تأثیر فناوری بزرگ چینی در بازار مالی سنتی: شواهدی از گروه مورچه ها

کپی رایت © نویسنده (ها) ، تحت مجوز اختصاصی به Springer Science+Business Media ، LLC ، بخشی از Springer Nature 2023 ، Springer Nature یا مجوز آن (به عنوان مثال یک جامعه یا شریک دیگر) با توافق نامه انتشار با این مقاله حق انحصاری را در اختیار داردنویسنده (ها) یا سایر راست (ها). نویسنده خود معماری از نسخه خطی پذیرفته شده این مقاله صرفاً با شرایط چنین توافق نامه انتشار و قانون قابل اجرا اداره می شود.

این مقاله از طریق زیر مجموعه دسترسی باز PMC برای استفاده مجدد از تحقیقات نامحدود و تجزیه و تحلیل ثانویه به هر شکلی یا به هر وسیله با تأیید منبع اصلی در دسترس است. این مجوزها برای مدت زمان اعلام سازمان بهداشت جهانی (WHO) COVID-19 به عنوان یک بیماری همه گیر جهانی اعطا می شود.

خلاصه

بر اساس وضعیت واقعی بازار مالی چین ، ما منطقی ما را از تجارت مالی Big Tech به بازار مالی سنتی نتیجه می دهیم. ما داده های گروه ANT را برای تجزیه و تحلیل تجربی تأثیر تجارت مالی Big Tech چینی بر سودآوری بازار مالی سنتی ترکیب کردیم. نتایج نشان می دهد که تجارت مالی Big Tech چینی در بازار مالی سنتی تأثیر دارد ، اما درجه آن متفاوت است. این تأثیر بیشتری بر بازارهای سهام و اعتماد دارد و به دنبال آن بیمه و بودجه و کمتر در صنعت بانکی است. ثانیاً ، تأثیرات دارای ویژگی های متغیر متغیر هستند و هم اثرات فوری و هم طولانی مدت دارند. پاسخ تکانه در بازارهای بانکی ، بیمه و اعتماد نوسان داشت ، در حالی که بازارهای سهام و صندوق ها همچنان رو به کاهش بودند. نوسانات کوتاه مدت هر بازار عمدتاً مثبت است ، اما نوسانات میان مدت و طولانی مدت منفی است. سوم ، تأثیرات در هر نقطه اصلی به طور قابل توجهی متفاوت و ناهمگن است. کاهش مقیاس صدور ABS ANT Group تأثیر بیشتری در بازارهای بانکی و اعتماد دارد ، در حالی که آشفتگی لیست آن تأثیر بیشتری در سهام و بازارهای صندوق دارد.

واژه های کلیدی: گروه مورچه ، فناوری بزرگ ، اثر سرریز ریسک ، TVP-SVAR-SV

معرفی

Big Tech به شرکتهای بزرگ فناوری جهانی با مزایای فناوری دیجیتال اشاره دارد. آنها معمولاً خدماتی مانند رسانه های اجتماعی ، جستجوی اینترنتی ، نرم افزار ، خرده فروشی آنلاین ، ذخیره سازی و پردازش داده ها را به کاربران خاص ارائه می دهند یا خدمات زیرساختی را به سایر شرکت ها ارائه می دهند [1]. با این حال ، در سالهای اخیر ، با تکیه بر کاربران ، سناریوها و مزایای فناوری خود ، Big Tech بیشتر تجارت مالی خود را توسعه داده ، تعدادی از مجوزهای مالی را به دست آورد و به تدریج یک شرکت هلدینگ مالی را با ویژگی های متمایز تشکیل داد. بر خلاف GAFA در ایالات متحده ، Big Tech چینی ، به نمایندگی از BATJ 1 ، موسسات مالی سنتی را به هم پیوند می دهد ، از اهرم مالی مصرف کننده سوءاستفاده می کند ، وام بیش از حد را القا می کند ، اوراق بهادار دارایی های متعدد را بازیافت می کند ، در رشد وحشیانه سرمایه افراط می کند و یک انحصار دوگانه فناوری را تشکیل می دهدو امور مالی ، که یک تهدید جدی برای ثبات سنتی صنعت مالی است.

