قسمت 27 - آهنگ ادعاهای کوچک

(ب) میزان هزینه هایی را که می توان در رابطه با ادعایی که به مسیر مطالبات کوچک اختصاص یافته است ، بازپرداخت کنید.

(قانون 27. 14 با هزینه های موجود در مسیر مطالبات کوچک سروکار دارد)

(2) ادعایی که تحت این قسمت مورد بررسی قرار می گیرد ، یک ادعای کوچک خوانده می شود.

(قانون 26. 6 دامنه مسیر مطالبات کوچک را فراهم می کند. ادعای درمانی برای آزار و اذیت یا اخراج غیرقانونی مربوط به ، در هر صورت ، به محل های مسکونی به مطالبات کوچک اختصاص نمی یابد که ارزش مالی این ادعا را ردیابی کند. در غیر این صورت.، آهنگ ادعاهای کوچک مسیر عادی برای -

• هر ادعایی که دارای ارزش مالی بیش از 10،000 پوند مشمول مقررات ویژه در مورد مطالبات مربوط به صدمات شخصی و ادعاهای ناسازگاری مسکن باشد.
• هرگونه ادعای صدمات شخصی که دارای ارزش مالی بیش از 10،000 پوند در جایی است که ادعای خسارت برای صدمات شخصی بیشتر از ارزش مربوطه مشخص شده در قانون 26. 6 (1) (الف) (ب) (II) (AA) نیست.) یا (CC) ، به ترتیب 5000 پوند ، 1000 پوند یا 1500 پوند ؛وت
• هرگونه ادعایی که شامل ادعای مستاجر محل های مسکونی علیه صاحبخانه وی برای تعمیرات یا سایر کار در محل باشد که هزینه تخمینی تعمیرات یا سایر کار بیش از 1000 پوند نیست و ارزش مالی سایر ادعای خسارت استبیش از 1000 پوند)

تا چه اندازه قطعات دیگر اعمال می شوند

27. 2

(1) بخش های زیر از این قوانین در مورد ادعاهای کوچک اعمال نمی شود -

(الف) قسمت 25 (داروهای موقت) به جز اینکه مربوط به حكم های موقت (GL) است.

(ب) قسمت 31 (افشای و بازرسی) ؛

(ج) قسمت 32 (شواهد) به جز قانون 32. 1 (قدرت دادگاه برای کنترل شواهد).

(د) قسمت 33 (قوانین متفرقه در مورد شواهد).

(ه) قسمت 35 (کارشناسان و ارزیاب ها) به جز قوانین 35. 1 (وظیفه محدود کردن شواهد متخصص) ، 35. 3 (کارشناسان - وظیفه اصلی دادگاه) ، 35. 7 (قدرت دادگاه برای هدایت این شواهد توسط متخصص مشترک مشترک است) و35. 8 (دستورالعمل به یک متخصص مشترک) ؛

(f) موضوع بند (3) ، قسمت 18 (اطلاعات بیشتر) ؛

(g) قسمت 36 (پیشنهادات حل و فصل) ؛وت

(ح) قسمت 39 (جلسات) به جز قانون 39. 2 (قاعده عمومی - دادرسی در ملاء عام) ، قانون 39. 8 (ارتباطات با دادگاه) و قانون 39. 9 (ضبط و رونویسی از دادرسی.

(2) بخش های دیگر این قوانین در مورد ادعاهای کوچک اعمال می شود ، مگر به حدی که یک قانون یا یک جهت عملی تحت این قسمت چنین برنامه ای را محدود کند.

(2a) یک قانون یا جهت تمرین ممکن است در رابطه با یک نوع مشخص از ادعای کوچک -

(الف) استفاده از رویه مندرج در این قسمت را نیاز یا اجازه دهید. وت

(ب) هر یک از قوانین مندرج در این قسمت را ناپدید یا اصلاح کنید.

(3) دادگاه ابتکار عمل خود ممکن است به طرف دستور دهد اگر این کار را مناسب باشد ، اطلاعات بیشتری را ارائه دهد.

