلوونگ و پل کروگمن انتقادات معامله گران را به انگورهای ترش جلب کردند: آنها سعی کرده اند از QE نادرست ناشی از سود بروز کنند و از دست بدهند.

من در ابتدا اعتراف خواهم کرد که در اکثر امور ، من با اقتصاددانان هستم (سلام ، نگاه کنید که برای چه کسی کار می کنم). هر قیمتی از دو معامله گر هوشمند که موقعیت های متضاد را به دست می آورد ، نتیجه می گیرد ، بنابراین دیدگاه جهان من مرا از حضور در کنار هم تسکین می دهد. بله ، QE یک قیمت را دستکاری می کند ، اما هر رژیم سیاست پولی چیزی را دستکاری می کند: قیمت طلا ، نرخ ارز ، نرخ سود کوتاه مدت. در مورد QE ، دستکاری شفاف است: این کار با تغییر عرضه و تقاضا به جای کنترل مستقیم قیمت ، معادل پولی نگه داشتن اجاره با ساختن آپارتمان های جدید به جای کنترل اجاره انجام می شود.

با این حال ، ارزش گوش دادن به معامله گران را دارد ، و قتل عام در بازار اوراق بهادار طی یک ماه گذشته توضیح می دهد که چرا.

اول ، اقتصاددانان همیشه در تلاشند تا رفتار معامله گران را الگوبرداری کنند ، حتی اگر آن را نمی دانند. به عنوان مثال ، مدل های ارتدکس ارزیابی امنیت را در نظر بگیرید. یک سهام برابر با جریان نقدی آینده یک شرکت است که توسط برخی از نرخ بهره آزاد ریسک به علاوه حق بیمه ریسک سهام تخفیف می یابد. بازده اوراق قرضه ده ساله میانگین نرخ کوتاه مدت مورد انتظار طی 10 سال آینده است ، به علاوه کمی اضافی به نام "حق بیمه".

حق بیمه خطر و حق بیمه حق بیمه مانند مفاهیم پیشرفته اقتصادی به نظر می رسد ، اما در واقعیت آنها حیاط های ناخواسته آماری هستند که اقتصاددانان در آن چیزهایی را که نمی توانند با اصول توضیح دهند ، می اندازند. در اصل آنها ادغام همه عوامل ناخوشایند و غیرقابل انکار هستند که معامله گران در جستجوی دائمی خود برای بازارهای نادرست مطالعه می کنند.

هنگامی که فدرال رزرو قصد داشت بازارهایی را برای کندی سرعت QE در ماه مه آماده کند ، فرض بر این بود که به دلیل تغییر راهنمایی خود در مورد افزایش نرخ های کوتاه مدت ، بازده اوراق قرضه فقط کمی پشتیبان گیری می کند. درعوض ، آنها یک درصد درصد و بازارهای آتی را که بین نرخ های کوتاه مدت و بلند مدت داوری می کند ، به دست آورده اند ، نشان دهنده شروع بسیار زودتر برای نرخ افزایش افزایش است. این ، مقامات فدرال فدرال ، به این نتیجه رسیدند ، یک مشکل جدی در ارتباطات بود: بازارها به اشتباه فکر می کردند که کمتر QE نیز به معنای سفت شدن زودتر است ، و مقامات از آن زمان تاکنون تلاش کرده اند تا توضیح دهند که این کار را انجام نمی دهد. دیشب بن برنانک ، رئیس فدرال فدرال ، تا آنجا پیش رفت که می گوید نرخ ها می توانند طولانی تر از آنچه فدرال رزرو قبلاً اعلام کرده بود ، بماند ، به خصوص اگر تورم تا 2 ٪ به عقب برگردد.

