آینده آب: آخرین میدان نبرد در دفاع از حق اساسی آب

براساس اعلام سازمان ملل متحد ، مصرف آب طی قرن گذشته شش برابر افزایش یافته و حدود 1 درصد در سال در حال افزایش است. برای بازرگانان بورس سهام در ایالات متحده ، آینده آب فرصتی برای قفل کردن قیمت آب ارائه می دهد ، اما مبارزان حقوق بشر می گویند ، "این یک اشتباه جدی است که آب را یک کالا در نظر بگیرید".

(AFP/Paul J. Richards) اخبار

3 فوریه 2021 مضامین مشابه را کاوش کنید این صفحه را به اشتراک بگذار

براساس اعلام سازمان ملل متحد ، مصرف آب طی قرن گذشته شش برابر افزایش یافته و حدود 1 درصد در سال در حال افزایش است. برای بازرگانان بورس سهام در ایالات متحده ، آینده آب فرصتی برای قفل کردن قیمت آب ارائه می دهد ، اما مبارزان حقوق بشر می گویند ، "این یک اشتباه جدی است که آب را یک کالا در نظر بگیرید".

(AFP/Paul J. Richards)

نوسانات معاملات بورس سهام به لطف دیوانگی پیرامون یک خرده فروش بازی های ویدیویی آمریکایی ، در طی دو هفته گذشته عناوین جهانی را ایجاد کرده است. این یک نخ گیج کننده از هوشیاران Reddit است که اقدام به هماهنگی برای صندوق های تامینی ورشکسته که فروش سهام GameStop کوتاه بود ، انجام می شود و در نتیجه قیمت سهم غلتکی ، محدودیت های تجاری و جلسات کنگره ایالات متحده انجام می شود. این تصویر واضح از پوچ بودن بازار سهام را ارائه می دهد ، و با این حال ، در اواخر سال گذشته ، ایالت کالیفرنیا ایالات متحده تصمیم گرفت اجازه دهد آب به یک کالای قابل معامله تبدیل شود.

معاملات آتی به دلالان اجازه می دهد تا قیمت آینده یک ابزار مالی یا کالایی مانند نفت یا طلا را شرط بندی کنند و از دسامبر سال 2020 بورس کالای شیکاگو (CME) این امکان را برای تجارت در قراردادهای بازار آب کالیفرنیا فراهم کرده است. با توجه به تأثیر وقایع شدید آب و هوایی و بلایای مرتبط با تغییرات آب و هوایی ، به عنوان ثروتمندترین ایالت آمریکا ، کالیفرنیا به دنبال راه هایی برای قفل کردن قیمت آب آینده است. اگرچه تجارت آب جدید نیست (به عنوان مثال در چین ، دولت شهرها را به تجارت آب تشویق می کند ، با کمیت و کیفیت مشخص شده در یک قرارداد) ، CME آب را به یک محصول مالی تبدیل کرده است و سایر کشورها از نزدیک تماشا می کنند. از آنجا که کشاورزان ، شهرداری ها و صندوق های پرچین تبدیل به بازیکنان مساوی در بازار می شوند ، ناظران بازار به سرمایه گذاران می گویند "یک چیز برای یقین است ، در بازی کالاهای سال 2021 ، آب باید در لیست شما باشد."

جامعه حقوق بشر کاملاً مشتاق نیست.

"گزارشگر ویژه سازمان ملل در مورد حق آب آشامیدنی و فاضلاب ، پدرو آروجو-آگودو هشدار می دهد:" من فکر می کنم این یک اشتباه جدی است که آب را به عنوان کالایی در نظر بگیرید. "

در بیانیه ای که روزها پس از آغاز مبادله منتشر شد ، "محیط زیست ، فیزیکدان ، استاد اقتصاد و عضو سابق اسپانیایی پارلمان نوشت:" چنین بازار آتی همچنین می تواند دلالان مانند صندوق های پرچین و بانک ها را برای شرط بندی بر روی قیمت ها فریب دهد و حباب سودا را تکرار کنداز بازار مواد غذایی در سال 2008 ، "هنگامی که قیمت های جهانی گندم ، برنج و سایر غلات به یک 30 سال رسیدند و اعتراضات گسترده و ناآرامی را برانگیختند.