در مرحله اول ، Big Tech برای استخراج وجوه بانکی به انحصار خود متکی است و با بدهی بالا فعالیت می کند. این روش از روشهای پیچیده تقویت اعتبار مانند بسته بندی دارایی و طبقه بندی برای کاهش سهم وام دهنده و ایجاد حباب وام مسکن فرعی استفاده می کند که به راحتی می تواند منجر به بحران بانکی شود. ثانیا ، با تأثیرات قوی شبکه ، Big Tech بازار وام دهی بانکی و بازار اوراق بهادار دارایی را ادغام می کند و به طور مرکزی دارایی بدهی یا حقوق درآمد را توزیع می کند ، که به راحتی می تواند خطرات بانکی سایه را ایجاد کند. علاوه بر این ، Big Tech به گسترش سرمایه متکی است و از سهام مفهوم Big Tech استفاده می کند و منجر به تجمع وجوه اهرمی می شود. تعداد زیادی حباب در تأمین اعتبار تعهد سهام عدالت به راحتی باعث ایجاد بحران بازار اوراق بهادار از کانال های سرمایه می شود. در عین حال ، Big Tech در زمینه های مختلف شبه انحصاری را تشکیل داده است و درست صحبت کرده است که بر اقتصاد ملی و معیشت مردم تأثیر می گذارد. این می تواند افکار عمومی را کنترل کرده و اطلاعات واقعی را پنهان کند ، که به راحتی می تواند بحران بازار اوراق بهادار را از کانال های اطلاعاتی ایجاد کند. Big Tech چینی عملکرد زیرساخت های مالی را تحت شکل اقتصادی جدید دارد و دامنه تجارت آن با بازار مالی سنتی بسیار مرتبط است. ضمن ترویج توسعه مالی چین ، خطرات مالی پنهان جدیدی را دفن کرده است.

فناوری بزرگ در چین توجه محافل دانشگاهی را به خود جلب کرده است ، اما ادبیات کمی تأثیر فناوری بزرگ را در بازارهای مالی سنتی بررسی می کند. تحقیقات موجود فاقد ترکیبی از بازارهای بزرگ فناوری و سنتی مالی و تجزیه و تحلیل کمی از ویژگی های بین المللی و متغیر زمان تأثیر است. بنابراین ، سؤالات تحقیق ما این است که آیا تجارت مالی Big Tech در بازار مالی سنتی چین تأثیر خواهد گذاشت؟قدرت تأثیر چیست؟آیا شوک ها برای انواع مختلف موسسات مالی متفاوت هستند؟به طور خاص ، ما بازارهای بزرگ فناوری و سنتی را در یک چارچوب تحقیقاتی یکپارچه قرار می دهیم و سرریز ریسک را از Big Tech گرفته تا بازارهای مالی سنتی تجزیه و تحلیل می کنیم. بر اساس رابطه متقابل تجارت بین فناوری های بزرگ و بازارهای مالی سنتی مانند بانک ها ، سهام ، بیمه ، اعتماد و وجوه ، ما گروه ANT را به عنوان شیء تحقیق انتخاب می کنیم و از پارامترهای متغیر زمان استفاده می کنیم و از مدل اتورگرایی بردار ساختاری با نوسانات تصادفی استفاده می کنیم(TVP-SVAR-SV) برای تعیین کمیت تأثیر Big Tech چینی بر سودآوری بازارهای مالی سنتی و تجزیه و تحلیل ویژگی های پویا متغیر زمان آن.

