تأثیر پشیمانی گریزی و آبشار اطلاعاتی بر تصمیمات سرمایه گذاری در بخش املاک: نقش واسطه ای درک ریسک و اثر تعدیل کننده سواد مالی

Kaixin Wangzhou 1 * , Mahnoor Khan 2 , Sajjad Hussain 3 , Muhammad Ishfaq 4 * and Rabia Farooqi 5

• 1 دانشکده مدیریت، دانشگاه پزشکی هاینان، هایکو، چین
• 2 موسسه علوم مدیریت بازرگانی، دانشگاه کشاورزی، فیصل آباد، پاکستان
• 3 دانشکده علوم مدیریت، دانشگاه بنیاد، اسلام آباد، پاکستان
• 4 دانشکده علوم مدیریت، دانشگاه بین المللی ریفا، فیصل آباد، پاکستان
• 5 گروه روانشناسی، دانشگاه مرکزی پنجاب، لاهور، پاکستان

بخش املاک و مستغلات نقش مهمی در اقتصاد هر کشور ایفا می کند. با این حال، بسیاری از سرمایه گذاران سرمایه گذاری های غیرمنطقی در بازار املاک انجام می دهند. بنابراین، هدف از این مطالعه ارزیابی اثرات پشیمانی گریزی و آبشار اطلاعاتی بر تصمیمات سرمایه گذاری با در نظر گرفتن نقش تعدیل کننده سواد مالی و اثر واسطه ای ادراک ریسک در بخش املاک و مستغلات کشورهای در حال توسعه است. این تحقیق با استفاده از روش تحقیق کمی، داده ها را با توزیع پرسشنامه های ساختاریافته بین سرمایه گذاران املاک و پس از آن نمونه گیری در دسترس جمع آوری کرد. در این پژوهش از آمار توصیفی و استنباطی برای معنادارتر کردن داده ها استفاده شده است. برای تفسیر داده ها از SPSS 25. 0 استفاده شد. برای آزمون همسانی درونی از آلفای کرونباخ استفاده شد، در حالی که اعتبار از طریق همبستگی بررسی شد. تحلیل عاملی تاییدی (CFA) برای تایید اینکه آیتم های پرسشنامه کاملاً بر سازه خود بارگذاری شده اند، استفاده شد. همچنین از کلان فرآیند مدل 5 برای بررسی میانجیگری تعدیل استفاده شد. این کار با مطالعه سواد مالی به عنوان تعدیل کننده و درک ریسک به عنوان متغیر میانجی در سوگیری پشیمانی گریزی و روابط سوگیری آبشاری اطلاعات با تصمیم های سرمایه گذاری در بخش املاک، به شکاف موجود در ادبیات می پردازد. نتایج تأیید کرد که سواد مالی تأثیر منفی سوگیری های رفتاری (پشیمانی گریزی و آبشار اطلاعاتی) را بر تصمیمات سرمایه گذاری تضعیف می کند. علاوه بر این، ادراک ریسک روابط بین این سوگیری های شناختی (پشیمانی گریزی و آبشار اطلاعات) و تصمیم گیری را واسطه می کند. اثرات سایر سوگیری های رفتاری در زمینه املاک و بازار سهام باید در تحقیقات آینده مورد بررسی قرار گیرد.

