آیا صنعت فشرده انرژی از طریق EU EU سود بادگیر به دست می آورد؟

طرح های معاملاتی انتشار به کارآمدترین و مؤثرترین گزینه های سیاست برای دستیابی به یک هدف کاهش انتشار مشخص تعلق دارد. در یک سیستم معاملاتی انتشار ، هر منبع آلودگی مبلغ مشخصی را دریافت می کند که به "حق" می دهد تا یک واحد آلودگی را منتشر کند. این سیستم با کاهش میزان کمک هزینه های صادر شده ، می تواند در بین شرکت کنندگان خود به کاهش انتشار برسد. با اجازه معامله کمک هزینه ها در مبادله سازمان یافته ، بازار اطمینان می دهد که این کاهش ها با کمترین هزینه ممکن برای شرکت کنندگان حاصل می شود.

از نظر تئوری ، کارآیی سیستم بدون در نظر گرفتن روش تخصیص اولیه حاصل می شود. روشهای تخصیصی که اغلب در نظر گرفته می شوند حراج و تخصیص رایگان هستند. از آنجا که تخصیص رایگان در هزینه های شرکت ها کمتر تأثیر می گذارد ، اعتقاد بر این است که در زمینه سیاست های یک طرفه آب و هوایی یک سیستم بهتر است. از طریق تخصیص رایگان ، شرکت ها در مقایسه با تولیدکنندگانی که تحت رژیم سیاست های اقلیمی قرار نمی گیرند ، با مضرات کمتری روبرو هستند. بنابراین تخصیص آزاد تأثیرات تحریف کمتری بر تجارت و رشد اقتصادی دارد - به تولیدکنندگان اتحادیه اروپا اجازه می دهد تا در سطح پایین تر از آنچه ممکن است تحت رژیم حراج باشد ، رقابت کنند.

با این حال ، این اعتقاد به مزایای تخصیص آزاد به طور مهمی به این فرض بستگی دارد که شرکت ها هزینه های فرصت کمک هزینه های آزاد شده خود را در قیمت های محصول منتقل نمی کنند. اگر آنها از ارزش بازار کمک های آزادانه به دست آمده عبور کنند ، قیمت محصول افزایش می یابد و تأثیرات بر تجارت و رقابت یک سیستم تخصیص آزاد شبیه به حراج است. تنها تأثیر تخصیص رایگان این است که شرکت ها از طریق سیستم معاملات انتشار و درآمد شهروندان سود حاصل از باد را بدست می آورند و به تجارت منتقل می شوند. این می تواند یک نتیجه خاص نامطلوب در زمینه اروپا باشد ، جایی که تخصیص آزاد به عنوان راه حل برای نشت کربن ارائه می شود.

نظریه اقتصادی به ما می گوید که شرکت ها در بیشتر شرایط هزینه های کمک هزینه های آزادانه به دست آمده را پشت سر می گذارند - حتی اگر این امر باعث ایجاد یک ضرر رقابتی برای تولید کنندگان شود که به دلیل سیاست های آب و هوایی نیستند. براساس تئوری اقتصادی ، شرکت ها مؤسسات حداکثر سود هستند که سودآوری در سرمایه سرمایه گذاری شده را نسبت به حفظ سهام بازار ترجیح می دهند. در صورت عبور از هزینه های فرصت در قیمت محصول می تواند سودآوری آنها را افزایش دهد ، آنها این کار را انجام می دهند حتی اگر این امر از نظر از دست دادن سهام بازار به آنها آسیب برساند ، تا زمانی که سود اضافی از هزینه های اضافی بیشتر باشد. چقدر بنگاه ها قادر به عبور از هزینه ها خواهند بود به ساختار بازار و خاصیت خاصیت ارتجاعی تقاضا و عرضه بستگی دارد. تجزیه و تحلیل نظری نشان می دهد که به طور معمول ، با فرض تقاضای خطی و منحنی های عرضه ، شرکت ها می توانند از 50 ٪ افزایش هزینه های حاشیه ای به دلیل ET های اتحادیه اروپا (تحت انحصار) به 100 ٪ (تحت رقابت کامل) منتقل شوند. میزان افزایش هزینه های حاشیه ای که نشان دهنده قیمت کربن است ، بستگی به کشش عرضه و تقاضا دارد. با فرض منحنی تقاضای غیرخطی و عرضه ، حاکی از قوانین مختلف و امکان عبور بیش از 100 ٪ هزینه های اضافی به دلیل ET های اتحادیه اروپا است.

ما این فرضیه را آزمایش کرده ایم که شرکت های فشرده انرژی از هزینه های کمک هزینه های آزادانه به دست آمده در فاز 1 و فاز 2 سیستم معاملاتی انتشار اروپا در اتحادیه اروپا ET عبور نکرده اند. طرح معاملات انتشار گازهای گلخانه ای اتحادیه اروپا (EU ETS) در سال 2005 برای انتشار CO2 از امکانات صنعتی بزرگ و تولید کنندگان برق راه اندازی شد. با پوشش بیش از 10،000 نصب ، این بزرگترین سیستم بین المللی تجارت انتشار در جهان است. در مرحله 1 (از 2005-2007) و فاز 2 (از سال 2008 تا 2012) ، کمک هزینه ها به صورت رایگان به صنایع فشرده انرژی در کلیه کشورهای عضو صادر شد. سؤال این است که آیا ارزش این کمک هزینه های رایگان در قیمت محصولات اتحادیه اروپا ، سودآوری سود بادگیر یا اینکه تولید کنندگان اتحادیه اروپا این کار را نکرده اند ، ارسال شده است.

