خلاصه رویداد جهانی سازی بازارهای مالی

روز دوشنبه ، 21 سپتامبر CGEG بحثی در مورد جهانی سازی بازارهای مالی با جیمز هیالی ، صید سید و لی زل برگزار کرد.

جهانی سازی اخیراً یک کلمه وزوز بوده است که تأثیرات آن در بخش ها و مناطق احساس می شود. جیمز هیالی ، مدیر اجرایی مشاوران کاپرا ایبکس ؛Sadeq Sayeed ، رئیس Metage Capital Limited ؛و لی زل ، بنیانگذار و مدیر نمونه کارها از Lizard Investors LLC ، در مورد پیامدهای خاص خود برای بازارهای مالی در تابلویی که در روز دوشنبه ، 21 سپتامبر در مورد جهانی سازی بازارهای مالی برگزار شد ، بحث کردند: چین ، فدرال رزرو و گزینه های سیاست آینده. این پانل توسط ژان سوژنار ، مدیر مرکز مدیریت جهانی اقتصادی تعدیل شد ، که این رویداد را در رابطه با تمرکز بین المللی و تمرکز سیاست اقتصادی SIPA و انجمن مالی SIPA ترتیب داد.

لی زل با توجه به نوسانات تجربه شده در بازارهای خود در طول تابستان ، با بحث در مورد وضعیت فعلی اقتصاد چین ، که وی از آن به عنوان "سرمایه داری استبدادی" یاد می کند ، آغاز کرد. زل سه مشاهدات انجام داد: 1) چالش های چینی چیز جدیدی نیست و در واقع در الگوی سیاسی سیاسی کشور تعبیه شده است. 2) سرانجام رهبران چین در حفظ این مشکلات مشکل خواهند داشت ، حتی اگر زمان پیش بینی این کار دشوار باشد. و 3) این مسائل چینی به دلیل افزایش جهانی سازی اثرات سرریز خواهد داشت.

زل به ویژه خاطرنشان كرد كه مسائل مربوط به بورس اوراق بهادار كه چین با آن روبرو است ، در مورد وضعیت اقتصاد چیز زیادی نمی گوید ، اما بیشتر در مورد "اختلال كار در بخش مالی" است. این درحالی است که او احساس می کند که چین در مکان بهتری نسبت به بیشتر بازارهای نوظهور برای مقابله با مشکلات خود قرار دارد زیرا از جمله سایر شاخص های مثبت اقتصادی ، دارای مازاد تجاری و ثبات سیاسی نسبی است.

در مورد سومین نکته مربوط به جهانی سازی ، زل گفت: "اندازه گیری قرار گرفتن در معرض چین ، با تجارت مستقیم دو جانبه ، تأثیر را درک می کند زیرا اثرات سرریز به شرکای تجاری چین ، به ویژه ، بازارهای نوظهور است و این مکانیسم مسری خواهد بود که می تواند مکانیسم مسری باشدرشد جهانی را تهدید می کند. "

جیمز هیلی سپس نگاهی به داخل کشور انداخت و وضعیت اقتصاد ایالات متحده را در چارچوب تصمیم بانک فدرال رزرو برای حفظ نرخ های بهره به جای افزایش نرخ بهره مورد بحث قرار داد. او به طور خاص به تنش بین دو بخش مأموریت دوگانه فدرال رزرو، اشتغال و رشد و تورم، به عنوان بخشی از دلیل تصمیم آنها برای حفظ نرخ وجوه فدرال رزرو در بیست و پنج نقطه پایه اشاره کرد.

هیلی شاخص های متعددی از رشد اقتصادی و اشتغال را فهرست کرد که روندهای مثبتی را نشان می دهد، که نشان می دهد کمیته بازار آزاد تمایل به افزایش نرخ دارد. وی در مقابل آماری از نرخ تورم نشان داد و خاطرنشان کرد: در حال حاضر کمتر از هدف و روند نزولی دارد. هیلی اظهار داشت که این نگرانی در مورد نرخ تورم است که به جای نگرانی در مورد وضعیت رشد اقتصادی در ایالات متحده یا جاهای دیگر منجر به تصمیم فدرال رزرو برای نرخ خواهد شد.

در نهایت، صادق سعید به دنبال این بود که این دو مؤلفه کلان را با بحث در مورد اینکه چگونه همه این موضوعات به هم مرتبط هستند، به هم نزدیک کند. او به طور خاص بر چرخش نحوه واکنش بازارها به عوامل مختلف و نحوه واکنش سیاستگذاران به این واکنش های بازار تمرکز کرد.

سعید واکنش بازار به تصمیم فدرال رزرو برای نرخ بهره را مثال زد. در روزهای قبل از تصمیم فدرال رزرو، بازارهای سهام بالا رفتند و پس از آن به محض اینکه فدرال رزرو اعلامیه خود را اعلام کرد، بازار سهام شروع به کاهش کرد. او همچنین به وضعیت چین در تابستان به عنوان مثال اشاره کرد، جایی که واکنش بازار بر اساس آنچه که معتقد بود دولت چین در پاسخ به هرگونه نوسان انجام خواهد داد، بود.

این موضوع باعث شد که وی این سوال را مطرح کند که "سیاست گذاران تا چه اندازه نسبت به بازارها واکنش نشان می دهند و بازارها تا چه اندازه نسبت به واکنش سیاست گذاران به بازارها واکنش نشان می دهند؟"او پاسخ دقیقی نداشت، اما خاطرنشان کرد که اگر درک بهتری از این رابطه وجود نداشته باشد، به احتمال بسیار زیاد در درک چگونگی نگاه اقتصاد در آینده دچار اشتباه خواهیم شد.

- سامانتا واینبرگ، MPA '16