معرفی

امور مالی رفتاری فرض می کند که اطلاعات ناقص منجر به تصمیمات سرمایه گذاری غیر منطقی می شود. روانشناسی رفتاری با معرفی مفاهیم جدید مالی مانند دانش مالی ، تعصبات شناختی و درک خطر ، بینش جدیدی در مورد روانشناسی سنتی ارائه داده است (بازلی و همکاران ، 2021). پارادایم های امور مالی رفتاری تأکید می کنند که تصمیمات سرمایه گذاری افراد صرفاً بر اساس اطلاعات بازار نیست ، زیرا افکار ، احساسات و خطاهای قضاوت افراد نیز در این تصمیمات منعکس می شوند. مطالعه امور مالی رفتاری ناشی از ایده هایی است که توسط Tversky و Kahneman و نظریه چشم انداز آنها مطرح شده است ، که از نظریه ابزار مورد انتظار است. نظریه چشم انداز نشان می دهد که سرمایه گذاران بیشتر در صورت عدم اطمینان از نتیجه یک سرمایه گذاری ، به جای خطر درک شده ضرر ، بر سود خود تمرکز می کنند. از طرف دیگر ، تئوری پشیمانی به دو فرض اساسی متکی است: اول اینکه بسیاری از افراد احساساتی به نام پشیمانی و شادی را تجربه می کنند و دوم اینکه مردم هنگام تصمیم گیری در شرایط نامشخص ، این احساسات را در نظر می گیرند (راشد و همکاران ، 2018 ؛ کاور و بهاروچا، 2021 ؛ ژوو و همکاران ، 2021).

تعصبات را می توان به عنوان بازنمایی ذهن یک سرمایه گذار تصور کرد. کوکران گزارش داد که تعصبات با صحت یک تصمیم براساس نتایج آن ارتباط ندارد. علاوه بر این ، تعصبات می توانند به طرق مختلف بوجود بیایند ، اغلب به دلیل نگرش های غیر منطقی یا بیش از حد مثبت. تعصبات رفتاری استدلال اساسی در مورد تصمیمات سرمایه گذاری غیر منطقی را ارائه می دهد (احمد ، 2020). سرمایه گذاران می توانند ریسک را فقط در صورت انتخاب خود بر اساس تصمیمات منطقی و غیر منطقی به حداقل برسانند (ناسیم و همکاران ، 2021). هنگامی که انحرافات به طور منظم از هنجارها و تفکر اتفاق می افتد ، تعصبات شناختی بوجود می آیند (وبر ، 2004 ؛ Djalilov and ülkü ، 2021).

Savage (1951) گزارش داد که سرمایه گذاران نمی توانند ضرر کنند زیرا تأیید می کند که قضاوت اولیه آنها اشتباه بوده است. پشیمانی بیزاری دیگران را ترغیب می کند تا اشتباهات خود را برای جلوگیری از پشیمانی در آینده بپذیرند (تالر ، 1985). حسرت پشیمانی وضعیتی است که در آن افراد تصمیم می گیرند که از تصمیم سرمایه گذاری بالقوه نادرست برای جلوگیری از احساسات ناخوشایند که می تواند ناشی شود ، خودداری کنند (Frehen et al. ، 2008). ابراز پشیمانی مفهومی در تئوری چشم انداز (Kahneman and Tversky ، 1979) است که یک تعصب عاطفی منفی را توصیف می کند که سرمایه گذاران را ترغیب می کند تا از پشیمانی خودداری کنند ، بنابراین گاهی تصمیم اشتباه می گیرند. Tsiros و Mittal (2000) همچنین بررسی کردند که بیزاری پشیمانی یک احساس منفی قابل توجه است. زلنبرگ و همکاران.(1996) استدلال كرد كه نظریه پشیمانی مبتنی بر عمل است. بسیاری از مطالعات از مشاهدات کلی حمایت می کنند که تصمیم گیرندگان از پشیمانی و تلاش برای جلوگیری از پشیمانی از تصمیمات خودداری می کنند.

