آیا "اقتصاد همبستگی" جایگزینی برای تأمین مواد غذایی شهری چین است؟

آیا کشاورزی می تواند برای سود اجتماعی و نه مالی انجام شود و به چالش هایی که همه گیر برای تأمین مواد غذایی ایجاد کرده است ، کمک کند؟

ما شما را ترغیب می کنیم که طبق مجوز Creative Commons ، مقالات گفتگوی چین ، بصورت آنلاین یا چاپی را مجدداً منتشر کنید. لطفاً برای شروع دستورالعمل های انتشار ما را بخوانید.

ساکنان شانگهای جعبه مواد غذایی را در حین قفل کردن حمل می کنند (تصویر: Aly Song / Alamy)

31 مه 2022 8 ژوئن 2022

1 کلم چینی ، 6 گوجه فرنگی ، 2 خیار ، 1½ پیاز ، 8 سیب زمینی ، 2 کلم…

یکی از ساکنان شانگهای از 10 آوریل شروع به نوشتن دفتر خاطرات غذایی کرد. های Xiaozhou (نه نام واقعی او) یک کارگر یقه سفید است که در دهه 1990 متولد شده است که هفت سال در این شهر زندگی کرده است. او معمولاً غذای خود را پیگیری نمی کند ، اما آن روز تصمیم گرفت که او را شروع کند.

دفتر خاطرات غذایی که توسط Hai Xiaozhou در طول دوره قفل نوشته شده است ، هر روز چقدر غذا در خانه باقی می ماند.(تصویر: Hai Xiaozhou)

وی گفت: "در 31 مارس ، شانگهای یک روند چهار روزه قفل و آزمایش PCR را اعلام کرد. من فکر کردم که فقط چهار روز به طول می انجامد ، بنابراین من فقط یک هفته غذای یک هفته را خریداری کردم. ""اما در تاریخ 10 آوریل نگران شدم که تمام شود ، بنابراین شروع کردم به نوشتن دفتر خاطرات غذایی ، هر روز بعد از ناهار ، آن را به روز کردم تا آنچه را که برای بدست آوردن لازم داشتم ، انجام دهم."

شانگهای از آن زمان تاکنون در قفل گسترده ای بوده است و ساکنان مجاز به ترک خانه های خود نیستند. خدمات اتوبوس ، مترو ، فری ، تاکسی و خدمات به اشتراک گذاری سواری به حالت تعلیق درآمده است. بسیاری از جوامع بیش از دو ماه در این شرایط بوده اند. با خرید آنلاین و واردات مواد غذایی که در اثر قفل شدن قرار دارد ، 25 میلیون نفر از ساکنان شانگهای به دولت متکی هستند. اما تاخیر در زنجیره تأمین ، ایمنی مواد غذایی را به یک مسئله تبدیل کرده است که برخی از میوه های تازه از بین می روند.

یک غذای شهری که قبلاً صاف بود ، مشکلات مختلفی را متحمل شده است و ساکنان را مجبور می کند تا راه حل های خود را ارائه دهند. در این شرایط ، اقتصاد همبستگی به خودی خود رسیده است.

این رویکرد که در دهه 1990 در آمریکای لاتین نامگذاری شده است ، این رویکرد سود اجتماعی را بر سود خود در اولویت قرار می دهد و بر عملیات محلی در مقیاس کوچک تأکید می کند. رشد اقتصاد همبستگی در چین از آنجا که این بیماری همه گیر انتظارات مربوط به آن را تکمیل کرده و جایگزینی برای سیستم های غذایی موجود چین ایجاد کرده است.

خرابی در عرضه مواد غذایی

این همه گیر تأثیر عمده ای در زنجیره های تأمین مواد غذایی جهانی ، تشدید فقر و گرسنگی داشته است. درآمدهای پایین ، به دلیل قفل شدن و محدودیت های دیگر در مورد حرکت ، تا حد زیادی مقصر است. گزارش اخیر موسسه بین المللی تحقیقات سیاست مواد غذایی (IFPRI) تعداد افراد فقیر را در سطح جهان تخمین می زند که در طی این بیماری حدود 20 ٪ یا 150 میلیون نفر افزایش یافته است.

منطقه ای که Hai Xiaozhou در آن زندگی می کند ، محله Xinhong در منطقه مینانگ شانگهای ، به شدت در اثر شیوع این بیماری قرار گرفت. در 45 روز انزوا ، وی سه بسته غذایی از دولت دریافت کرد. دو مورد اول عمدتاً غذاهای راحتی بودند: رشته فرنگی فوری ، مخزن و جو. سوم شامل 5 جین (2. 5 کیلوگرم) سبزیجات بود.

