گزینه های ارزی برای یک اسکاتلند مستقل چه خواهد بود؟

مسائل ارزی در بحث استقلال در سال 2014 هنگامی که اولین همه پرسی درباره آینده اسکاتلند در اتحادیه برگزار شد، محور بود. آنها همچنان به ایجاد جنجال ادامه می دهند، زیرا بحث ها در مورد رفراندوم دوم بالا گرفته است.

دلیل آن این است که انتخاب رژیم ارزی بسیار فراتر از ارزش اسکناس ها و سکه هایی است که در یک اقتصاد در گردش هستند. در واقع، تصمیم به قلب پایه های اقتصادی یک کشور می رسد.

بنابراین، مسائل کلیدی پیرامون گزینه های ارزی برای یک اسکاتلند مستقل چیست؟معاوضه ها چیست و مناقشات اصلی کجاست؟

گزینه های ارز اصلی برای اسکاتلند

رژیم ارزی یک کشور نحوه ارتباط پول آن با ارزهای دیگر کشورها را تعریف می کند. آیا این رابطه ثابت است یا منعطف و چه تأثیری بر عملکرد سیاست پولی و مالی دارد؟انتخاب ارز می تواند رژیم ارزی را تعریف کند، اما نیازی نیست.

تعدادی از گزینه های ارزی در همه پرسی سال 2014 مورد بحث قرار گرفت و این گزینه های اصلی برای اسکاتلند مستقل باقی می مانند:

• اولاً، یک اسکاتلند مستقل می تواند به استفاده از استرلینگ ادامه دهد - یا به طور رسمی، با عضویت در اتحادیه پولی استرلینگ با بقیه بریتانیا، یا به طور غیر رسمی، که معمولاً به عنوان "استرلینگ" نامیده می شود. دومی معادل دلاری شدن است که به موجب آن یک کشور واحد پولی خود را با دلار آمریکا تراز می کند. در قالب یک تابلوی ارز، مشابهت های نزدیکی دارد.

• دوم، یک اسکاتلند مستقل می تواند به دنبال ورود به یک اتحادیه پولی با کشور یا گروهی از کشورها باشد و واحد پول آن ها را بپذیرد. محتمل ترین نامزد پیوستن به منطقه یورو خواهد بود. همه اینها نشان دهنده یک رژیم نرخ ارز ثابت است.

• سوم، یک اسکاتلند مستقل با انتشار واحد پولی خود، گزینه های دیگر رژیم نرخ ارز مانند نرخ ثابت اما قابل تنظیم یا نرخ ارز آزادانه شناور را باز می کند.

هر یک از این گزینه ها دارای هزینه ها و مزایایی هستند. تصمیم گیری اینکه کدام ترتیب ارزی بهینه باشد، مستلزم ارزیابی هزینه ها و منافع رژیم های مختلف نسبت به ساختار اقتصادی کلان اساسی - تراز تجاری و موقعیت مالی - اسکاتلند است.

چرا مسئله رژیم ارزی برای تغییر قانون اساسی اساسی است؟

دو دلیل کلیدی وجود دارد که چرا رژیم ارزی در شرایط تغییر قانون اساسی بسیار مهم است.

اول ، یک اسکاتلند مستقل تراز حساب های پرداختی متمایز خود را خواهد داشت ، که معاملات تجارت و سرمایه خود را با سایر نقاط جهان تعریف می کند - و این حساب ها نیاز به تعادل دارند (به هال وود و مک دونالد ، 2000 مراجعه کنید).

از نظر مهم ، نحوه تعادل آنها بسته به رژیم ارز متفاوت است. به عنوان مثال ، با یک رژیم نرخ ارز انعطاف پذیر ، نرخ ارز به منظور اطمینان از این که ، مثلاً کسری در حساب جاری مانده مانده پرداخت توسط یک مازاد در حساب سرمایه تأمین می شود.

یکی از ویژگی های اصلی رژیم نرخ ارز ثابت این است که به بانک مرکزی یک کشور متعهد می شود تا از "PEG" دفاع کند و از آنجاذخایر ارزی یک کشور.