قدرت دادگاه برای اعطای راه حل نهایی

27. 3 دادگاه می تواند هرگونه راه حل نهایی را در رابطه با ادعای كوچكی كه می تواند در صورت وجود دادرسی در مسیر سریع یا چند ردیف باشد ، صادر كند.

آماده سازی برای شنوایی

27. 4

(1) پس از تخصیص دادگاه -

(الف) دستورالعمل های استاندارد را ارائه دهید و تاریخ جلسه نهایی را تعیین کنید.

(ب) دستورالعمل های ویژه ای بدهید و تاریخ جلسه نهایی را تعیین کنید.

ج) دستورالعمل های ویژه ای را ارائه دهید و مستقیماً اینكه دادگاه حداکثر تا 28 روز پس از تاریخ داده های ویژه ، چه دستورالعمل های بیشتری را در نظر خواهد گرفت ، در نظر خواهد گرفت.

(د) تاریخ دادرسی اولیه را طبق قانون 27. 6 تعیین کنید. یا

(ه) توجه داشته باشید که پیشنهاد می کند بدون رسیدگی به قانون 27. 10 با دادرسی مقابله کند و طرفین را دعوت کنید تا در صورت موافقت با پیشنهاد ، به دادگاه اطلاع دهند.

(2) دادگاه خواهد -

(الف) حداقل 21 روز از تاریخ تعیین شده برای جلسه نهایی ، به طرفین اطلاع دهید ، مگر اینکه طرفین موافقت کنند که اخطار کمتری را بپذیرند. وت

(ب) آنها را از میزان زمان مجاز برای جلسه نهایی مطلع کنید.

(الف) "دستورالعمل های استاندارد" به معنی -

(i) مسیری که هر یک از طرفین ، حداقل 14 روز قبل از تاریخ تعیین شده برای جلسه نهایی ، در مورد هر طرف دیگر از کلیه اسناد (از جمله گزارش هر متخصص) که وی قصد دارد در جلسه دادرسی تکیه کند ، ارائه دهید. وت

(ب) هر جهت استاندارد دیگری که در جهت تمرین 27a تنظیم شده است. وت

(ب) "جهت های ویژه" به معنای دستورالعمل هایی است که علاوه بر یا به جای مسیرهای استاندارد داده می شود.

متخصص

27. 5 هیچ متخصصی نمی تواند در جلسه دادرسی بدون اجازه دادگاه ، شواهد ، چه کتبی و چه شفاهی ارائه دهد.

(قانون 27. 14 (3) (د) پرداخت هزینه های یک متخصص را فراهم می کند)

دادرسی مقدماتی

27. 6

(1) دادگاه ممکن است جلسه مقدماتی را برای در نظر گرفتن ادعا برگزار کند ، اما فقط -

(i) در نظر می گیرد که جهت های ویژه ، همانطور که در قانون 27. 4 تعریف شده است ، برای اطمینان از یک دادرسی عادلانه لازم است. وت

(ii) به نظر می رسد که یک طرف در دادگاه شرکت کند تا اطمینان حاصل کند که او باید چه کاری را برای رعایت دستورالعمل های ویژه انجام دهد. یا

(ب) این امکان را برای دفع این ادعا بر اساس اینكه یك یا طرفین دیگر در جلسه دادرسی نهایی هیچ چشم انداز واقعی موفقیت ندارند. یا

(ج) برای اینکه آن را فعال کند (GL) بیانیه پرونده یا بخشی از بیانیه پرونده را بر این اساس که بیانیه پرونده یا بخشی که باید از بین برود ، هیچ دلیل منطقی برای ارائه یا دفاع از ادعا فاش نمی کند. واد

(2) هنگام در نظر گرفتن اینکه آیا جلسه مقدماتی را برگزار می کند یا خیر ، دادگاه باید مطلوبیت محدود کردن هزینه برای طرفین شرکت در دادگاه را در نظر بگیرد.

(3) در جایی که دادگاه تصمیم به برگزاری جلسه مقدماتی بگیرد ، حداقل 14 روز از تاریخ جلسه رسیدگی به طرفین می دهد.

(4) دادگاه می تواند در صورت موافقت همه طرفین ، جلسه مقدماتی را به عنوان جلسه نهایی ادعا رفتار کند.

