دسته: بخش مستند

یک فیلمساز اولین فیلم خود را به پایان رساند: تأمل بر والدینش ، ازدواج یکپارچه از راه دور و همچنین پیشینه و هویت نیجریه خود را به عهده گرفت. او پس از آن به طور تصادفی راز پدرش را کشف می کند. یک خانواده دوم در طول 30 سال گذشته ، یک راز زندگی که از فیلم اولیه فرار کرد. این مکاشفه فیلمساز را در جستجوی جدید می فرستد ، که اکنون روی مادر بازنشسته دانمارکی خود و برادر ناتنی جوان جدید نیجریه که تازه آشنا است ، تمرکز می کند."هنگامی که یک مزرعه به آنجا می رود" پس از یک عمر رازداری و انکار قرار می گیرد.

بیوفیلموگرافی/بیوفیلموگرافی

جید تام آکینلمینو یک کارگردان فیلم مستند و فیلمبردار مستند نیجریه است. وی پس از حضور در دانشکده عکاسی دانمارکی "Fatamorgana" ، در سال 2004 به برلین نقل مکان کرد تا فیلمبرداری را در مدرسه فیلم آلمانی تحصیل کند. او به عنوان یک فیلمبردار ، چندین فیلم برنده جایزه ، مانند فیلم کوتاه Kokon ، که به دلیل سبک بصری بی نظیر خود مورد تحسین قرار گرفت و در سال 2010 به معتبرترین جایزه فیلم طلایی ، طلایی ، مورد تحسین قرار گرفت. از یک کشاورز تنها ، در CPH: DOX در سال 2013 به نمایش درآمد.

Valdiodio n’Diaye ، Un Procès Pour l’istoire

خلاصه

2020 در سنگال. رئیس جمهور جوان Barristers در Dakar عناصر جدیدی را به دیوان عالی کشور ارائه می دهد تا محاکمه معروف "17 دسامبر 1962" را بررسی کند. رئیس جمهور شورای مامادو دیا و چهار وزیر از جمله Valdiodio N'Diaye در حوضچه قرار دارند. این محاکمه سیاسی ، که نتیجه آن از قبل شناخته شده بود ، بهانه ای برای L. S. Senghor برای از بین بردن مخالفان ناسیونالیست خود ، با همدستی فرانسه.

بیوفیلموگرافی/بیوفیلموگرافی

کارگردان فرانسوی-سنگال ، Amina N'Diaye Leclerc با اریک Cloue در سال 2000 به کارگردانی یک فیلم مستند Valdiodio n'diaye ، L'Indépendance du Sénégal ، انتخاب رسمی جشنواره های بین المللی بیشمار از جمله جشنواره فیلم Amiens و جشنواره فیلم Friborgسوئیس. این فیلم همچنین توسط شبکه های رسانه ای مانند Histoire ، CFI ، TV5 Afrique ، TV 5 Monde پخش شد و در سال 2000 نشان داده شد.

نامه

خلاصه

مادربزرگ کاریسا ، مارگارت ، بزرگان محترم کلیسای خود است و روزهای خود را صرف پرورش مزارع خود برای تغذیه خانواده اش می کند. عموهای کاریسا ادعا می کنند که مادربزرگ شیطان را پرستش می کند ، و خواستار این است که توسط کاهنان پنطیکاستی خود محاصره شود. با این حال ، خاله های با اراده قوی کاریسا برای محافظت از مادرشان همه تلاش خود را انجام می دهند. همانطور که کاریسا با ظرافت بین بستگان مورد مناقشه خود حرکت می کند ، عشق به مادربزرگش باید بر خطر قریب الوقوع اتهامات علیه وی غلبه کند.

بیوفیلموگرافی/بیوفیلموگرافی

Maia Lekow یک فیلمساز کنیا و نوازنده مشهور زنده است. اولین فیلم مستند او این نامه را در IDFA 2019 به نمایش درآورد تا نمایش های فروخته شده و بررسی های تحریک کننده را به فروش برساند. وی در روز جهانی پناهندگان ، سال 2013 ، سفیر حسن نیت برای UNHCR به عنوان سال 2013 شناخته شد و برای آهنگ خود Uko WAPI جایزه اسکار فیلم آفریقایی دریافت کرده است.

کریستوفر کینگ یک فیلمساز برنده جایزه است. او که در اصل از استرالیا است ، از سال 2007 هنگام تأسیس Circle & Square Productions با همسر مایا لکو در نایروبی ، در کنیا زندگی و کار کرده است. اولین ویژگی کریستوفر نامه ای که با همسر مایا ساخته شده است.