به طور خاص ، Arrojo-Agudo می ترسد که بازیگران بزرگ کشاورزی و صنعتی منابع آب محدود جهان را با هزینه کشاورزان در مقیاس کوچک افزایش دهند. براساس اعلام سازمان غذا و کشاورزی سازمان ملل متحد (FAO) ، بیش از 1. 2 میلیارد نفر در مناطق کشاورزی زندگی می کنند که به شدت تحت تأثیر کمبود آب یا کمبود آب قرار دارند. طرفداران سازمان ملل متحد ایجاد حقوق و سهمیه آب ، و Arrojo-Agudo بارهای مساوی می گوید که یک رویکرد مبتنی بر بازار برای توزیع اساسی ترین نیازهای انسانی نامناسب است: "در اسپانیایی جمله ای وجود دارد:" شما از درخت الم سؤال نمی کنیدبرای گلابی. "در این حالت متناقض نیست که از بازار بخواهید که آب را به درستی به عنوان یک حق انسانی مدیریت کند."

هنگامی که آب به عنوان کالایی درمان می شود ، هیچ چیز برای تمایز استفاده از آن در استخر شنا و استفاده از آن برای بهداشت اساسی وجود ندارد. اما در یک چارچوب حقوق بشر ، دومی اولویت دارد. وی می گوید: "منطق تحمیل شده توسط مالی سازی زندگی - که اغلب به عنوان غیرقابل اجتناب ارائه می شود - با این ایده مطابقت دارد نه تنها که همه چیز را می توان خریداری و فروخته شد ، بلکه همه چیز را باید خریداری و فروخته شود."در کالیفرنیا ، دانستن اینکه منابع آب به طور فزاینده ای کمیاب می شوند اما شهرداری ها به شدت نیاز به تأمین آب برای ساکنان دارند ، شرکت های مالی می توانند مقادیر زیادی آب را خریداری کنند و قیمت ها را باد کنند ، همانطور که در بازار مسکن اتفاق افتاده است.

تأمین مالی در منبع

از دهه 1980 ، ساختارهای مختلف حاکمیت جهانی و اهدا کنندگان کمک به طور فعال بخش مالی را در مدیریت و مالکیت خدمات عمومی استخدام کرده اند. محصولات مالی و مادی به طور فزاینده ای درگیر شدند زیرا موسساتی مانند بانک جهانی و صندوق بین المللی پول (صندوق بین المللی پول) این ایده را ترویج کردند که خدمات اساسی مانند زیرساخت های آب می توانند بهبود یافته و با درگیری بازیگران فراملی کارآمدتر شوند.

یکی از مهمترین نمونه های خصوصی سازی آب در شیلی اتفاق افتاد ، جایی که کد آب ژنرال پینوشه در سال 1981 "الگویی برای مدیریت آب ایجاد کرد که حقوق آب خصوصی را تقویت می کرد ، یک سیستم تخصیص مبتنی بر بازار را اتخاذ کرد و نظارت دولت را کاهش داد."برنامه ریزی کاندیدای دکتری دانیل گالاگر در گاردین. این امر به عنوان بخشی از اصلاحات نئولیبرالی که توسط بانک جهانی و صندوق بین المللی پول تحت فشار قرار گرفته است ، درهای خصوصی سازی خدمات آب و فاضلاب را در جاهای دیگر ، به ویژه در جنوب جنوبی ، باز کرد. این اصلاحات پروژه های زیرساختی را به عنوان وسایل نقلیه ایده آل برای سرمایه گذاران و صندوق های بازنشستگی ترویج می کند. این همان چیزی است که کارشناسان آن را تأمین مالی طبیعت می نامند - استفاده از منابع طبیعی برای انباشت سرمایه.