(5) در دادگاه یا بعد از جلسه مقدماتی دادگاه -

(الف) تاریخ جلسه نهایی را تعیین کنید (اگر قبلاً ثابت نشده است) و حداقل 21 روز از تاریخ تعیین شده به طرفین اطلاع دهید ، مگر اینکه طرفین موافقت کنند که اخطار کمتری را بپذیرند.

(ب) آنها را از میزان زمان مجاز برای جلسه نهایی مطلع کنید. وت

ج) دستورالعمل های مناسب را ارائه دهید.

قدرت دادگاه برای افزودن ، تغییر یا ابطال دستورالعمل ها

27. 7 دادگاه می تواند به جهت های مختلف ، تغییر یا لغو کند.

انجام دادرسی

27. 8

(1) دادگاه می تواند هر روشی را برای رسیدگی به دادرسی اتخاذ کند که آن را عادلانه می داند.

(2) جلسات غیررسمی خواهد بود.

(3) قوانین دقیق شواهد اعمال نمی شود.

(4) دادگاه نیازی به اثبات سوگند ندارد.

(5) دادگاه ممکن است معاینه متقابل (GL) را محدود کند.

(6) دادگاه باید دلایل تصمیم خود را بیان کند.

عدم حضور احزاب در جلسه نهایی

27. 9

(1) اگر طرفی که در جلسه نهایی شرکت نمی کند -

(الف) حداقل 7 روز قبل از تاریخ رسیدگی به دادگاه و طرف مقابل اخطار کتبی داده است که وی در آن شرکت نخواهد کرد.

(ب) حداقل 7 روز قبل از تاریخ رسیدگی به طرف مقابل خدمت کرده است. وت

ج) ، در اطلاعیه کتبی خود ، از دادگاه خواسته است که در غیاب وی ادعا کند و پیروی از بندهای (الف) و (ب) در بالا را تأیید کرده است.

دادگاه این پرونده پرونده و هرگونه اسناد دیگری را که وی ارائه داده و هنگام تصمیم گیری در مورد این ادعا در اختیار شما قرار داده است ، در نظر خواهد گرفت.

(2) اگر مدعی این کار را نکند -

(الف) در جلسه دادرسی شرکت کنید. وت

(ب) اخطار ذکر شده در بند (1)

دادگاه ممکن است ادعا کند (GL).

(الف) متهم این کار را نمی کند -

(i) در جلسه دادرسی شرکت کنید. یا

(ب) اعلامیه ذکر شده در بند (1) را بیان کنید. وت

(ب) مدعی یا -

(i) در جلسه دادرسی شرکت می کند. یا

(ii) اعلامیه ای را که در بند (1) ذکر شده است ، ارائه می دهد.

دادگاه ممکن است این ادعا را بر اساس شواهد مدعی به تنهایی تصمیم بگیرد.

(4) اگر هیچ یک از طرفین در بند (1) به آن توجه نکنند یا اعلامیه ای را ارائه دهند ، دادگاه می تواند این ادعا و هرگونه دفاع و تقابل را مطرح کند.

دفع بدون دادرسی

27. 10 دادگاه اگر همه طرفین موافقت کنند ، بدون دادرسی با این ادعا مقابله می کنند.

قضاوت را کنار بگذارید و مجدداً شنوایی کنید

27. 11

(الف) که در جلسه دادرسی نه حضور داشت و نه نماینده بود. وت

(ب) که طبق قانون 27. 9 (1) به دادگاه اخطار کتبی نداده است ،

ممکن است برای حكمی اعمال شود كه حكم تحت این قسمت (GL) را کنار گذاشته و ادعای مجدداً شنیده می شود.

(2) طرفی که متقاضی حكمی است كه حكم طبق این قانون را کنار بگذارد ، باید این درخواست را بیش از 14 روز پس از روزی كه اعلامیه حكم برای وی انجام شده است ، ایجاد كند.

(3) دادگاه می تواند درخواست بند (2) را فقط در صورت متقاضی اعطا کند -

(الف) دلیل خوبی برای حضور یا حضور در جلسه دادرسی یا اعلام کتبی به دادگاه طبق قانون 27. 9 (1) داشت. وت

(ب) چشم انداز معقول موفقیت در جلسه دادرسی دارد.