در حصار

خلاصه

هنگامی که مادرش رویای بدی داشت ، نسرین از قاهره به تیما ، شهر زادگاهش در مصر فوقانی در تلاش برای نجات خانه قدیمی خود سفر کرد. این فیلمساز سفر بین دو جهان را انجام می دهد که متعلق به هیچکدام نیست. او با ایده فروش خانه تلاش می کند ، زیرا این بخشی از آخرین خاطرات پدر محبوبش است. او سعی می کند آن را تمیز کند و تعمیرات لازم را بیهوده انجام دهد زیرا خراب ها فراتر از تعمیر است. او به نوارهای قدیمی ضبط شده توسط پدرش ، یادداشت ها و کمین خاطرات ، شانس دارد.

بیوفیلموگرافی/بیوفیلموگرافی

نسرین ال زیات کار خود را به عنوان منتقد فیلم و روزنامه نگار برای مجله روزا ال یوسف آغاز کرد. وی در ادامه دو فیلم مستند کوتاه ، از جمله بخش شماره 6 ، برنده جایزه هیئت منصفه در رقابت های حقوق بشر جشنواره بین المللی فیلم باگاد و بهترین جایزه مستند کوتاه در جشنواره ملی فیلم مصر در سال 2009 ساخت. و La Robe Noire (2013) ، در جشنواره های مصر ، هند ، فرانسه و مراکش نمایش داده شد. در حصار جدیدترین و اولین مستند ویژگی وی است.

بی فایده

خلاصه

هنگامی که سالن موهای او توسط شهرداری نابود می شود ، رومئو مجبور است از خیابان اصلی تاماتاو برای محلات محبوب خارج شود. او سپس در یک کلبه کوچک مستقر می شود ، اما آرزو می کند یک سالن مو را در "مواد سخت" بسازد.

بیوفیلموگرافی/بیوفیلموگرافی

مایکل آندریانالی کارگردان ، تهیه کننده ، سردبیر و عکاس است. وی پس از تحصیلات دانشگاهی در مدیریت تجارت و تجارت بین المللی ، اخیراً به ویرایش فیلم ، جلوه های ویژه و اکنون فیلم سازی روی آورد. فیلم های او Todisoa et Les Pierres Noires (2013) ، Njaka Kely (2015) و Nofinofy در جشنواره های بی شماری انتخاب و اهدا شده اند.

Marcher sur l'eau / راه رفتن روی آب

خلاصه

Houlaye ، 12 ساله ، در دهکده ای در Tatis ، نیجر زندگی می کند. او هر روز چندین کیلومتر راه می رود تا آب را بدست آورد. در فصل بارانی فراوان است ، اما در فصل خشک یافت نمی شود. با این حال ، دویست متر زیر سطح ، یک منبع آب وجود دارد که بسیار فراتر از تصور آنها است. عمه سوری Houlaye یک سازمان غیردولتی را متقاعد کرد که چاه را در روستا حفر کند. این وعده زندگی جدید برای آن دسته از مردان و زنانی است که ناآگاهانه برای همیشه روی آب قدم می زدند.

بیوفیلموگرافی/بیوفیلموگرافی

Aïssa Maïga یک بازیگر فرانسوی است که در داکار ، سنگال متولد شده است. وی به دلیل نقش خود در Les Poupées Russes توسط Cédril Klapish به عموم فرانسه فاش شد. از آن زمان ، او نقش های پیشرو زن را در L'Onege d’Homme بازی می کرد ...(2007) ، "وکیل" (2010) ، زمان نمایشگاه به پایان رسیده است (2010) ، آماده برای هر چیزی (2013) و او در حال حاضر چشم شما را دارد (2017). Aïssa Maïga در آثار سازمان های غیر دولتی بسیار درگیر است. در میان دیگران ، او بخشی از آمرف است ، یک سازمان غیردولتی آفریقایی که به آموزش پرسنل پزشکی برای مراقبت از مادر و کودک اختصاص داده شده است. راه رفتن روی آب اولین فیلم او به عنوان کارگردان است.

ماکونگو

خلاصه

آندره و آلبرت دو پیگمی جوان از مونگومبا ، در نزدیکی مرز بین کنگو و DRC هستند. علی رغم مشکلات مالی و ننگ که در دبیرستان رنج می برند ، آنها تلاش می کنند تا با دانش آموزان دیگر تحصیل کنند و به خود جلب شوند. آنها همچنین یک رویا دارند: بچه های دیگر را به مدرسه می آورند.