به عنوان مثال ، کسری در حساب جاری نیاز به خروج مربوط به ذخایر ارزی دارد تا اطمینان حاصل شود که تعادل در تراز پرداخت ها حاصل می شود. این امر به بانک مرکزی نیاز دارد تا ذخایر خود را برای حفظ ارزش PEG پایین بیاورد.

دومین دلیل مهم بودن انتخاب رژیم ارزی مربوط به چگونگی تأثیر آن بر بخش بانکی و توانایی یک کشور در اجرای یک سیاست پولی و مالی مستقل است. ما به این موارد در زیر روی می آوریم.

بحث ارز در سال 2014 و اکنون

در همه پرسی سال 2014 ، سیاست رسمی دولت اسکاتلند این بود که علی رغم صدراعظم آن زمان ، جورج آزبورن ، بخشی از اتحادیه رسمی پولی انگلستان باقی بماند و این گزینه را تصویب کند (White Paper ، 2013). عدم اطمینان در مورد رژیم ارز در سال 2014 به عنوان یک عامل مهم در نتیجه آرا تلقی می شود.

از آن زمان ، بحث گسترده تری در مورد گزینه های ارزی مطرح شده است. به عنوان مثال ، حزب سبز طرفدار استقلال ، از یک ارز جداگانه اسکاتلندی ، مانند بسیاری در حزب ملی حاکم اسکاتلند (SNP) حمایت می کند.

سیاست رسمی SNP در مورد ارز در گزارش کمیسیون رشد پایدار سال 2018 (SGC) بازگردانده شد. این گزارش استدلال می کند که دولت اسکاتلند دیگر نیازی به فشار برای اتحادیه پولی ندارد ، اما یک اسکاتلند مستقل باید به سادگی در رابطه غیر رسمی با بقیه انگلیس به استفاده از استرلینگ پس از استقلال ادامه دهد ، به همان اندازه که برخی از کشورها از دلار آمریکا استفاده می کنندبه طور غیررسمی

شکل استرلینگیزاسیون پیش بینی شده در گزارش SGC یکی از مواردی است که در آن یک اسکاتلند مستقل بانک مرکزی خود را (البته محدود) خواهد داشت و برخی از بانکهای تجاری که در اسکاتلند مستقر شده اند ، وجود خواهد داشت.

بدون پول خود (یا عدم توافق رسمی با انگلیس) ، بانک مرکزی اسکاتلند فقط قادر به ارائه وام دهنده محدود از آخرین راه حل ها خواهد بود (آرمسترانگ و مک کارتی ، 2014). این به وضعیتی اشاره دارد که یک بانک یا موسسه مالی دیگر قادر به به دست آوردن نقدینگی مورد نیاز خود برای عملیات روزانه خود یا در مواقع اضطراری از بازار بین بانکی نیست و مجبور است از بانک مرکزی تماس بگیرد. به نظر می رسد که در مورد استفاده غیررسمی از استرلینگ از اهمیت ویژه ای برخوردار است ، زیرا همانطور که در زیر خواهیم دید ، تخلیه نقدینگی کلیدی از سیستم مالی ایجاد می کند.

در تضاد بیشتر با سال 2014 ، SGC استدلال می کند که استفاده غیررسمی از پس از استقلال استرلینگ باید بخشی از انتقال به یک ارز جداگانه جدید در آینده باشد. ایجاد این ارز جدید پس از رضایت شش آزمایش خاص ، از جمله ایجاد یک سیاست مالی پایدار و یک سیاست پولی معتبر رخ می دهد. تقاضا در SNP وجود داشته است تا به سرعت در این انتقال حرکت کند. در آوریل 2019 ، نمایندگان در کنفرانس بهاری حزب به نفع یک ارز جدید "در اسرع وقت عملی" رای دادند.

اما همانطور که خواهیم دید ، واقعیت تغییر رژیم های ارزی ذاتاً پیچیده است و در معرض فشارهای خارج از کنترل سیاست گذاران است. شواهد در طول تاریخ کلان اقتصادی نشان می دهد که برنامه ریزی یک انتقال با انتظار اینکه کاملاً در هدیه سیاستمداران باشد غیر واقعی است. تجربه چکسلواکی در دهه 1990 یادآوری به موقع این امر را ارائه می دهد.

