روندها و تحولات در بخش جهانی مواد غذایی

رشد جمعیت ، افزایش سطح درآمد و شهرنشینی باعث افزایش تقاضای مواد غذایی می شود. این امر تحول ساختاری سیستم جهانی کشاورزی را که با پیشرفت تکنولوژیکی بیشتر می شود ، به حرکت در می آورد و توسط سیاست های اقتصادی مغرضانه نسبت به تجارت آزاد و یک مدل توسعه صادرات تسهیل می شود. افزایش تقاضا برای گوشت و سوخت منجر به افزایش تولید کالاهای کشاورزی مانند سویا و ذرت و افزایش تقاضا برای زمین مورد استفاده برای کشت شده است.

به طور کلی ، چین ، هند ، برزیل و ایالات متحده تولید کنندگان اصلی کشاورزی جهان هستند. با این حال ، برای محصولات خاص ، سایر کشورها و مناطق حاکم بر صحنه هستند. به عنوان مثال ، بخش عمده ای از کاکائو در کشورهای آفریقای غربی ساحل عاج و غنا تولید می شود ، در حالی که نخل های نفتی عمدتاً در اندونزی و مالزی کشت می شوند. با نگاهی به کالاهای کلیدی کشاورزی ، گندم ، ذرت ، برنج و سویا مهمترین محصولات زراعی از نظر کل سطح زمین (بین 120 تا 220 میلیون هکتار) هستند. نقش غالب ذرت و سویا با "کاربردهای متعدد و قابل تعویض به عنوان غذا ، خوراک ، سوخت و مواد صنعتی" آنها توضیح داده شده است. برای این کالاها ، از جمله نیشکر و نخل های روغن ، اصطلاح "محصولات فلکس" ابداع شده است.

سهم معامله شده بین المللی از مهمترین کالاهای کشاورزی فقط بخشی از تولید جهانی آنها است که اغلب زیر 50 ٪ است. در طول دو دهه گذشته ، این سهام تجاری برای کالاهای کلیدی کشاورزی ثابت مانده است ، به استثنای سویا که سهم معامله شده بین المللی طبق گفته OECD 20 ٪ افزایش یافته است.

از نظر ارزش ، کالاهای اصلی کشاورزی که در سراسر جهان حمل می شوند عبارتند از: در حال کاهش نظم): سویا ، گندم ، روغن نخل ، ذرت ، برنج ، قهوه ، شکر ، توتون ، پنبه ، موز ، کاکائو ، چای و آب پرتقال. در سال 2020 ، ایالات متحده و برزیل 85 ٪ از صادرات سویا را به خود اختصاص دادند ، در حالی که چین به تنهایی 63 ٪ از کل صادرات را خریداری کرد. به همین ترتیب ، بیش از 85 ٪ از روغن نخل فقط توسط دو کشور ، اندونزی و مالزی صادر شده است که هند و چین تقریباً 30 ٪ از کل را وارد می کنند. طبق محاسبات مبتنی بر پایگاه داده نقشه تجارت ، تجارت بسیار متمرکز نیز می تواند در ذرت ، کاکائو ، پنبه ، برنج ، قهوه و چای یافت شود که سه کشور مسئول بین نیمی و دو سوم از کل صادرات جهانی این کالاها هستند.

تجارت کالا چگونه کار می کند

تجارت کالاهای کشاورزی در اشکال مختلف بازارها صورت می گیرد. در بازارهای مشتق ، حقوق و تعهدات برای تجارت کالایی در آینده رد و بدل می شود. در بازارهای نقطه ، کالاهای فیزیکی مستقیماً معامله می شوند. بزرگترین مبادلات جهان برای کالاهای کشاورزی در ایالات متحده آمریکا واقع شده است. در اروپا ، صرافی های مهم کالا در آمستردام ، لندن ، پاریس و فرانکفورت قرار دارند. مبادلات به طور فزاینده ای در بازارهای نوظهور نیز یافت می شود.

بازارهای مشتق یک عملکرد کشف قیمت را برای معامله گران کالاهای فیزیکی ارائه می دهند زیرا قیمت در بازارهای آتی به عنوان معیار برای معاملات لکه دار استفاده می شود. علاوه بر این ، شرکت کنندگان در بازار Spot می توانند از بازارهای مشتق برای محافظت در برابر خطر نوسانات قیمت استفاده کنند. مشتقات کالایی نیز بدون نسخه معامله می شوند که دو طرف مشتقات را با شرایط فردی مبادله می کنند.

سرمایه گذاران مالی مانند بانک ها ، صندوق های بازنشستگی و صندوق های تامینی در بازارهای مشتق به طور فزاینده ای فعال شده اند. آنها به کالاهای فیزیکی علاقه ای ندارند ، بلکه فقط به عنوان یک کلاس دارایی در کالاها سرمایه گذاری می کنند. افزایش شدید بازیگران مالی که قصد خرید کالاهای فیزیکی را ندارند ، به عنوان مالی سازی بازارهای کالایی شناخته می شود.

در بازارهای نقطه کالا ، کالاهای فیزیکی مالکیت را همزمان با نتیجه گیری قرارداد تغییر می دهند ، یعنی کالاها بدون یا فقط یک تأخیر کوتاه تحویل داده می شوند. از آنجا که کالاها حجیم و پر هزینه برای حمل و نقل هستند ، معاملات بازار نقاط معمولاً از نظر جغرافیایی پراکنده می شوند. آنها اغلب ترتیبات قراردادی بین دو بازیگر هستند که با یکدیگر تجارت می کنند ، از جمله تولید کنندگان ، مصرف کنندگان و بازرگانان کالاهای کشاورزی فیزیکی.

از نظر تولید جهانی ، سهم ارزش افزوده کشاورزی در تولید ناخالص داخلی جهان (تولید ناخالص داخلی) به طور مداوم طی سالهای گذشته کاهش یافته است. با این حال ، اهمیت بخش کشاورزی در سطح ملی بسیار متفاوت است. در حالی که در کمترین کشورها کشاورزی هنوز به طور متوسط به بیش از 20 ٪ از تولید ناخالص داخلی کمک می کند ، طبق اعلام بانک جهانی ، این رقم در کشورهای با درآمد بالا به 1 ٪ نزدیک است.

پیشرفت مشابهی را می توان در حوزه اشتغال مشاهده کرد. در کشورهای کم درآمد ، به طور متوسط دو از سه صاحب شغل هنوز در کشاورزی در مقایسه با سه مورد از یکصد در کشورهای با درآمد بالا یافت می شود. بر این اساس ، سازمان بین المللی کار (ILO) آن را محاسبه می کند

اکثریت قریب به اتفاق تقریباً 900 میلیون نفری که در کشاورزی در سراسر جهان فعالیت می کنند در کشورهای کم درآمد یافت می شوند.