قبل از رسیدن این بسته ها ، وی در تلاش بود تا از طریق سیستم عامل های خرید آنلاین و با شرکت در خریدهای فله ای از طریق یک گروه چت محلی ، غذا را به دست آورد. قیمت ها در طول قفل به طور قابل توجهی نوسان داشت: "قیمت ها در اوایل ماه آوریل افزایش یافت و در بدترین نقطه دو برابر شد. یک کاهو ساقه ای 12 یوان ، یک هویج 5 یوان ، یک نارنجی ماندارین 3 یوان بود. در اواخر ماه آوریل ، قیمت ها کمی کاهش یافت و از 8 تا 15 یوان در هر جین متفاوت بود. "

های Xiaozhou سی امین سالگرد تولد خود را در طول قفل جشن گرفت. او با پیازچه هایی که تولدت مبارک به زبان چینی بود ، برای خودش کیک درست کرد.（تصویر: Hai Xiaozhou

تهیه سبزیجات تازه به خوشه های مهم شهر یک کار بزرگ و پیچیده است. در شانگهای ، بیش از 70 ٪ از این عرضه از خارج از شهر تهیه می شود. گزارشی از تأمین مواد غذایی آن نشان می دهد که سبزیجات از 13 استان مختلف - عمدتاً از جیانگسو و شاندونگ ، اما همچنین استان های دورتر مانند Hainan و Yunnan - تهیه شده اند. این می تواند به معنای سفر تا 2000 کیلومتر باشد. هنگامی که سیستم های تدارکات به طور هموار در حال کار هستند ، سبزیجات می توانند در دو یا سه روز از میدان به قفسه سوپر مارکت بروند. اما این همه گیر باعث افزایش هزینه های نیروی کار و حمل و نقل و بازه زمانی می شود. مشکلی در هر قسمت از سیستم می تواند اثرات ضرب و شتم در جای دیگر داشته باشد.

در حال حاضر ، بیشتر شهرها قوانینی را در اختیار دارند ، به این معنی که هرکسی که از منطقه ای که خطر همه گیر در نظر گرفته می شود ، باید هفت روز را در یک مرکز قرنطینه متمرکز بگذراند و سپس هفت روز دیگر در خانه جدا شود. بنابراین ، هر راننده ای که پس از سفر به یک شهر آسیب دیده به خانه برگردد ، به مدت 14 روز قادر به کار نخواهد بود. براساس گزارش YICAI ، هزینه های حمل و نقل به شانگهای سه برابر شده در هنگام وقوع شیوع ، و رانندگان هنوز سخت بودند. در کنار افزایش هزینه ها و کمبود ظرفیت ، کاهش کارایی در مراکز لجستیک منطقه ای رخ داد.

کالاهایی که به شانگهای منتقل می شوند ، باید با یک پاس صادر شده توسط دولت وارد وسیله نقلیه شوند که فقط برای یک مسیر خاص معتبر است. و چک ها و تشریفات بی شماری وجود دارد که باید در مسیر آن قرار گیرد ، برای رانندگان و کالاها. YICAI کل فرآیند را دنبال کرد ، و بیش از 10 مرحله از یک بار سبزیجات را برای رسیدن به شانگهای مشخص کرد.

زنجیره های عرضه طولانی مدت استیناف و اقدامات ایمنی همه گیر خطرات ایمنی مواد غذایی را بدتر کرده است. به گفته دولت در شهر شانگهای ناقیائو ، در دوره قفل شدن ، تحویل سبزیجات از لیائون که تا حدی خراب شده بود قبل از رسیدن به مصرف کنندگان. در همین حال ، شهر Qibao وقتی شکست در زنجیره تأمین سرما عذرخواهی کرد ، به این معنی بود که برخی از گوشت خوک و سبزیجات خراب شده اند. در یک کنفرانس مطبوعاتی در تاریخ 21 آوریل ، سخنگوی یین شین گفت که با برخی از مواد غذایی ارائه شده توسط دولت ، در درجه اول غذاهای تازه ، مسائل کیفیت وجود داشته است.

اقتصاد همبستگی و مقابله با چالش های تأمین مواد غذایی

وی گفت: "این همه گیر مسئله موجود را در تأمین مواد غذایی معمولی در معرض دید قرار داده است: زنجیره های تأمین طولانی تر دارای عدم قطعیت های بیشتر ، هزینه های بالاتر و خطرات بیشتر هستند. برای زنجیره های تأمین کننده مقاومت بیشتر ، ما به سیستم های محلی ، کوتاه تر و چابک تری نیاز داریم که بتوانند با خطر بهتر مقابله کنند. "گفت: چانگ تیانل ، نماینده بازار کشاورزان ارگانیک پکن."اقتصاد همبستگی می تواند اعتماد به سیستم غذایی معمولی را کاهش دهد ، با پیوندهای کوچکتر و چابک تر و متنوع تر که به مشکلات از پایین به بالا پاسخ می دهند."