استدلال های اقتصادی به نفع استفاده از استرلینگ پس از استقلال چیست؟

دلایل زیادی وجود دارد که ممکن است به دنبال ادامه استفاده از استرلینگ پس از استقلال باشد. اول ، یک استدلال هزینه معامله وجود دارد: این که مشارکت مداوم در یک منطقه استرلینگ ، هزینه های تجارت با شریک اصلی تجارت اسکاتلند ، بقیه انگلیس را به حداقل می رساند.

هزینه ها با یک ارز جداگانه بوجود می آیند زیرا مردم و مشاغل با هزینه های تبدیل و همچنین عدم قطعیت هایی که از ارزش کالاها و خدمات ناشی می شود با تغییر نرخ ارز روبرو می شوند. چنین هزینه هایی به احتمال زیاد با رژیم نرخ شناور بیشترین برخوردار است و از طریق نیاز به محافظت از خطر حرکات ارزی ، گوه اضافی را به هزینه های تجارت منتقل می کند.

این امکان وجود دارد که حداقل در مراحل اولیه ، یک ارز تازه ذوب شده بی ثبات تر باشد. در سال 2014 ، چنین هزینه هایی بین 0. 5 ٪ تا 1 ٪ تولید ناخالص داخلی برای اسکاتلند - بین 500 میلیون پوند تا 2. 5 میلیارد پوند برای حد بالاتر ادعا شده است (به مک دونالد ، 2014 مراجعه کنید).

مزیت بیشتر چسبیدن به استرلینگ ، جلوگیری از هزینه های ایجاد ارز جدید هم برای دولت بلکه خانواده ها و مشاغل است (Tetlow and Soter ، 2021). حفظ استرلینگ همچنین می تواند از یک مسئله مجدد جلوگیری کند به این معنا که ایجاد ارز جدید در هر چیزی غیر از یک گیره ضمنی یک به یک پیامدهایی برای ارزش دارایی ها و بدهی های با بیان استرلینگ مانند حقوق بازنشستگی و وام دارد.

یکی از مهمترین مضرات رژیم ارز ثابت نرخ ارز - مانند استرلینگیزاسیون - این است که ، در چنین مجموعه ای ، بانک مرکزی ، همانطور که در بالا به آن اشاره کردیم ، باید با دفاع از نرخ گنجاننده با ترسیم (در پایین ، از سیاست های پولی تسلیم شود. پرونده کسری) یا ساخت (در مورد مازاد) ، ذخایر ارزی.

در چنین رژیم ، بانک مرکزی نمی تواند نرخ ارز یا نرخ بهره را تنظیم کند. بدیهی است ، این توانایی یک اسکاتلند مستقل برای مقابله با شوک های اقتصادی محلی را محدود می کند زیرا انعطاف پذیری در نرخ ارز می تواند یک مکانیسم تنظیم خارجی را فراهم کند و به عنوان "کمک فنر" عمل کند.

اما اگر یک اسکاتلند مستقل قادر به ادامه بخشی از اتحادیه رسمی پولی با بقیه انگلیس باشد ، باز هم از نظر اقتصاد و سیستم بانکی خود از بانک انگلیس حمایت می کند. این امر به وضوح در مورد استفاده غیررسمی از استرلینگ در جایی که سیاست پولی بانک مرکزی اسکاتلند به سادگی با دفاع از ترتیب نرخ ارز ثابت و یک میخ ضمنی یک به یک گره خورده است ، اینگونه نخواهد بود.

یک منطقه استرلینگ چگونه ممکن است پس از استقلال باشد؟

اساسی برای اینکه رژیم مبادله ای ثابت با گذشت زمان قوی است ، اصول اقتصادی است که زیربنای آن است.

