پیش بینی برندگان

در اواخر هزاره ، این اصطلاح به سختی شنیده شده بود. اکنون ، "بتا هوشمند" رواج دارد. سرمایه گذاران اصلی یا از این استراتژی استفاده می کنند یا به طور جدی به فکر این کار هستند. بتا هوشمند به جریان اصلی پیوسته است.

اما ایده به چه معنی است؟این فقط موضوع پیروی از یک شاخص شناخته شده نیست-به عنوان مثال ، خرید سهام ، آرایش FTSE-100 یا S& P 500 را آینه می کند. تلاش می کند تا کسانی را که سهامشان فکر می کند به خوبی انجام دهد.

Smart Beta در مورد ساختن نمونه کارها از سهام است که ویژگی های خاصی در این عقیده دارند که با گذشت زمان ، سرمایه گذاری با این ویژگی ها بازده هایی را که به طور کلی بازار سهام را ضرب می کند ، تحویل می دهد. طرفداران معتقدند که تاریخ نشان می دهد که به اشتراک می گذارند که جعبه خاصی را تیک می زند بهتر از سایرین انجام داده است. و به طور مهم ، آنها به احتمال زیاد به این کار ادامه می دهند.

این رویکرد سرمایه گذاری - Beta Smart یا Factor Investing - یکی از مباحث مورد بررسی در آخرین سالنامه بازگشت سرمایه گذاری Suisse توسط الروی دیمسون ، پل مارش و مایک استونتون است. آنها به طور خاص به پنج معیار مختلف که می توان در مورد آن قضاوت کرد ، نگاه کرده اند:

اندازه: آیا سرمایه گذاری در شرکت های کوچک بهتر یا بدتر از شرکتهای بزرگ است؟

عملکرد: آیا بهتر است در شرکت هایی که سهام آنها سود سهام بالایی را ارائه می دهد سرمایه گذاری کنیم؟

ارزش: آیا احتمالاً بازده از شرکتهایی که به نظر می رسد در صورت اندازه گیری فاصله بین ارزش کتاب و قیمت سهم آنها ، ارزش بازار سهام کم دارند؟

حرکت: اگر نسبت به بازار ، قیمت سهام قبلاً به شدت افزایش یافته است - بیش از سه ، شش یا دوازده ماه بگویید - آیا احتمالاً همچنان به عملکرد خود ادامه خواهد داد؟

نوسانات: اگر قیمت سهم کمتر بی ثبات بوده است - باز هم ، در مقایسه با بازار به طور کلی - آیا احتمالاً در آینده بهتر یا بدتر می شود؟

داده های مربوط به گذشته اخیر هیچ الگوی محکمی را نشان نمی دهد. از سالهای پس از بحران مالی سال 2008 چند نمونه بگیرید.

سهام هایی که قیمت آنها قبلاً نوسانات پایین را نشان داده بود ، در سال 2008 خوب عمل کرد - به مراتب بهتر از میانگین بازار. اما در سال 2010 آنها بد عمل کردند. آنها در سال 2011 سال خوبی داشتند اما بد سال 2013.

سهام در شرکت های کوچک در سالهای 2009 و 2010 به خوبی عمل کرد ، اما در سال 2014 بد بود.

سرمایه گذاران در سهام "ارزش" - قرار دادن پول خود را به شرکت هایی که ارزش کتاب آنها نسبت به قیمت بازار آنها پایین بود - می توانند خود را در سال 2012 و 2016 تبریک بگویند ، اما بازگشت به بازار در سال 2011 و 2015 بازگردد.

سهام با بازده بالا در بیشتر سالها نسبتاً خوب عمل کرد ، اما در سال 2012 و 2013 پشت این بسته بود.

و گرفتن "حرکت" به عنوان یک راهنما - سرمایه گذاری در سهام که در گذشته اخیر عملکرد خوبی داشته است - در سال 2015 به خوبی کار کرد ، اما سال بعد نتایج ضعیفی را به دست آورد.

نتایج فوق برای بازار ایالات متحده است. اما این الگوی به همین ترتیب نامنظم است- یا ، در واقع غیر موجود- برای انگلیس. در هر دو مورد و نمونه های بعدی ، بازده های کلی فرض می کنند که سود سهام دوباره سرمایه گذاری می شود. همچنین ، ارقام هیچ حساب از هزینه های معاملات خرید و فروش سهام در نظر نمی گیرد.

بنابراین آیا واقعاً هیچ الگویی وجود ندارد؟به قول دیمسون ، مارش و استونتون ، "آیا استراتژی های هوشمند بتا هوشمند هستند؟"یا آیا رویکرد بتا هوشمند به سرمایه گذاری در واقع هیچ مزیتی واقعی ندارد؟برای یافتن پاسخ ، به دراز مدت نگاه کنید.