این اصطلاح در دهه 1990 در آمریکای لاتین سرچشمه گرفته است. با پایان جنگ سرد ، جهان به سمت جهانی سازی و ادغام اقتصادهای منطقه ای حرکت کرد. آمریکای لاتین ، که از بحران بدهی بیرون می آید ، مدل نئو لیبرال را از ایالات متحده وارد کرد. اما اصلاحات نئو لیبرال باعث عدم تعادل بین توسعه اقتصادی و اجتماعی شد و آمریکای لاتین نابرابر ترین منطقه جهان شد. اقتصاد همبستگی به عنوان پاسخی به پیگیری یک ذهنیت از کارآیی بیش از هر چیز دیگر ظاهر شد. آکادمیک ایالات متحده ایتان میلر اقتصاد همبستگی را به عنوان یک دیدگاه تعاونی ، برابر ، متنوع و خودگردان توصیف می کند. بر خلاف سرمایه داری ، نیازها و روابط انسان را به جای رقابت و سود اول می کند.

"آنچه اقتصاد همبستگی گرد هم می آورد ، منابع در نزدیکی ، هم از نظر کالا و هم از نظر مردم است. این می تواند خریدهای فله ، کمک های متقابل را در یک جامعه ، پشتیبانی از کشاورزان محلی و غیره پوشش دهد. ""این می تواند زنجیره های عرضه معمولی را که هنوز به طور کامل بهبود نیافته اند ، مکمل و جایگزین کنند."

از نظر زیست محیطی ، هرچه یک ساختار ساده تر باشد ، آسیب پذیرتر می شود ... ما باید تنوع بیشتری ، تنوع بیشتر در تولید ، تجارت و مصرف مواد غذایی را تشویق کنیم

کمک های متقابل در جوامع اولین نشانه اقتصاد همبستگی بود. نیاز فوری به تجهیزات محافظ شخصی و مواد غذایی بسیاری از افراد محلی را وادار به سازماندهی خریدهای گروهی و کمک های متقابل کرد. یک مطالعه جدید از دانشگاه فودان شانگهای نشان داد که شانگهای دارای 13،000 محله از نظر جسمی از انواع مختلف است: از آپارتمان های ساخته شده در دهه 1990 توسط شرکت های دولتی و دولتی برای کارگران ، تا مجتمع های مسکونی توسعه دهنده ، تا بلوک های آپارتمان با گردش بالا ، نزدیک-جوامع "Longtang" یا Lane. جوامع مختلف رویکردهای مختلفی را در پیش گرفتند ، آزمایش PCR و سایر اقدامات پیشگیری از Covid را ترتیب دادند ، یا مجموعه خرید گروه و توزیع کالا را تنظیم کردند. یک سیستم کمک متقابل ساکن ، در خارج از کانال های دولتی شکل گرفت.

با این حال ، مشخص نیست که این مدت زمان بحران کاهش می یابد. خانم زو در منطقه Xuhui شانگهای زندگی می کند. هنگامی که قفل شد ، او نتوانست سبزیجات را به صورت آنلاین دریافت کند ، و بنابراین 10 روز اول را صرف خوردن غذایی که او پخته و یخ زده بود ، گذراند. او در یک مجتمع آپارتمانی قدیمی با تنها 144 خانوار زندگی می کند ، و سوپر مارکت های اطراف فقط در صورت وجود بیش از 200 سال خرید فله ای را ارائه می دهند. بنابراین ساکنان عرضه خود را ترتیب می دادند ، با این که کمیته محله رهبری و داوطلبان را به دست می آورد.

وی گفت: "ما در ابتدا برخی از مشکلات را حل کردیم ، اما اختلافات زیادی وجود داشت و ارتباطات با کمیته خیلی هموار نبود. شفافیت زیادی وجود ندارد. گروه خرید "رهبر تیم" را ترک می کند و آنچه که به معنای خرید گروهی سازمان یافته بود ، به افراد مختلفی تبدیل شد که خریدهای فله ای کوچکتر را انجام می دادند. "خانم زو صاف بود: "من فکر نمی کنم که این مدل با گذشت همه گیر ادامه یابد."