یافته های نوآورانه در این مقاله عبارتند از: (1) با شروع از خطرات مالی Big Tech ، ما منطقی است که ریسک ریسک را از تجارت مالی Big Tech گرفته تا بازارهای مالی سنتی استنباط کرده ایم.(2) ما از پارامترهای متغیر زمان بیزی مدل اتورگرایی بردار ساختاری با نوسانات تصادفی برای بررسی تأثیر تجارت مالی Big Tech بر سودآوری بازارهای مالی سنتی در نقاط و رویدادهای مختلف استفاده می کنیم ، تا بتوانیم زمان بین مدت زمان را تجزیه و تحلیل کنیم. ویژگی های اثر سرریز خطر.(3) از طریق استراتژی شناسایی آزمون گروهی ، ما ناهمگونی سرریز ریسک از تجارت مالی Big Tech به موسسات مالی سنتی با انواع و مناطق مختلف را تأیید کردیم.

بررسی ادبیات

تجارت مالی Big Tech از توسعه سریع صنعت FinTech چینی در ده سال گذشته ناشی می شود. Fintech ادغام مالی و فناوری است [2]. با توجه به تعریف فناوری مالی ، شوفل [3] تأکید کرد که FinTech می تواند به عنوان نوع جدیدی از صنعت مالی تعریف شود که از فناوری برای بهبود فعالیت های مالی استفاده می کند. گومبر و همکاران.[4] معتقد است که FinTech نه تنها تعداد زیادی از خدمات مالی دیجیتال و محصولات ارائه شده توسط شرکت های FinTech است ، بلکه نرم افزارهای مالی مختلفی را که توسط آنها تهیه شده است ، و همچنین مدل های تعامل با مشتری مناسب را نیز پوشش می دهد. ویژگی FinTech این است که رابط جلوی و سیستم پشتی به هم پیوسته و کارآیی پردازش اطلاعات بهبود یافته است. Sakasonova و Kuzmina-Merlino [5] توسعه FinTech را به جهانی سازی نسبت می دهند ، که فرصت هایی را برای راه اندازی های کوچک برای توسعه خدمات مالی بدون کمک بانک ها فراهم می کند. از طریق ترکیبی از امور مالی و فناوری اطلاعات ، چنین بنگاه هایی خدمات بانکی سنتی کارآمدتر را در اختیار مصرف کنندگان قرار می دهند [6]. Ivashchenk و همکاران.[7] پیشنهاد می کند که FinTech با اجرای فن آوری های جدید ، ارائه سنتی خدمات مالی را تغییر داده است. این فناوری ها محصولات و خدمات مالی را مستقیماً از طریق کانال های آنلاین و تلفن همراه به کاربران نهایی ارائه می دهند [8]. در سالهای اخیر ، FinTech چینی به سرعت توسعه یافته است. این شرکت از سرمایه گذاری اولیه اینترنت به الگوی ABCD ، از جمله هوش مصنوعی ، blockchain ، محاسبات ابری و داده های بزرگ تکامل یافته است. علاوه بر این ، FinTech همچنین شامل استفاده از برنامه نویسی R ، تکنیک سنجش از راه دور ، تجزیه و تحلیل GIS برای تجزیه و تحلیل داده های مکانی است [9-15].

توسعه FinTech عمدتاً از سه مرحله تشکیل شده است: مرحله فناوری اطلاعات مالی ، مرحله مالی اینترنت و مرحله fintech [1 ، 16]. مرحله اول در دهه 1980 ظاهر شد. در آن دوره ، سطح کلی فناوری اطلاعات صنعت مالی به طور قابل توجهی بهبود یافته است. الکترونیک هسته اصلی صنعت مالی شد. از دستگاه های الکترونیکی مانند ATM و POS در این دوره به طور گسترده ای استفاده می شد و باعث افزایش کارایی تجارت می شد. مرحله دوم در ابتدای قرن جدید رخ داد. امور مالی اینترنت به سرعت توسعه یافته است و سیستم عامل های تجاری آنلاین پدید آمده است. بسیاری از موسسات مالی منابع مشتری و کانال های فروش را بر اساس اینترنت به طور مؤثر یکپارچه کرده اند [17]. امروزه Fintech وارد مرحله 3. 0 شده است. نه تنها در فن آوری های کلیدی یک نوآوری جامع وجود داشته است ، بلکه ادغام مالی و فناوری نیز بسیار بهبود یافته است. استفاده از داده های بزرگ ، محاسبات ابری ، هوش مصنوعی و blockchain [18] شیوه های اصلی موسسات مالی سنتی را در جمع آوری اطلاعات مشتری ، مدل های قیمت گذاری ریسک و فرآیندهای تصمیم گیری سرمایه گذاری کاملاً تغییر داده است.