اصطلاح "آبشار اطلاعات" به شرایطی اشاره دارد که در آن شخص بهینه است که اقدامات خاص را دنبال کند - رفتار شخص دیگری را دنبال کند - بدون در نظر گرفتن اطلاعات آن شخص (Bikhchandani و همکاران ، 1992). به گفته Spoerri (2008) ، یک آبشار اطلاعاتی شامل موافقت با نظرات دیگران با وجود داشتن اطلاعات ناقص است - با این وجود ، در صورت تصمیم گیری منطقی ، برخی از اطلاعات مفقود شده باید درج شوند. آبشارهای اطلاعاتی استقلال تصمیم را کاهش می دهند و از این طریق بازار املاک و مستغلات را تضعیف می کنند (برززیکا و همکاران ، 2018). آبشارهای اطلاعاتی مانع از درک کافی از ارزش واقعی محصولات می شوند. بنابراین ، آنها با مشاهده پیشینیان و جامعه خود نظرات خود را در مورد ارزش محصولات تشکیل می دهند. تأثیر رفتارهای افراد دیگر می تواند به حدی باشد که بر اطلاعات آنها از تصمیم گیرندگان حاکم باشد (آلی و همکاران ، 2007). بنابراین ، در این شرایط ، پیشینیان بدون توجه به اینکه چه مقدار و چه نوع اطلاعاتی دریافت می کنند ، توسط تصمیم گیرندگان تقلید می شوند (Duan et al. ، 2009). افراد هنگام تصمیم گیری ، اطلاعات خصوصی خود را نادیده می گیرند ، و رفتار گله به عنوان تعداد قابل توجهی از افراد تصمیم می گیرند در حالی که لزوماً اطلاعات خصوصی خود را نادیده نمی گیرند (çelen and Kariv ، 2004 ؛ Levy et al. ، 2020).

اصطلاح "ادراک ریسک" به نحوه درک سرمایه گذاران ریسک دارایی های مالی بر اساس نگرانی ها و تجربیات آنها اشاره دارد (احمد و شاه ، 2020). علاوه بر این ، مفاهیم ریسک و عدم اطمینان در تعیین شدت ریسک همانطور که توسط سرمایه گذاران درک می شود ، ارتباط دارند (Ishfaq et al. ، 2017). درک ریسک یک مؤلفه حیاتی فرآیند تصمیم گیری است. سرمایه گذاران و سیاست گذاران سعی می کنند هنگام سرمایه گذاری یا توسعه پروژه ها ریسک را به حداقل برسانند. به طور طبیعی ، سرمایه گذاران که دانش عمیقی از بازار مالی دارند ، ریسک را با دقت بیشتری از سرمایه گذاران بی تجربه درک می کنند (نگوین و روزسا ، 2019). درک ریسک به اعتقادات ، افکار و قضاوت های یک سرمایه گذار مرتبط است و همه سرمایه گذاران ریسک را متفاوت درک می کنند ، زیرا گزینه های مختلف تحت تأثیر آرایش نمونه کارها هر سرمایه گذار است. وبر و همکاران.(2002) اظهار داشت که درک ریسک بر تمایل یک سرمایه گذار برای ریسک پذیری تأثیر می گذارد.

با گسترش دانش ما در مورد مکانیسم های واسطه گر در این پیوند و ایجاد نظریه چشم انداز ، ما پیشنهاد کردیم که ادراک خطر واسطه تأثیر بین تعصبات شناختی و تصمیم گیری غیر منطقی است. درک ریسک مربوط به قضاوت ذهنی سرمایه گذاران است و به درک آنها و شدت خطر می پردازد (سینگ و بووال ، 2010). به طور خاص ، این نشان دهنده افکار افراد است که از آنها خواسته می شود فعالیت های نامشخص یا خطرناک را ارزیابی کنند (Slovic ، 1987 ؛ Sartori and Ceschi ، 2011). ریسک پذیری یک روش معمول برای سرمایه گذاران هنگام تصمیم گیری است. بنابراین ، بدون در نظر گرفتن درک ریسک از سرمایه گذاران ، تعصبات شناختی نمی توانند فرایندهای تصمیم گیری سرمایه گذاران ، افکار سرمایه گذاران و خطاهای داوری سرمایه گذاران را به طور کامل توصیف کنند ، که درک آنها را شکل می دهد (پندی و جسیکا ، 2018).