هر یک از پنج رویکرد مورد تجزیه و تحلیل دیمسون ، مارش و استونتون را انجام دهید.

اندازه

با پرونده شرکت های کوچک در مقابل شرکت های بزرگ شروع کنید. اکنون به خوبی تثبیت شده است که بازده از سرمایه گذاری در شرکت های کوچک ، طی چند دهه بازده بالاتری را نسبت به سرمایه گذاری در شرکت های بزرگ به ارمغان آورده است. در انگلستان ، یک سرمایه گذاری 1 پوند در شرکت های سرمایه گذاری بزرگ در آغاز سال 1955 امروز 1087 پوند ارزش دارد. سرمایه گذاری در شرکت های متوسط می تواند نتیجه بهتری داشته باشد و هنوز هم در شرکت های کوچکتر بهتر است. اما مجریان واقعی ستاره در طی این دوره 61 ساله به اصطلاح میکرو کلاه ها بودند-1 درصد پایین براساس ارزش بازار سهام انگلیس. سرمایه گذاری 1 پوند در سال 1955 تا پایان سال گذشته به کمتر از 27256 پوند افزایش می یافت.

ارزش

در مورد سرمایه گذاری ارزش ، جایی که پول در شرکت هایی قرار می گیرد که قیمت سهم آنها در مقایسه با ارزش کتاب آنها نسبتاً پایین است؟دوره هایی وجود داشته است که این استراتژی نتایج ناامید کننده ای به همراه داشته است: به عنوان مثال ، در دهه 1990 ، این سهام رشد بود که به خوبی انجام شد. سهام ارزش در پشت.(این الگوی با ضرب و شتم حباب dot-com معکوس شد.) اما باز هم ، در طولانی مدت ، یک الگوی قابل تشخیص وجود دارد. دیمسون ، مارش و استونتون عملکرد دو گروه از سهام را مقایسه می کنند-کسانی که ارزش کتاب به بازار در مقابل آنهایی که کم است ، بالا است.

در انگلستان ، گروه سابق - کسانی که قیمت سهام آنها در هنگام اندازه گیری در برابر ارزش کتاب نسبتاً کم است - به طور متوسط بازده سالانه 16 درصد در طول سالهای 1955 تا 2016 را مشاهده کرد. برای سهام با قیمت بالای بازار نسبت به ارزش کتاب خود ،شکل 10. 3 درصد بود. سرمایه گذاری ارزش کار کرد.

بازده

اندازه گیری جداگانه از "ارزش" ، درصد سود سهام در یک سهم است. در اینجا ، دیمسون ، مارش و استونتون از یک پایگاه داده که به سال 1900 برمی گردد ، دارند.

آنها بازده موجود در یک نمونه کارها "بازده بالا" را در مقابل نمونه کارها "بازده پایین" محاسبه کرده اند. 100 سهام بزرگ انگلستان در شروع هر سال تقویم به دو گروه تقسیم می شوند - 50 نفر با بالاترین عملکرد و 50 با کمترین میزان را ارائه می دهند. بازده هر گروه طی 12 ماه بعد محاسبه می شود و سپس این روند سالانه تکرار می شود. سرمایه گذاری 1 پوند در گروه با بازده پایین در سال 1900 تا پایان سال 2016 به 6،810 پوند افزایش می یافت. اما در همین مدت ، 1 پوند در گروه با بازده بالا به 158،727 پوند متورم می شد-بیش از 23 باربیشتر

تکانه

استفاده از حرکت گذشته قیمت سهام برای پیش بینی عملکرد آینده ضد شهود است. اگر بازارها با راندمان کامل عمل می کردند ، نباید با خرید برندگان گذشته و فروش بازنده ، بازده بالاتر از حد متوسط را تأمین کرد.

با این حال به نظر می رسد که این استراتژی کار می کند.

روش های زیادی برای عملی کردن این رویکرد وجود دارد. به عنوان مثال ، هنگام اندازه گیری حرکت گذشته ، می توان عملکرد قیمت سهم را در طی سه ، شش یا دوازده ماه هنگام شناسایی برندگان و بازندگان انتخاب کرد. به طور مشابه ، پس از خرید ، برندگان گذشته می توانند به مدت یک یا دو ماه یا هنوز هم برگزار شوند.

با نگاهی به داده ها از سال 1900 ، خرید سهام که در طی یک دوره قبل (برندگان) بهتر عمل کرده اند و فروش کسانی که تحت عمل جراحی قرار گرفته اند (بازنده) بازده قابل توجهی را به همراه داشتند. دیمسون ، مارش و استونتون محاسبه را با تفکیک سهام با توجه به عملکرد 12 ماهه قبلی خود انجام می دهند. آنها سپس قبل از خرید و نگه داشتن به مدت یک ماه ، یک دوره انتظار یک ماهه را مجاز می کنند. با استفاده از این فرمول و تنها با نگاهی به 100 سهام برتر انگلستان ، برندگان به طور متوسط 14. 1 درصد در سال بازگشت می کردند. در همین حال ، بازنده ها فقط 3. 6 درصد باز می گشتند.