Fintech چالش های بزرگی را برای صنعت بانکی به ارمغان آورده است. ظهور شرکت های دارایی اینترنتی و سیستم عامل های پرداخت شخص ثالث ، مسئولیت ، واسطه و دارایی بانک های تجاری را شلوغ کرده است [19].

اول از همه ، Fintech تأثیر در تجارت مسئولیت بانکهای تجاری دارد. محصولات مالی اینترنتی منبع مهم شوک است. این هزینه معاملات کم ، عدم تقارن اطلاعات کم ، تجربه خوب مشتری و عملکرد آسان دارد. بنابراین ، می تواند یک "اثر دم بلند" قوی داشته باشد و تعداد زیادی از مشتری ها را با بودجه کوچک جمع کند [20]. در همین زمان ، در مقایسه با تجارت مسئولیت بانکهای تجاری ، محصولات مالی اینترنتی از نظر نقدینگی و عملکرد دارای مزایای خاصی هستند. این یک قرعه کشی بزرگ برای سرمایه گذاران خواهد بود و سپرده های کم هزینه از بانک ها را منحرف می کند. در طولانی مدت ، محصولات مالی اینترنت الگوی دفع ریسک دارایی ها و بدهی های بانکی را بیگانه می کند ، نوسانات نرخ بهره بودجه بانکی را افزایش می دهد و باعث ایجاد خطرات در سیستم بانکی می شود [21]. بدیهی است که راه اندازی محصولات مالی اینترنتی تأثیر منفی بر بانکهای تجاری به همراه داشته است که به طور عینی عملکرد بانک را کاهش می دهد [22].

ثانیا ، FinTech تأثیر در تجارت دارایی بانکهای تجاری دارد. بانک های بزرگ بر "اطلاعات سخت" مانند صورتهای مالی تمرکز می کنند. در مقابل ، بانک های کوچک "اطلاعات نرم" را از طریق مبادلات شخص به فرد جمع می کنند. این در وام های کوچک و خرد شرکت مزایایی دارد. حتی ، این رفتار بیش از تکیه فقط به رایانه ها در جلوگیری از مشکل اصلی عامل دارد [23]. با پیشرفت فناوری ، بهبود شفافیت اطلاعات می تواند به بانکهای تجاری کمک کند تا تجارت دارایی خود را بهینه کنند."وام روابط" ممکن است به تدریج ناپدید شود [24]. به عنوان مثال ، در دهه 1990 ، بانک ها هنگام خدمت به SME ها ، تعویض وام های روابط را با سیستم های امتیاز دهی خودکار خودکار شروع کردند [25]. علاوه بر این ، استفاده از آن برای دستیابی به اشتراک گذاری اطلاعات همچنین به بانک ها کمک می کند تا وام به گروه های مشتری با دم بلند ارائه دهند [26].

سرانجام ، تجارت واسطه بانکهای تجاری نیز تحت تأثیر FinTech قرار خواهد گرفت. ژنگ و لیو [27] معتقدند که تجارت واسطه برای بقای آنها بسیار مهم است و تسویه حساب پرداخت بخش مهمی از تجارت واسطه است. اکنون با پرداخت شخص ثالث شلوغ می شود. وانگ و وانگ [28] خاطرنشان كردند كه فشار كسب و كار واسطه ای بر سودآوری بانك ها تأثیر خواهد گذاشت. ژائو و لیو [29] داده های 94 بانک در چین را از سال 2011 تا 2015 تجزیه و تحلیل کردند و معتقد بودند که تأثیر منفی رقابت FinTech و بانکی بیشتر از تأثیر مثبت سرریز فناوری است. رقابت باعث کاهش درآمد غیر سود دومی به ویژه بانکهای منطقه ای خواهد شد.