سواد مالی به عنوان توانایی تصمیم گیری موثر در مورد استفاده و مدیریت پول یک فرد تعریف می شود (Nguyen et al., 2016). سواد مالی همچنین نشان دهنده توانایی افراد در درک و استفاده از اطلاعات مالی با اطمینان و مهارت است (هوستون، 2010). رامالهو و فورته (2019) بررسی کردند که سواد مالی جزء اصلی هر استراتژی موفق برای یافتن راه حل هایی برای بهبود زندگی یک جمعیت محلی است. سواد مالی معمولاً به عنوان یک نوع تخصصی از دانش سرمایه گذار در ارتباط با چگونگی موفقیت یک فرد در مدیریت امور مالی خود دیده می شود (آلبا و هاچینسون، 1987). طبق نظر گیزلر و ورسیو (2014)، توانایی سرمایه گذار برای تعیین اینکه پول چگونه کار می کند و چگونه سرمایه گذاران از آن برای به حداکثر رساندن سود استفاده می کنند، زمانی که فردی متعهد به تولید پول بیشتر می شود، صرفاً به دلیل سواد مالی آن سرمایه گذار است. افراد دارای سواد مالی، محصولات و بازارهای مالی را بهتر از سایر افراد درک می کنند و احتمال بیشتری دارد که منابع داده های مالی خود را به طور دقیق ارزیابی کنند (لوساردی و میچل، 2011). رفاه مالی به طور مثبت با کیفیت زندگی در سطح فردی و سلامت روانی و جسمی مرتبط است (بلانچ فلاور و اسوالد، 2004). سواد مالی همچنین به تقویت روابط بین فردی و عملکرد کاری کمک می کند (Brüggen et al., 2017).

مطالعات قبلی برای بررسی اثر اکتشافی بر تصمیمات سرمایه گذاری توسط سرمایه گذاران املاک انجام شده است (گیتاو و همکاران، 2019). این مطالعه به ادبیات سواد مالی به عنوان تعدیل کننده در بخش املاک و مستغلات کمک می کند و بنابراین، با افزایش دانش آنها در مورد سرمایه گذاری املاک و مستغلات، برای پزشکان و محققان مفید خواهد بود. بنابراین، این مطالعه برای ارزیابی تأثیر پشیمانی گریزی و آبشار اطلاعاتی بر سرمایه گذاری املاک و مستغلات تنظیم شده است. لونز و پیتر (2000) بیان کردند که فرآیند تصمیم گیری مربوط به سرمایه گذاری در املاک و مستغلات شامل جستجوی سیستماتیک، کاربرد، کسب و تجزیه و تحلیل املاک مورد نیاز منطبق با اهداف اقتصادی و شخصی سرمایه گذاران در طول دوره مالکیت است. طبق نظر نوریزان و پی (2021)، املاک و مستغلات مهمترین دارایی هر اقتصاد است و باید از جنبه رفتاری سرمایه گذار بررسی شود.

سهم این مطالعه تجزیه و تحلیل آن از تأثیر واسطه گر درک ریسک در رابطه بین تعصبات شناختی و تصمیمات سرمایه گذاری است. با تکیه بر تئوری چشم انداز ، ما پیشنهاد کردیم که ادراک خطر تأثیر تعصبات شناختی بر تصمیم گیری غیرمنطقی را واسطه می کند. این مطالعه با نشان دادن اینكه سواد مالی به شدت بر تصمیمات سرمایه گذاران برای سرمایه گذاری در سهام تأثیر می گذارد ، سهم دیگری در ادبیات دارد. بنابراین ، سواد مالی به عنوان یک متغیر تعدیل کننده به بدن دانش کمک می کند.

هدف از این مطالعه تعیین چگونگی تأثیر تعصبات شناختی بر تصمیم گیری غیر منطقی در حضور ادراک ریسک و سواد مالی است (شکل 1). نتایج نشان می دهد که درک ریسک از سرمایه گذاران زیربنای رابطه بین تعصب شناختی و تصمیمات غیر منطقی سرمایه گذاران است ، بنابراین درک کلی از چگونگی تأثیر تعصبات شناختی بر تصمیمات غیرمنطقی ، مستقیم و غیرمستقیم ، از طریق ادراک ریسک را پیش می برد.

شکل 1

شکل 1 . چارچوب مفهومی.