در حقیقت ، این فرضیه مبنی بر اینکه بازار اوراق قرضه به دلیل سوءاستفاده فروخته شده است بسیار مشکوک است. قبل از هر جلسه FOMC ، فروشندگان اصلی فدرال فدرال نیویورک. نظرسنجی برای ژوئن که امروز منتشر شد ، نشان داد که تاریخ پیش بینی شده آنها برای اولین افزایش نرخ ها ، سه ماهه سوم سال 2015 است که هیچ تفاوتی با آوریل ندارد.(به پست های زیر مراجعه کنید.) به عبارت دیگر ، معامله گران دیدگاه خود را در مورد زمان شروع محکم شدن فدرال رزرو بررسی نکرده اند (مگر اینکه افرادی که نظرسنجی ها را پر می کنند ، با افراد در اوراق بازرگانی میز بعدی اختلاف نظر کامل با افراد دارند).

بنابراین اگر نرخ های کوتاه مدت مورد انتظار تغییر نکرده باشد ، با تعریف بازده اوراق قرضه به دلیل حق بیمه با دوره بالاتر ، یا به عبارت دیگر ، معامله گران چیزها انجام می دهند. دقیقاً چه چیزی ، من مطمئن نیستم. نکته آخر این است که مبلغ عظیمی از پول مجبور به مهاجرت از موقعیت های پیش بینی شده در بازده اوراق قرضه بلند مدت بود. شاید هیچ کس فکر نمی کرد که یک فروش بزرگ لازم باشد ، اما هر بازیکن به دنبال حرکت قبل از هر کس دیگری بود. این پویا به راحتی توسط اقتصاددانان الگوبرداری نمی شود ، اما اهمیت دارد. اقتصاد تاکنون خوب به نظر می رسد ، اما اگر بازده امتیاز دیگری را افزایش دهد ، که با عادی سازی حق بیمه ترم سازگار است. این واقعیت که عوامل غیر اساسی می توانند چنین حرکت قدرتمند بازارها باشند ، دلیلی برای اجازه دادن به معامله گران سیاست پولی نیست. این دلیلی برای در نظر گرفتن نظرات معامله گران هنگام تفسیر قیمت و تدوین سیاست است. جرمی اشتاین ، فرماندار فدرال رزرو ، این دو جهان را کاملاً کاملاً جذاب می کند. در یک سخنرانی اخیر ، آقای استین گفت:

[F] UNDATALS فقط بخش کوچکی از تغییر در قیمت دارایی مانند سهام ، اوراق بهادار خزانه داری بلند مدت و اوراق بهادار شرکت را توضیح می دهد. بخش عمده ای از این تغییرات ناشی از آنچه دانشگاهیان امور مالی "تغییر در نرخ تخفیف" می نامند ، این یک روش جالب برای گفتن چیزهای غیر بودجه ای است که ما خیلی خوب آن را نمی فهمیم-و این می تواند شامل تغییر در احساسات سرمایه گذار یا می تواند باشدگریزی از خطر ، حرکات قیمت به دلیل فروش اجباری توسط سرمایه گذاران اهرم یا محاصره های همگرایی و انواع دیگر اثرات که تحت عنوان گسترده پویایی بازار داخلی قرار می گیرد.

من به هیچ وجه به این معنی نیستم که بگویم حرکات بزرگ بازار که در دو هفته گذشته دیده ایم بی نتیجه است ... تنها نکته من این است که مصرف کنندگان و مشاغلی که به دنبال قیمت دارایی برای سرنخ های مربوط به موضع آینده سیاست های پولی هستندباید مراقب باشید که بیش از حد این حرکات را تفسیر نکنید.

همین مسئله در مورد بانکداران مرکزی ، وبلاگ نویسان و روزنامه نگاران نیز همین اتفاق می افتد.

PostScript: پس از بررسی فروشندگان اولیه قبل از جلسه FOMC در ژوئن ، فدرال فدرال نیویورک بلافاصله پس از آن آنها را بازسازی کرد و دریافت که تاریخ پیش بینی شده برای افزایش نرخ اول به سه ماهه دوم سال 2015 از سومین افزایش یافته است. این هنوز هم دیرتر از آنچه در بازارهای آینده دلالت دارد ، است.