در سال 2014 ، دولت اسکاتلند استدلال کرد که یک ترتیب استرلینگ قوی خواهد بود و تحقیقات در مورد ایده "مناطق بهینه ارز" را ترسیم می کند (مک دونالد ، 2014). این مطالعات تصریح می کند که کشورها ممکن است در یک رژیم نرخ ارز ثابت (از جمله اتحادیه پولی) مناسب باشند اگر درجه کافی از کار و تحرک سرمایه بین کشورهای شرکت کننده وجود داشته باشد ، کشورها دارای درجه بالایی از تجارت با یکدیگر هستند وچرخه های تجاری آنها تراز شده است.

اما این تنها بخشی از داستان است. کلید درک اینکه رژیم نرخ ارز ثابت با استرلینگ چقدر پایدار است - یا به طور رسمی یا غیر رسمی - همچنین به این بستگی دارد که آیا چنین رژیم با اصول اساسی کلان اقتصادی در خود کشورهای خاص سازگار است و به ویژه مالی و توازن نقص پرداخت. این جایی است که به طور حتم برای استدلال ها به نفع حفظ استرلینگ چالش برانگیز تر می شود.

آمارهای رسمی نشان می دهد که اسکاتلند در حال حاضر کسری مالی ساختاری دارد - به عبارت دیگر ، هزینه های عمومی آن بالاتر از درآمد حاصل از آن است ، به عنوان مثال از طریق مالیات. کسری مالی قبل از برگه (2018/19) در اسکاتلند 7. 7 ٪ (در مقایسه با کسری انگلیس 1. 8 ٪) بود.

علاوه بر این ، داده های موجود در مورد موقعیت حساب جاری اسکاتلند ، کسری خالص تجارت را در سال 2020 از حدود 8. 4 ٪ تولید ناخالص داخلی نشان می دهد. مؤلفه درآمد فاکتور خالص حساب جاری اسکاتلند به صورت مداوم در دسترس نیست و آخرین داده های این سری برای سال 2017 است و مانده حساب جاری را در حدود 10 ٪ از تولید ناخالص داخلی در آن سال ارائه می دهد (برنامه حساب های ملی اسکاتلند). با توجه به کسری خالص تجارت در سال 2017 6. 7 ٪ بود و بعید است که مؤلفه درآمد فاکتور خالص حساب جاری از سال 2017 بهبود یابد ، فرض بر این نیست که کل تراز حساب جاری کسری پرداخت در منطقه باقی مانده است. از 10 ٪ تولید ناخالص داخلی. کسری دوم برای تأمین اعتبار بدهی دولت و ثبات بخش بانکی دو نتیجه بسیار مهم دارد.

بدهی دولت ، بخش بانکی و سیاست پولی و مالی

اول ، و از نظر بدهی دولت ، نرخ ارز ثابت و کسری بزرگ حساب جاری - با گذشت زمان - ناسازگار خواهد بود. این امر با استفاده غیررسمی از استرلینگ کاملاً واضح است که ، همانطور که در بالا ذکر شد ، یک اسکاتلند مستقل برای تأمین مالی کسری حساب جاری باید ذخایر ارزی را جمع کند. اگرچه در اصل چنین ذخایر می تواند وام گرفته شود ، در عمل ، بازارهای مالی ممکن است دید کمتری از چنین ترتیب داشته باشند زیرا با توجه به میزان کسری حساب جاری ، پایدار یا معتبر نخواهد بود.

همانطور که تجربیات سایر کشورها نشان می دهند ، تنها راه پایدار برای حفظ رابطه نرخ ارز ثابت ، اجرای مازاد مالی است (به Tetlow و Soter ، 2021 مراجعه کنید). اما این امر به یک برنامه قابل توجه از ادغام مالی از موقعیت اولیه اولیه احتمالاً اسکاتلند (با پیامدهای ضرب و شتم برای انتخاب سیاست پس از استقلال) نیاز دارد.