کسر منطقی سرریز خطر

ادبیات داخلی و خارجی به تفصیل درباره سرریزهای خطر از تأمین مالی اینترنت چین به بانکهای تجاری بحث کرده اند. با این حال ، مطالعات مرتبط کمی در مورد فناوری بزرگ وجود دارد ، که در دو سال گذشته به سرعت در حال توسعه است. علاوه بر این ، تحقیقات موجود تأثیر فناوری بزرگ را در سایر بازارهای مالی تجزیه و تحلیل نمی کند. بنابراین ، با توجه به وضعیت واقعی تجارت مالی Big Tech ، ما مسیر سرریز ریسک آن را استنباط می کنیم.

ترک خطرات پنهان در تأمین مالی اینترنت

عناصر تولید Agglomerate Big Tech و اقتصادهای شدید مقیاس را ایجاد می کند. زیرساخت های فن آوری با ماهیت کالاهای شبه عمومی بیش از حد ادعا می شود و موانع تکنولوژیکی برای به دست آوردن مازاد مصرف کننده ایجاد می شود و در نتیجه شکاف دیجیتالی و انحصار ایجاد می شود. Big Tech سودهای کوتاه مدت و سود مطلق را دنبال می کند ، از اهرم مالی مصرف کننده سوء استفاده می کند ، مقیاس بدهی ها را تقویت می کند ، حق بیمه نرخ بهره را تحریف می کند ، وام های شکارچی را القا می کند و باعث می شود وام گیرندگان بیش از حد از این امر استفاده کنند. رفتار غیر منطقی گروه ناشی از نوسانات خشونت آمیز بازار می تواند به راحتی منجر به فعالیت مالی غیرقانونی عمومی شود. تجارت مالی بین رشته ای Big Tech با هم همپوشانی و نفوذ می کند. تعداد زیادی از مدل های مالی کوچک و غیرمتمرکز ظاهر می شوند. موسسات مالی سنتی از نظر جهت ترافیک شبکه و کنترل ریسک فناوری به فناوری بزرگ تکیه می کنند و باعث افزایش انتقال متقابل خطرات در موسسات مرتبط می شوند. واکنش زنجیره ای منجر به آلودگی بیشتر خطرات ، گسترش خطرات فردی در خطرات صنعت و بازار متقابل می شود و در نهایت منجر به خرابی آبشار شبکه های چند لایه می شود. Big Tech دارای یک پوشش گسترده و یک مدل تجاری مشابه است. تحت تأثیر مکانیسم پویا غیرخطی ، گره مرکزی شبکه "جهان کوچک" با تغییر در محیط داخلی و خارجی سازگاری قوی دارد ، بنابراین مسیری ریسک مالی سریعتر است.

به طور کلی ، Big Tech دارای حجم عظیمی و طیف گسترده ای از ذینفعان است. از طریق کاتالیز شبکه های پیچیده و اثرات نمایی ، این ویژگی ها را برای شکست بسیار بزرگ ، بسیار گسترده برای شکست ، خیلی بزرگ برای شکست و خیلی سریع برای شکست شکل داده است. با این حال ، Big Tech مشاغل پرخطر را ترجیح می دهد. حتی اگر یک بحران وجود داشته باشد ، دولت محدودیت های بودجه نرم را برای ثبات اجتماعی تعیین می کند ، که باعث می شود رفتار ریسک پذیری Big Tech و خطرات پنهان مالی اینترنت را ترغیب کند.