این با استفاده از روش های اقتصادسنجی ناشی از مفهوم هم ادغام و یکپارچگی بازار بررسی شده است. ایده این است که چندین وابستگی بین بازارهای اتحادیه اروپا و غیر اتحادیه اروپا از طریق قیمت نهاده ها در فرآیندهای تولید و قیمت خروجی ها در بازارهای مختلف وجود دارد. به عنوان مثال، اگر قیمت سنگ آهن در آسیا افزایش یابد، احتمالاً در اروپا نیز افزایش خواهد یافت. این امر فشار صعودی بر قیمت فولاد در اروپا و آسیا وارد خواهد کرد. اگر قیمت فولاد آسیایی به دلیل کمبودهای محلی افزایش یابد، این امر همچنین فشار صعودی بر قیمت فولاد اروپا وارد می کند زیرا بخش بزرگی از فولاد اروپایی به آسیا ارسال می شود. در این سیستم وابستگی بازار، می توان بررسی کرد که آیا قیمت مجاز انتشار در بازار ETS اروپا متغیر قابل توجهی برای تغییر قیمت بین محصولات اتحادیه اروپا و محصولات غیر اتحادیه اروپا در طول زمان است.

به منظور دستیابی به نتایج قوی (و جلوگیری از داده کاوی و نتایج جعلی) یک روش برآورد استاندارد (که توسط سه اقتصاددان مستقل توسعه و بررسی شد) ایجاد شد. این روش تخمین متعاقباً برای چند محصول منتخب از صنایع آهن و فولاد، پالایشگاه ها و (پترو) - شیمیایی اعمال شد. برای این محصولات، قیمت ها بین اتحادیه اروپا و ایالات متحده مقایسه شد و بررسی شد که تا چه حد قیمت های اروپایی تحت تأثیر تحولات قیمت در بازارهای اتحادیه اروپا ETS قرار گرفته است.

نتایج تحلیل های اقتصادسنجی نشان می دهد که برای اکثر محصولات تأثیر قابل توجهی از قیمت های EUA بر قیمت محصولات اروپایی وجود دارد. برای محصولات بخش های پالایشگاهی (بنزین، گازوئیل و بنزین) تأثیر مستقیمی می توان یافت. در عرض دو هفته قیمت های بالاتر در بازارهای اتحادیه اروپا ETS به قیمت های بالاتر در بازارهای آلمان برای گازوئیل و بنزین تبدیل می شود. برای بنزینی که در روتردام معامله می شود، می توان یک اثر افزایش قیمت فوری از قیمت CO2 پیدا کرد. برای محصولات بخش آهن و فولاد (نورد سرد و گرم)، تأثیر قابل توجهی از قیمت CO2 را می توان پس از یک ماه یافت، در حالی که برای پلی اتیلن، پلی استایرن و پلی وینیل کلراید تأثیر تاخیری بین 3-8 هفته را می توان یافت.

نرخ هزینه هزینه از تخمین های اقتصاد سنجی نشان می دهد که برای محصولات بخش پالایشگاه ها نرخ هزینه های تمام شده از طریق هزینه کامل است. نتایج اقتصادسنجی حتی حاکی از آن است که بیش از 100 ٪ هزینه ها از آن منتقل شده است ، اما این امر با اطمینان نمی توان بیان کرد. برای هر دو نوع فولادی ، هزینه هزینه نزدیک به 100 ٪ بود. همین مقدار برای پلی وینیل کلرید و پلی اتیلن یافت شد. برای پلی استایرن نرخ هزینه از طریق هزینه معنی دار بود اما در 33 ٪ بسیار پایین تر بود.

این نتایج را نمی توان به طور مستقیم در میزان سود بادآورده تفسیر کرد ، زیرا ما هیچ اطلاعاتی در مورد انتشار فردی که ناشی از تولید این محصولات است ، نداریم. با این حال ، اگر نرخ کامل هزینه از طریق هزینه برای کلیه محصولات موجود در پالایشگاه ها و بخش های آهن و فولاد غالب باشد ، می توان محاسبه کرد که کل سود بادآورده بین سالهای 2005 و 2008 14 میلیارد یورو برابر خواهد بود. انتقال پول از مصرف کنندگان به صنعت فشرده انرژی.

این تحقیق از این رو نتیجه می گیرد که شواهد کافی وجود دارد مبنی بر اینکه صنعت فشرده انرژی از قیمت کمک هزینه های آزادانه به دست آمده در فاز 1 و فاز 2 ET های اتحادیه اروپا عبور کرده است. این باعث سود بادگیر در این بخش ها شده است. افزایش قیمت هزینه یکسان است زیرا تحت رژیم حراج قرار می گرفت اما بدون این امکان که دولت ها مجبور شوند با بازیافت درآمدهای حراج ، مصرف کنندگان را جبران کنند. به نظر می رسد که سیاستمداران پتانسیل سود حاصل از باد را در بخش های در معرض دست کم گرفته اند و به طور کلی اعتقاد داشته اند که ادعاهای صنعت مبنی بر اینکه هزینه های اضافی قابل عبور نیست. قیمت بالاتر در بازارهای اتحادیه اروپا ممکن است واردات تولید کنندگان غیر اتحادیه اروپا را تحریک کند اما این در این مطالعه کمی ارزیابی نشده است. با این حال ، نتایج به این پیشنهاد اشاره می کند که تخصیص آزاد از اهداف عمدی آن کم می شود: برای جلوگیری از نشت کربن. تحت تخصیص آزاد ، هر دو سود بادآورده و نشت کربن ممکن است تحریک شود.

نویسندگان

نویسندگان

Agnieszka Markowska ، Femke de Jong ، Mart Bles. با همکاری مارک د لیو ، ماتیسس گریتسن و آدریان برات