در مورد اتحادیه رسمی پولی ، نیازهای ذخیره یک اسکاتلند مستقل توسط بانک انگلیس تحت پوشش قرار می گیرد ، اگرچه احتمالاً این امر به قیمت محدودیت استقلال سیاست مالی می رسد. اگرچه انتظار می رود یک ترتیب رسمی اتحادیه پولی نسبت به استرلینگیزاسیون نسبت به چنین فشارهایی مقاوم تر باشد ، با این وجود هنوز هم در چنین سیستمی با ناسازگاری نرخ ارز ثابت ، تنش وجود دارد ، یک PEG یک به یک و یک بزرگحساب جاری defecit.

البته بازارهای مالی این موضوع را تشخیص می دهند. سرمایه گذاران بین المللی ممکن است شک و تردید داشته باشند که یک رژیم ثابت بدون تعدیل عمده می تواند حفظ شود ، این امر به ویژه با توجه به بیانیه واضح در گزارش SGC مبنی بر اینکه استفاده از استرلینگ پس از استقلال یک رابطه کاملاً گذرا است.

این چالش های مهمی را برای سیاست گذاران ارائه می دهد:

• آنها می توانند با سیاست های ادغام مالی بالقوه سیاسی به چالش کشیده شوند تا اصول اصلی اقتصاد کلان اسکاتلند را ساحلی سازگار با یک رژیم ارزی استریل یا ؛
• رژیم نرخ ارز ثابت را رها کنید و یک ارز کم ارزش اسکاتلندی را معرفی کنید ، که با توجه به اندازه کسری حساب جاری ، که در بالا ذکر شد ، در واقع می تواند بسیار قابل توجه باشد.

حتی پتانسیل گزینه دوم باعث می شود که بازارهای مالی حق بیمه خطر را در نرخ بهره ای که برای آنها آماده می شوند ، ایجاد کنند. چنین تأثیراتی احتمالاً در بازارهای وام برای بدهی حاکمیتی (وام دولت) قابل توجه است. هرگونه نگرانی در مورد یک اسکاتلند مستقل که باعث تسریع در جدول زمانی برای هرگونه برنامه ریزی شده برای یک ارز جدید (عمدی یا در غیر این صورت) می شود ، فقط به حق بیمه خطر مرتبط می افزاید. اوضاع توسط خانوارها و مشاغل در حال انتقال دارایی از کشور تشدید می شود.

نقدینگی و وام دهنده آخرین راه

تأثیرات فوق برای پرداختن به هر نوع سیستم نرخ ارز ثابت مهم خواهد بود. اما چالش دوم با استرلینگیزاسیون این است که هر کسری توازن پرداخت می تواند ذخایر استرلینگ را از سیستم خارج کند ، به همراه پیامدهای تورم در این امر. اما با داشتن ذخایر محدود و محدود - وراثت ، یک بانک مرکزی مستقل اسکاتلند تحت استرلینگیزاسیون محدود می شود که چقدر می تواند برای مبارزه با این امر روبرو شود.

اگر بانک مرکزی اسکاتلند آماده ارائه بیمه سپرده برای بانکهای اسکاتلندی باشد که به مبلغ مورد نیاز برای حمایت از تراز پرداخت ها اضافه می شود ، این مسائل پیچیده خواهد شد (به آرمسترانگ و مک کارتی ، 2014 مراجعه کنید). البته با یک ترتیب رسمی پولی ، این موضوعات همچنان توسط بانک انگلیس ، با قیمت قوانین سازگار برای عملکرد سیاست های مالی در اسکاتلند ، مورد بررسی قرار می گیرد.

آنچه این بحث برجسته می کند این است که برای هر انتخاب رژیم ارزی برای یک اسکاتلند مستقل بسیار مهم است ، فقط شناخت آنچه ممکن است از منظر خرد اقتصادی یا تجارت "معنا داشته باشد" بلکه اصول اقتصادی اقتصاد کلان است.

استفاده مداوم از استقلال استرلینگ-یا تحت اتحادیه پولی یا استرلینگیزاسیون-نیاز به یک رژیم کلان اقتصادی دقیق دارد. این امر نیاز به تعدیل کوتاه مدت به موقعیت مالی و تراز پرداخت اسکاتلند دارد. اگر اینگونه نباشد ، حفظ استرلینگ یک لنگر ضعیف برای یک اسکاتلند مستقل خواهد بود.