دعوت از امور مالی به توزیع آب اغلب با خصوصی سازی زیرساخت ها آغاز می شود. کشورهای مختلف با مدل های مختلف مالکیت آزمایش کرده اند-رایج ترین آنها مشارکت های دولتی و خصوصی است ، اگرچه برخی از کشورها (مانند شیلی و انگلستان) برای خصوصی سازی کامل تصمیم گرفته اند. در هر صورت ، نتیجه معمولاً سود بزرگی برای سرمایه گذاران و افزایش تعرفه های آب برای شهروندان است.

یکی از بدنام ترین نمونه ها در سال 2003 ، در پایتخت تانزانیا دارالسلام اتفاق افتاد ، جایی که اهدا کنندگان کمک به دولت فشار زیادی به دولت برای انتقال مسئولیت سیستم آب این شهر به شهر شهر ، یک سرمایه گذاری مشترک بین انگلیس ، آلمانی و تانزانیان وارد کردند. شرکت ها با حمایت وام 145 میلیون دلاری از بانک جهانی ، بانک توسعه آفریقا و بانک سرمایه گذاری اروپا. هیچ مشاوره ای عمومی وجود نداشت و کاربران با افزایش هزینه های آب ، قطع مکرر و بهبود قابل تشخیص در خدمات آب روبرو بودند. دولت در اوایل ماه مه 2005 این قرارداد را خاتمه داد و به شهر شهر دستور داده شد كه به دنبال دادگاه بین المللی ، میلیون ها نفر از آنها جبران خسارت بپردازند.

در اروپا ، دستورالعمل چارچوب آب 2000 آمده است: "آب مانند سایر مواردی محصول تجاری نیست ، بلکه میراثی است که باید از آن محافظت ، دفاع و به عنوان چنین رفتار شود."و با این حال این دستورالعمل مانع از گفتن بازیگران تجاری در تهیه آب نمی شود. این ابهام سیاسی باعث ایجاد فضایی برای کمیسیون اروپا برای شرکت در درایوهای خصوصی سازی در پاسخ به بحران مالی سال 2008 شد - حرکتی که توسط مردمی و سازمان های جامعه مدنی مانند ابتکار شهروندان اروپایی ، سمت راست 2 واتر مقاومت کرد.

به آرامی ، ما شروع به دیدن وارونگی روند خصوصی سازی می کنیم. در گزارشی در سال 2014 ، مؤسسه فراملی (TNI) خاطرنشان كرد: بین سالهای 2000 تا 2014 ، 180 مورد در 35 كشور در سراسر جهان شهرداری ها وجود داشته است كه کنترل عمومی خدمات آبرسانی و فاضلاب را از جمله شهرهای برلین ، بوداپست و پاریس بازگرداند. بشردر بیشتر موارد ، قراردادها با ارائه دهندگان خصوصی آنقدر ناپایدار بوده است که شهرداری ها آنها را لغو کرده اند ، حتی اگر این به معنای پرداخت جبران خسارت باشد.

در سال 2014 ، جامعه مدنی یونان با موفقیت خصوصی سازی آبرسانی در آتن و تسالونیکی را خنثی کرد. TNI خاطرنشان می کند که این اتفاق در فرانسه نیز رخ داده است ، "کشوری که طولانی ترین تاریخ خصوصی سازی آب و خانه به چند ملیتی پیشرو در آب" مانند Veolia و Suez است که در صدر صادرات مدل خصوصی سازی در سراسر جهان قرار گرفته اند.

نحوه مدیریت کمبود برای منافع مشترک

تام میدندورپ ، رئیس شورای بین المللی نظامی در مورد آب و هوا و امنیت در لاهه می گوید: عدم دسترسی به آب می تواند به یک نگرانی امنیت ملی تبدیل شود. وی گفت: "آب در حال تبدیل شدن به" طلا آبی "است و وقتی از زاویه امنیتی به آن نگاه می کنیم ، مرا نگران می کند."به نظر می رسد که این ماده در این زمینه مسئولیت جلوگیری از کمبود را بر عهده دارد. با این حال ، بی ثبات سازی زیرساخت ها تحت سیستم های مالی شده ، کشورهای ثروتمند و فقیر را به طور یکسان تحت تأثیر قرار می دهد. چیترا ناگاراجان ، فعال حقوق بشر مستقر در نیجریه ، گفت: "همه مصرف کنندگان آب باید در جدول باشند.""بعضی از افراد همیشه ناامنی آب را تجربه کرده اند ، اما این اجتناب ناپذیر نیست."