بیوفیلموگرافی/بیوفیلموگرافی

فارغ التحصیل زمین شناسی الویس سابین نگبینو همیشه رویای فیلم سازی را داشته است. در سال 2012 ، او با دوستان آکادمی آفریقای مرکزی ، انجمن علاقه مندان به سینما تأسیس کرد. وی با استفاده از وسایل مورد نظر برای تلویزیون های کوتاه آفریقا ، تولید و کارگردانی کرده است. در سال 2017 ، او Ateliers Varan را کشف کرد ، جایی که در فیلم سازی مستند آموزش دید و Docta Jefferson ، انتخاب رسمی جشنواره های بین المللی بی شمار را ساخت.

پناهگاه Le Deier/ آخرین پناهگاه

خلاصه

در دروازه های ساحل ایستاده است ، مهاجران مایسون دو مانند پناهندگی برای کسانی که در راه یا از اروپا هستند. در اینجا ، آنها با داستان های مهاجرت خود روبرو هستند. وقتی رویاهای ما در شن و ماسه دفن شده اند یا در انتظار تحقق هستند ، چه احساسی داریم ، به چه چیزی نیاز داریم؟

بیوفیلموگرافی/بیوفیلموگرافی

Ousmane Samassekou دانشجوی کارشناسی ارشد 2 در مستند خلاق است که رشته تولید صوتی و تصویری در دانشگاه گاستون برگر سنت لوئیس (سنگال) است. در سال 2012 ، او چهارمین فیلم کوتاه خود را در ایالات متحده ، یک فیلم Auteur کارگردانی کرد. در سال 2015 ، او بهترین جایزه فیلمنامه را در جشنواره Clap Ivoire با اعتراف به دست آورد. ساماسکو در دانشگاه باماکو تحصیل کرد و در آنجا اولین فیلم مستند بسیار سیاسی Les Héritiers de la Colline را شلیک کرد.

جنجال

خلاصه

فیلم بالیوود در هند و در سراسر جهان ، از دهه 70 "Janitou" در دهه 80 در الجزایر به عنوان یک فیلم بزرگ بود و در آنجا جایگاه مهمی در حافظه جمعی الجزایر دارد. این فیلم مستند ما را به سفر به روح الجزایر می برد که در مورد داستان های عاشقانه خود صحبت می کنند.

بیوفیلموگرافی/بیوفیلموگرافی

آمین هاتو در سال 2000 از انستیتوی روزنامه نگاری الجزایر فارغ التحصیل شد. در سال 2009 ، وی برای شرکت در دانشگاه تابستانی فمیس (فرانسه) انتخاب شد ، جایی که او اولین مستند کوتاه خود را برای تانگو کارگردانی کرد. در سال 2011 ، او به سمت زمین ، انتخاب رسمی جشنواره های بیشمار در سراسر جهان ، کارگردانی کرد. در سال 2012 ، او به انجمن پروژه Heurts پیوست و در سال 2015 Bejaia Film Lab ، یک سکوی فیلم اختصاص داده شده به فیلمسازان و تهیه کنندگان منطقه تأسیس شد. اولین مستند ویژگی وی Janitou در جشنواره بین المللی فیلم دوربان در سال 2020 به نمایش درآمد.

Garderie Noctue / مهد کودک شب

خلاصه

در یک محله محبوب Bobo-Dioulasso ، خانم Coda هر شب از فرزندان روسپی در خانه خود استقبال می کند. این زنان جوان در اطراف "سیاه" ، یک کوچه بسیار پر جنب و جوش از مرکز شهر ، تا طلوع آفتاب هنگام بازگشت برای انتخاب فرزندان خود ، سرگردان می شوند. اما خانم Coda که بیش از 80 سال دارد خسته شده است.

بیوفیلموگرافی/بیوفیلموگرافی

مومونی سانو بخشی از نسل جدید فیلمسازان مستند Burkina Faso است. او 6 سال است که به عنوان DOP در چندین مجموعه کار می کند. وی مستند های کوتاه را ویرایش و کارگردانی کرده است و همچنین بسیار درگیر پروژه مرمت Ciné Guimbi در بابو-دیولاسو است. در سال 2014 او به کارگردانی Ngonifo Sekouba ، L'Esprit des Chasseurs. Garderie Noctue / Night Nursery اولین فیلم بلند اوست.