گزینه های دیگر چیست؟

در فکر کردن در مورد رژیم ارز مناسب برای یک اسکاتلند مستقل ، یک درس کلیدی اهمیت سازگاری با اصول اساسی اقتصاد کلان - و مهمتر از همه ، موقعیت تراز پرداخت یک کشور است.

در این راستا ، بسیاری از اقتصاددانان استدلال می کنند که یک رژیم سازگارتر از "شناور آزاد" است. این یک نرخ ارز انعطاف پذیر است که با تقاضا و عرضه ارزهای داخلی و خارجی تعیین می شود.

در اصل ، نرخ ارز انعطاف پذیر نیازی به هیچگونه دارایی نرخ ارز ندارد ، اگرچه در عمل ، کشورهایی که رژیم شناور دارند ، چنین ذخایر را دارند. یک رژیم نرخ ارز انعطاف پذیر با ذخایر ارزی سازگار خواهد بود که یک اسکاتلند مستقل احتمالاً پس از استقلال به ارث می برد.

چنین رژیمی دوره ای از ثبات را برای بانک مرکزی و خزانه داری یک اسکاتلند مستقل برای ایجاد اعتبار در عملکرد سیاست های مالی و پولی فراهم می کند. همچنین در صورت تمایل به حرکت به یک شکل ثابت تر از رژیم نرخ ارز در آینده ، زمان ایجاد ذخایر ارزی امکان پذیر خواهد بود.

نکته قابل توجه این است که گذشته از تجربه مکانیسم کوتاه مدت نرخ ارز اروپا (ERM) ، از سال 1973 ، انگلیس رژیم نرخ ارز انعطاف پذیر را اداره کرده است. این رژیم بسیاری از شوک هایی را که از دهه 1970 به اقتصاد انگلستان ضربه زده است ، از رکود گرفته تا Brexit و Pandemic Covid-19 جذب کرده است.

برای یک اسکاتلند تازه مستقل با تعادل کسری پرداخت و کسری مالی ، استهلاک اولیه ارز می تواند شیب دار باشد ، با پیامدهای ضرب و شتم برای ارزش دارایی ها و بدهی های موجود در استرلینگ. مسائل مربوط به کاهش مجدد و هزینه های معاملات بسیار زیاد خواهد بود.

اما این خارش ارز از اصلاح مجدد باید در برخی از نقاط در سفر به استقلال اسکاتلند درک شود. پیام این مقاله این است که اگر اسکاتلند مستقل شود ، هرچه زودتر به این موضوع رسیدگی شود ، با توجه به نحوه عملکرد بازارهای سرمایه در یک اقتصاد جهانی ، بهتر می شود.

از کجا می توانم اطلاعات بیشتری کسب کنم؟

• وام دهنده اسکاتلند از آخرین گزینه های راه حل: مقاله بحث از موسسه ملی تحقیقات اقتصادی و اجتماعی (NIESR).
• اسکاتلند: گزینه های ارزی و بدهی عمومی: آرمسترانگ و ابل سه گزینه ارز را برای یک اسکاتلند مستقل در نظر می گیرند.
• گزینه های ارزی برای یک اسکاتلند مستقل: گزارش از موسسه دولت در مورد انتخاب ارز اسکاتلند و تأثیر استقراض از بازارهای بین المللی در سیاست های پولی و مالی ، ثبات اقتصادی و مالی و فرصت های تجاری.
• مسائل ارزی و گزینه های یک اسکاتلند مستقل: رونالد مک دونالد در مورد پیامدهای تصمیمات ارزی بحث می کند.
• گزینه های ارزی مستقل اسکاتلند: ارزیابی هزینه ها و مزایای انتخاب ارز: مقاله کار توسط رونالد مک دونالد در مورد هزینه های مرتبط با انتخاب ارز برای اسکاتلند.

متخصص این سوال چه کسانی هستند؟

• رونالد مک دونالد
• آنگوس آرمسترانگ
• جفری فرانکل
• کریگ برنساید