چانگ تیانل می گوید که کمک های متقابل شهری در حال حاضر بیشتر مربوط به خرید فله از کانال های غذایی معمولی است ، که برای بهبود روابط محلی کافی نیست."من همه را ترغیب می کنم تا با مزارع محلی روابط برقرار کنند ، به زمین و تولید کنندگان نزدیک شوند تا از عرضه بهتر اطمینان حاصل کنند."

کشاورزی تحت حمایت جامعه: از همه گیر بیرون می آید

یک شکل که اقتصاد همبستگی می تواند از آن استفاده کند ، کشاورزی تحت حمایت جامعه است. CSA برای کمک به یکدیگر و ایجاد اعتماد ، مصرف کنندگان و تولید کنندگان را جمع می کند. آزمایش های موجود در فناوری اطلاعات و سیستم های مشابه در دهه 1960 در ژاپن و سوئیس آغاز شد.

در چین ، 1500 مزارع CSA که در حال حاضر در حال بهره برداری هستند ، ارزش خود را در طول بیماری همه گیر نشان داده و باعث کاهش وحشت در بین برخی از ساکنان شهر می شود. از آنجا که شانگهای مجبور به فشار دادن دکمه مکث شد ، کشاورزان محلی اکو برای گسترش دسترسی خود ادامه دادند.

یوان چینگوا یک مزرعه اکو نزدیک به 100 MU (6. 6 هکتار) در دهکده شانگهای هایوان اداره می کند. این یکی از کشاورزان بزرگتر محیط زیست در شانگهای است-بیشتر آنها کوچکتر هستند. این حدود 100 خانواده را با استفاده از سیستم عضویت تأمین می کند. بسته به نوع اشتراک آنها ، هر خانواده بیش از 10 جین از سبزیجات تازه مستقیم از میدان به صورت روزانه یا هفتگی دریافت می کنند. گیرندگان آن را در مواقع دشوار به عنوان یک تسکین عالی توصیف کردند.

در فریم یوان چینگوهوا ، کارکنان در حال انتخاب سبزیجات هستند. قیمت این سبزیجات بدون توجه به تنوع ، 15 یوان در هر جین است.(تصویر: یوان چینگوا)

کشاورزان در مقیاس کوچک تلاش می کنند تا محصولات خود را به قفسه های سوپر مارکت ها برسانند و تمایل به تأمین مستقیم اعضا یا دستیابی به مصرف کنندگان از طریق سازمان هایی مانند بازار کشاورزان ارگانیک پکن داشته باشند. بنابراین ، چه تعداد خانواده از محیط زیست کشورهای شانگهای تغذیه می کنند؟در حال حاضر ، هیچ کس نمی داند. اما بالقوه آنها اضافه می شود و نباید از آن غافل شد. آماری از بازار کشاورزان ارگانیک پکن ، که در سال 2010 تأسیس شده است ، نشان می دهد که اکنون بیش از 120 عضو کشاورزی اکو دارد که بیش از 2 میلیون فروش آن انجام شده است.

قیمت مواد غذایی در حین قفل شدن به طرز وحشیانه ای نوسان داشته است ، اما قیمت اقتصاد همبستگی بسیار پایدار بوده است. قیمت های مربوط به مزرعه یوان چینگوا از قبل با جامعه توافق می شود: 15 یوان جین برای هر نوع محصول. قیمت ها فقط می توانند هر سه سال یکبار تغییر کنند و فقط می توانند 5 ٪ در یک زمان افزایش یابد. یوان گفت: "هزار بذر چوی پاک فقط چند یوان هزینه دارد ، در حالی که هزار دانه گوجه فرنگی یک نژاد خاص می تواند صدها یوان هزینه کند. معمولاً قیمت توسط بازار تصمیم می گیرد. اما ، از نظر من ، تمام سبزیجات برابر هستند و قیمت ها نیز باید باشند. قیمت های ما تحت تأثیر همه گیر یا آنچه در بازار اتفاق می افتد تحت تأثیر قرار نمی گیرد. اقتصاد همبستگی یک بازار جایگزین است که ناشی از عرضه و تقاضا یا سرمایه نیست. این در مورد جوامع در برقراری ارتباط و کمک به یکدیگر است. "

ارتقاء تجارت منصفانه ، پیوندهای مستقیم بین مردم ، و وحدت و کمک های متقابل به جای حداکثر رساندن سود ، در قلب CSA است.