منجر به بحران در صنعت بانکی

Big Tech با تکیه بر موقعیت انحصاری خود وجوه بانکی را برای عملیات با بدهی بالا استخراج می کند، از روش های پیچیده افزایش اعتبار مانند بسته بندی دارایی و طبقه بندی برای کاهش سهم وام های مشترک استفاده می کند. این امر خطرات اعتباری وام گیرندگان اصلی را انتقال داده و پنهان می کند و حباب وام مسکن پایین را ایجاد می کند. به دلیل ناکافی بودن حفظ ریسک های Big Tech، شوک های برون زا مانند Covid-19، از طریق بازخورد Liquidity Spirals و Devil Loop باعث می شود که ریسک های بدهی بالا در صنعت بانکداری متمرکز شود. ریسک های سهام و بدهی بانک ها در حال افزایش است و از طریق زنجیره سرمایه با Big Tech بازخورد می شود. تحت تأثیر اثرات دوره ای، عدم تطابق سررسید، نقدینگی و اعتباری رخ می دهد که به راحتی می تواند منجر به بحران بانکی شود.

شکل گیری ریسک های بانکداری سایه

Big Tech با اثر شبکه قوی، آستانه پایین و محبوبیت خود، بازار وام بانکی و بازار اوراق بهادار دارایی را ادغام می کند و از فروش اعتبار اینترنتی و ابزار تسویه حساب برای توزیع متمرکز دارایی های بدهی یا حقوق درآمد استفاده می کند. طرح مدیریت دارایی و مشتقات آن اوراق بهادار تقسیم می شود و تودرتو چند سطحی، آربیتراژ از طریق کاهش اعتبار، به طوری که محصولات پرخطر را می توان به طور بی رویه از طریق پلت فرم Big Tech پخش کرد. تحت تأثیر انتظارات بازار، انتخاب های رفتاری و مکانیزم زنجیره ارز و اعتبار، اثر زنجیره ای سرمایه گذاری برون سپاری انباشته و بزرگ می شود و به راحتی می توان ریسک های بانکداری سایه را شکل داد.

ایجاد بحران در بازار اوراق بهادار از طریق کانال های تامین مالی

Big Tech بر گسترش سرمایه ناشی از عملکرد بی نظم و سفته بازی سهام مفهومی Big Tech متکی است تا منجر به انباشت وجوه اهرمی شود که منجر به نقدینگی بیش از حد بازار و تعداد زیادی حباب در بازار تامین مالی تعهدات سهام می شود. با این حال، Big Tech تا حد زیادی تحت تاثیر بازار و سیاست ها قرار دارد. عوامل خطر مانند تجارت، قانون، امور مالی و فناوری منجر به خروج سرمایه از سهام مفهومی، تنگ تر شدن نقدینگی بازار و تشکیل بازاری یک طرفه با سرریز مستمر ریسک می شود. هنگامی که قیمت دارایی ها کاهش می یابد و نقدینگی شکسته می شود، وجوه اهرمی به خط هشدار برای انحلال می رسد. سرمایه گذاران باید دارایی های باکیفیت را از بازار خارج کنند تا به زور موقعیت های خود را نقد کنند. نقدینگی تامین مالی و نقدینگی بازار با هم تعامل دارند و یک چرخه معیوب را تشکیل می دهند که افت بازار را تسریع می کند و منجر به تخلیه نقدینگی بازار و آغاز بحران بازار اوراق بهادار می شود.

ایجاد خطرات بازار اوراق بهادار از طریق کانال های اطلاعاتی

Big Tech در زمینه های مختلف انحصار یا شبه انحصاری را تشکیل داده است ، و به درستی صحبت کرده است که بر اقتصاد ملی و معیشت مردم تأثیر می گذارد ، که می تواند افکار عمومی را کنترل کند و اطلاعات واقعی را پنهان کند. اشیاء خدمات Big Tech عمدتاً افراد طولانی مدت هستند که فاقد دانش مالی حرفه ای و توانایی تصمیم گیری سرمایه گذاری هستند. ذهنیت گله آنها جدی است. قطبش گروه شبکه ناشی از قرار گرفتن در معرض خطر ایجاد شده توسط نوسانات دارایی می تواند به راحتی منجر به وحشت بازار و گسترش سریع ریسک دم بلند شود و در نهایت باعث بحران در بازار اوراق بهادار شود (شکل (شکل 1).< Pan> ایجاد خطرات بازار اوراق بهادار از طریق کانال های اطلاعاتی