روشهای تجزیه و تحلیل فنی

تجزیه و تحلیل فنی فرایندی است که برای تعیین کمیت عملکرد قیمت در نمودار یک امنیت و شناسایی فرصت های تجارت و سرمایه گذاری بر اساس الگوهای ایجاد شده توسط خریداران و فروشندگان استفاده می شود. تحلیلگران فنی معتقدند که فعالیت معاملاتی گذشته و حال در تغییرات قیمت می تواند برای ایجاد حاشیه ای برای اتفاقات بعدی بر اساس آنچه اکنون اتفاق می افتد استفاده شود. تحلیلگران فنی سعی می کنند احتمال بالاتری از یک اتفاق در مورد دیگری را ایجاد کنند یا از طریق ورود و مدیریت تجارت ، نسبت به ریسک/پاداش خوب ایجاد کنند.

4 اصول تجزیه و تحلیل فنی چیست؟

بازارها بین انبساط دامنه و انقباض دامنه متناوب هستند.

همه نمودارها چرخه نوسانات و محدوده معاملات محکم را طی می کنند. درک مرحله فعلی برای مدیریت تجارت و اندازه موقعیت بسیار مهم است. روند نزولی نسبت به صعودها بی ثبات تر است.

ادامه روند احتمال بالاتر از وارونگی است.

نمودار حرکت در درجه اول در یک جهت تمایل به ادامه در مسیر کمترین مقاومت خواهد داشت تا اینکه روند به طور دائم شکسته نشود. بهتر است سودآوری در جهت روند فعلی در یک نمودار تجارت کند.

Breakout را در محدوده خریداری کنید.

Dip را در Uptrends خریداری کنید.

تظاهرات را در پایین آمدن بفروشید.

فروش های کوتاه را در پایین آمدن فروخته کنید.

روندها به یکی از سه راه پایان می یابد: تاپ ها ، پایین پایتخت یا خم شدن را منفجر کنید.

Uptrends می تواند با گسترش گسترده ای از حجم و عملکرد قیمت به پایان برسد و به دنبال آن یک وارونگی بزرگ در جهت باشد. ویکهای بالایی بلند روی شمع و معکوس شمع سیاه معمولاً دو سیگنال بزرگ هستند.

Downtrends می تواند با افت های عظیمی در قیمت به پایان برسد که به دور از میانگین های متحرک کوتاه مدت که توسط معکوس شمع های بزرگ با فتیله های پایین تر دنبال می شوند ، به پایان می رسد.

Uptrends می تواند الگوهای بالایی خمیده را تشکیل دهد که مانند یک فنجان وارونه به نظر می رسند تا در قسمت بالایی قرار بگیرند.

نردبان ها می توانند الگوهای پایین تر خمیده را تشکیل دهند که مانند یک فنجان به نظر می رسند تا در پایین قرار بگیرند.

حرکت قبل از قیمت.

عملکرد قیمت جهت دار قوی به طور کلی همچنان در جهت قدرت حرکت می کند. شکاف ها معمولاً در جهت شکاف قیمت ادامه می یابد. شمع های بزرگ معمولاً توسط شمع های بیشتری با همان تعصب جهت دنبال می شوند.

چند نوع تجزیه و تحلیل فنی وجود دارد؟

در تجزیه و تحلیل فنی دو مکتب اصلی فکری وجود دارد: تجزیه و تحلیل فنی پیش بینی و تجزیه و تحلیل فنی واکنشی.

تحلیل فنی پیش بینی کننده زمانی انجام می شود که معامله گران پیش بینی کنند که در حرکت قیمت چه اتفاقی خواهد افتاد بر اساس الگوی نمودار فعلی. آنها به دنبال سرنخ هایی از حجم، خطوط روند، و سطوح حمایت و مقاومت برای پیش بینی احتمالات حرکت قیمت در آینده هستند. این تلاشی است برای پیش بینی عملکرد قیمت آینده بر اساس الگوی قیمت گذشته.

تحلیل تکنیکال واکنشی زمانی انجام می شود که ورود و خروج معامله گران بر اساس سیگنال های قیمت فعلی باشد که با ایجاد نسبت های ریسک/پاداش خوب، سودآوری را پشت سر می گذارند. سیگنال های کمیت شده قیمت آن ها به آن ها می گوید که چه زمانی برای احتمال موفقیت خوب وارد شوند و کجا با ضرر کوچک بیرون بیایند یا سود خود را قفل کنند. معامله گران واکنشی به مدیریت تجارت تکیه می کنند زیرا عمل قیمت برای به حداقل رساندن زیان و به حداکثر رساندن سود برای سودآوری انجام می شود. آنها برای کسب درآمد در بازارها، بدون اطلاع از آینده، به سیستم های کمی تکیه می کنند.

بهترین استفاده از هر دو نوع تحلیل تکنیکال، ایجاد نسبت ریسک/پاداش خوب هنگام ورود است. شما می دانید که اگر معامله به نتیجه نرسد، به کجا خواهید رسید و اگر حق با شما باشد، میزان بالقوه برد را می دانید. این ارزش واقعی تحلیل تکنیکال است.

4 نوع اندیکاتور چیست؟

شاخص های روند

این اندیکاتورها جهت حرکت قیمت را از طریق کمی کردن روندهای صعودی و نزولی در نمودار اندازه گیری می کنند. آنها شامل میانگین متحرک و سهموی SAR هستند.

شاخص های حرکت

این اندیکاتورها میزان و قدرت حرکت حرکت قیمت را در نمودار اندازه گیری می کنند. آنها شامل نوسانگر تصادفی و RSI هستند.

شاخص های نوسان

این اندیکاتورها اندازه محدوده معاملاتی را در نمودار تعیین می کنند. آنها شامل Bollinger Bands و ATR هستند.

شاخص های حجم

این شاخص ها عمل قیمت را در ارتباط با حجم کمیت می کنند. آنها عبارتند از: On Balance Volume و Volume Rate of Change.

برای درک عمیق گام به گام نحوه استفاده از شاخص ها، می توانید کتاب راهنمای نهایی تجزیه و تحلیل فنی من را در اینجا بررسی کنید.