نوسان

شهود نشان می دهد که سرمایه گذاران باید به دلیل ریسک بالاتر پاداش بگیرند: آنها بازده بلند مدت بالاتری را از قرار دادن پول به سهام که قیمت آنها بی ثبات است دریافت می کنند ، و به شدت از بازار به طور کلی بالا یا پایین می روند.

به آن سادگی نیست. مطالعات متعددی حاکی از آن است که برعکس درست است: سرمایه گذاری در سهام که در گذشته اخیر بی ثبات بوده اند ، بازده را پایین تر از سرمایه گذاری در سهام که قیمت آنها ثابت تر است ، تحویل داده است. به عبارت دیگر ، نوسانات پایین و بازده سرمایه گذاری بالا به صورت دستی انجام می شود.

اما این یافته ها به طور کلی مبتنی بر حرکات قیمت کوتاه مدت است-بازده روزانه بیش از سه ماه.

دیمسون ، مارش و استونتون به یک اندازه گیری طولانی مدت از نوسانات نگاه می کنند و عملکرد سهام را نسبت به بازار طی یک دوره 5 ساله ردیابی می کنند.

بر این اساس ، بین بازده سهام پرخطر و کم خطر در سالهای بین سال 1960 و نوبت هزاره انتخاب کمی وجود داشت. سپس ترکیدن حباب فناوری در سال 2000 به وجود آمد. از سال 2003 ، سهام پرخطر در واقع از رقبای کم خطر خود بهتر عمل کرده است.

مطمئناً ، طی دوره کامل از سال 1960 تا 2016 ، سهام پرخطر کم کار است. اما این کم کاری کاملاً به دلیل فروپاشی آنها هنگام ترکیدن حباب فناوری است.

بنابراین آیا بتا هوشمند مهم است؟

مطمئناً چنین به نظر می رسد. دیمسون ، مارش و استونتون نتیجه می گیرند: "اندازه ، ارزش ، درآمد ، حرکت و نوسانات تأثیر مهمی در بازده نمونه کارها دارد. آنها باید توسط همه سرمایه گذاران کنترل شوند. "

تصویر بزرگ

سرمایه گذاری در سهام یک شرط یک طرفه نیست. همانطور که تبلیغات دائماً به ما یادآوری می کنند ، قیمت سهام می تواند کاهش یابد و همچنین افزایش یابد.

بانک اطلاعاتی قیمت LBS به یادآوری های واضح از آن حقیقت می پردازد. بین سالهای 1929 و 1931 ، نرخ واقعی بازده سهام برای جهان به طور کلی 54 درصد و منهای 61 درصد برای ایالات متحده بود. بین سالهای 1973 و 1974 ، به دنبال شوک قیمت نفت ، بازده واقعی در سهام انگلیس منهای 71 درصد بود. اخیراً ، سرمایه گذاران در پی بحران بانکی در سال 2008 ، بازده واقعی منهای 41 درصد در سطح جهان را مشاهده کردند.

البته ، رونق نیز وجود داشت. بین سالهای 1980 و 1989 ، سهام انگلیس بازده واقعی کمتر از 337 درصد را به دست آورد. رونق فناوری نود و نود کمک کرد تا 276 درصد بازده واقعی را برای سرمایه گذاران در ایالات متحده به ارمغان بیاورد. و در کل؟سرمایه گذاری 1 دلار در ایالات متحده در سال 1900 طی 116 سال بعد تا پایان سال گذشته به 39. 524 دلار رسید. تورم کمی از آن دور شد. اما از نظر واقعی ، ارزش آن 1 دلار سرمایه گذاری هنوز به 1. 402 دلار متورم می شود.

آیا می خواهید حرفه خود را در امور مالی تسریع کنید؟کشف کنید که چگونه کارشناسی ارشد ما در امور مالی و نمونه کارها دوره های کوتاه امور مالی می تواند در حرفه و سازمان شما تفاوت ایجاد کند. دریابید که چرا

"پیش بینی برندگان" در ابتدا در سایت دانشکده بازرگانی لندن منتشر شد.

الروی دیمسون رئیس مرکز مدیریت دارایی موقوفات در دانشکده بازرگانی کمبریج قاضی و استاد امور مالی در دانشکده بازرگانی لندن است.

پل مارش استاد امور مالی در دانشکده بازرگانی لندن است.

مایک استونتون مدیر پایگاه داده قیمت سهام لندن در دانشکده بازرگانی لندن است.