هنگامی که آب به عنوان یک محصول معامله می شود ، این نگرانی اضافه می شود که دلالان که به کمبود شرط می بندند ، علاقه ای به محدود کردن دسترسی به آب برای بالا نگه داشتن قیمت دارند. پابلو سانچز Centellas از فدراسیون اتحادیه های خدمات عمومی اروپا (EPSU) می گوید: "آب یک بازار بسیار سودآور است ، زیرا مردم هر ماه هزینه آن را می پردازند."اتحادیه صنفی اسپانیا ، که با هماهنگی ابتکار عمل Right2water ، می گوید: "به همین دلیل است که وقتی [شرکت ها] سعی می کنند چیزی مانند آب را تجاری کنند ، رد می شود. این شرکت ها می خواهند درآمد کسب کنند اما وقتی مشکلی پیش آمد ، وقتی یک مشکل واقعی وجود دارد ، آنها فقط فرار می کنند و مقامات دولتی را ترک می کنند تا با آن مقابله کنند. شما نمی توانید وقتی پولی برای تهیه وجود دارد ، آنجا باشید. "

در اتحادیه اروپا ، ابتکار عمل Right2water ، پارلمان اروپا را به تصویب رساند و قطعنامه ای را در سال 2015 اتخاذ کرد که از "بی طرفی ادعایی کمیسیون [اروپا] در مورد مالکیت آب و مدیریت در تضاد با برنامه های خصوصی سازی تحمیل شده به برخی کشورهای عضو" انتقاد کرد و از این کمیسیون خواست "برای بررسی حاکمیت سیاست آب و برقراری مجدد آن بر اساس مشارکت فعال. "

سانچز Centellas می گوید که آیا چند ملیتی آب اروپایی ، که به طور فزاینده ای پاسخگو و رد شده در خاک اروپا است ، به ایالات متحده و سایر بازارهای بالقوه مالی می رود ، می گوید که این در حال حاضر اتفاق می افتد. به عنوان مثال ، زباله های زباله و آب فرانسوی و آب ، به عنوان مثال ، به شهر آمریکایی فلینت میشیگان آورده شد تا در مورد استفاده از یک رودخانه محلی پر از سموم صنعتی به عنوان منبع آب آشامیدنی توصیه کند. تعویض آبرسانی Flint منجر به یکی از بدترین بلایای بهداشت عمومی در تاریخ مدرن آمریکا شد و وولیا از آن زمان در یک نبرد قانونی سالها با ایالت میشیگان در مورد این مسئله محاصره شده است.

اگرچه تأمین آب یک انحصار طبیعی است و فشار زیادی برای نگه داشتن آن تحت کنترل دموکراتیک وجود دارد ، اما استخراج و تأمین آن خود را به سودآوری می بخشد. کنترل دموکراتیک یا خیر ، بیش از حد ممکن است کمبود آب در اکوسیستم های بهم پیوسته بدتر شود. با توجه به تعداد فزاینده ای از جوامع که در ایالات متحده با دقت آب روبرو هستند ، کلسی لئونارد ، فعال حقوق بومی آب و محقق حقوقی ، یک راه حل را ارائه می دهد که می تواند در مقیاس جهانی کار کند - اعطای شخصیت حقوقی به آب. وی در یک بحث در مورد NPR در سال 2020 ، گفت که این امر باعث ایجاد آب در دادگاه می شود."اگر می توانید شخصیتی حقوقی را به یک شرکت اعطا کنید ، چرا به دریاچه های بزرگ نیست؟چرا رودخانه می سی سی پی نیست؟چرا به بسیاری از آبراههای موجود در سیاره ما که همه ما برای زنده ماندن به آنها وابسته هستیم نیستیم؟ "

مشارکت نویسنده در مجمع اروپایی 2020 آلپباخ توسط بنیاد تامسون رویترز حمایت مالی شد.