مدل اشتراک ثبات را برای کشاورزان درگیر در تجارت غیرقابل پیش بینی تولید غذاهای تازه فراهم می کند. اما قبل از همه گیر ، قیمت های بالا از گسترش CSA جلوگیری می کرد. کشاورزان اکو ، که از کود ، سموم دفع آفات ، علف کش و بار دیگر جلوگیری می کنند ، هزینه های بالاتری نسبت به مزارع معمولی دارند. شی یان ، پیشگام CSA و بنیانگذار Peerast Harvest Farm ، گفت که قیمت ها - تقریباً دو برابر سوپر مارکت ها - و نیاز به پرداخت پیش پرداخت ، می تواند مصرف کنندگان را کنار بگذارد."بزرگترین چالش برای CSA فقط آگاهی از مصرف کننده نیست. این همچنین با کشاورزی صنعتی رقابت است. "

شی یان توضیح داد که یکی از ویژگی های اصلی CSA تولید سازگار با محیط زیست و فروش محلی است و هیچ واسطه ای بین مزرعه و مصرف کننده ندارد. این امر از استفاده از کودها و سموم دفع آفات جلوگیری می کند و به معنای عدم معامله یا شرکت های تدارکاتی نیست.

براساس برنامه مقایسه بین المللی بانک جهانی ، قیمت مواد غذایی در چین ، به ویژه برای سبزیجات ، در مقایسه با سایر نقاط جهان و بسیار پایین تر از اتحادیه اروپا و ایالات متحده کم است. این نشان دهنده کارآیی بازار مواد غذایی چین است. اما این همچنین بدان معنی است که CSA مجبور شده است در ترک های مزارع در مقیاس بزرگ ، کود و تولیدکننده سموم دفع آفات ، کارخانه های فرآوری و سوپر مارکت های اصلی زنده بماند.

در اصل آن ، این در مورد چگونگی کنترل کشاورزان و مصرف کنندگان می تواند به جای اینکه بخشی از زنجیره های ارزش شرکت های عظیم باشد ، می توانند منافع خود را کنترل کنند.

"این همه گیر به همه آموخت که CSA فقط مربوط به همکاری بین تولید کنندگان و مصرف کنندگان نیست. در اصل ، این در مورد چگونگی کشاورزان و مصرف کنندگان می تواند به جای اینکه بخشی از زنجیره های ارزش شرکت های بزرگ باشد ، کنترل منافع خود را به دست بگیرند. "در سطح ملی ، مزارع CSA چین از همه گیر جان سالم به در بردند ، و بیشتر آنها دستورات چندگانه را مشاهده کرده اند. اما شی یان می گوید در صورت شکوفایی این بخش ، جامعه به طور کلی نیاز به انتقال به توسعه پایدارتر دارد.

وی خاطرنشان می کند که انتقال به یک سیستم غذایی سبزتر و انعطاف پذیر تر نیاز به غلبه بر این ایده دارد که فقط عملیات ساده و در مقیاس بزرگ می تواند کارآمد باشد. CSA در طی یک قفل طولانی مدت ، مقاومت و چابکی را نشان داد که سیستم غذایی معمولی فاقد آن است. و از نظر زیست محیطی ، هرچه یک ساختار ساده تر باشد ، آسیب پذیرتر می شود. ""ما باید تنوع بیشتر ، تنوع بیشتری در تولید ، تجارت و مصرف مواد غذایی را تشویق کنیم."

جیانگ گاومینگ ، محقق در انستیتوی گیاه شناسی آکادمی علوم چین ، می گوید: شمول بودن در سیستم های غذایی آینده به معنای پشتیبانی از کشاورزی زیست محیطی محلی خواهد بود و باعث می شود سیستم های غذایی محلی کارآمدتر شود. وی گفت: "این بیماری همه گیر مناطق روستایی را تحت تأثیر قرار می دهد ، زیرا آنها از جمعیت کمتری برخوردار هستند و دسترسی بهتری به غذا داشتند. توسعه کشاورزی محلی زیست محیطی و بستن فاصله بین افراد و غذای آنها ، غذای محلی بیشتری را به رژیم های غذایی شهری اضافه می کند ، شغل های بیشتری را فراهم می کند و از محیط و تنوع زیستی محافظت می کند. خوردن سالم تر سیستم ایمنی بدن را نیز تقویت می کند. "

وی گفت: "این همه گیر فرصتی به ما داده است تا دوباره تجدید نظر کنیم که چگونه باید در کنار طبیعت زندگی کنیم و چگونه باید تولید را مدیریت کنیم. اقتصاد همبستگی باید محبوب شود. یک سیستم غذایی متنوع و فراگیر به تقویت تولید مواد غذایی و فراهم آوردن انعطاف پذیری کمک می کند و به کاهش تأثیرات بحران هایی مانند همه گیر کمک می کند و همچنین به بهبودی پس از بحران کمک می کند. "