(4) اگر حکم کنار گذاشته شود -

(الف) دادگاه باید جلسه جدیدی را برای این ادعا برطرف کند. وت

(ب) جلسه دادرسی ممکن است بلافاصله پس از رسیدگی به درخواست برای تعیین حكم انجام شود و توسط قاضی كه حكم را كنار می گذارد ، رسیدگی می شود.

(5) اگر دادگاه بدون دادرسی تحت قانون 27. 10 به این ادعا بپردازد ، ممکن است طرف برای تعیین حكم تحت این قانون درخواست نكند.

قوانین 27. 12 و 27. 13 ابطال می شوند.

هزینه در مسیر مطالبات کوچک

27. 14

(1) این قانون در مورد هر موردی که به مسیر مطالبات کوچک اختصاص یافته است ، اعمال می شود مگر اینکه بند (5) اعمال شود.

.

(2) دادگاه ممکن است به طرفی دستور ندهد که مبلغی را به طرف دیگر در رابطه با هزینه ها ، هزینه ها و هزینه های طرف دیگر ، از جمله هزینه های مربوط به تجدید نظر ، به جز - پرداخت کند.

(الف) هزینه های ثابت مربوط به صدور ادعا -

(i) در قسمت 45 قابل پرداخت هستند. یا

(ii) در صورت اعمال این بخش در مورد بخش 45 قابل پرداخت خواهد بود.

(ب) در دادرسی که شامل ادعای حكم یا دستور برای عملکرد خاص است ، مبلغی كه بیش از مبلغ مشخص شده در جهت عمل 27A برای مشاوره حقوقی و كمكهای مربوط به آن ادعا نباشد.

ج) هرگونه هزینه دادگاه پرداخت شده توسط آن طرف دیگر.

(د) هزینه هایی که یک طرف یا شاهد به طور منطقی در سفر به و از یک جلسه دادرسی یا دور ماندن از خانه برای اهداف حضور در جلسه دادرسی متحمل شده اند.

ه) مبلغی که بیش از مبلغ مشخص شده در جهت عمل 27A برای هرگونه از دست دادن درآمد یا از دست دادن مرخصی توسط یک طرف یا شاهد به دلیل حضور در جلسه دادرسی یا دور ماندن از خانه به منظور حضور در جلسه دادرسی نباشد.

(f) مبلغی که بیش از مبلغ مشخص شده در جهت عمل 27A برای هزینه های یک متخصص نیست.

(ز) هزینه های دیگری که دادگاه می تواند با رویه خلاصه ارزیابی کند و دستور پرداخت طرفی که غیر منطقی رفتار کرده است پرداخت می شود. وت

(ح) مرحله 1 و در صورت لزوم ، مرحله 2 هزینه های ثابت در قانون 45. 18 را در کجا -

(i) این ادعا در محدوده پروتکل قبل از عمل برای مطالبات آسیب دیدگی شخصی با ارزش کم در حوادث ترافیکی جاده ای ("پروتکل RTA") یا پروتکل پیش عمل برای صدمات شخصی با ارزش کم (مسئولیت کارفرمایان و مسئولیت عمومی بود.) ادعاها ("پروتکل EL/PL") ؛

(ب) مدعی منطقی معتقد بود که این ادعا بیش از حد مجاز پیگیری مطالبات مطابق با بند 4. 1 (4) پروتکل مربوطه ارزش دارد. وت

(iii) متهم مسئولیت پذیرش را تحت فرآیند مندرج در پروتکل مربوطه پذیرفت. ولی

(IV) متهم آن مرحله 1 را پرداخت نکرد و در صورت لزوم هزینه های ثابت مرحله 2. وت

(i) در تجدید نظر ، هزینه هر نسخه تأیید شده به طور منطقی متحمل شده است.

(3) رد یک حزب از پیشنهاد در تسویه حساب ، به خودی خود رفتار غیر منطقی تحت بند (2) (g) نخواهد داشت ، اما دادگاه ممکن است هنگام استفاده از آزمون غیر منطقی ، آن را مورد توجه قرار دهد.

(4) محدودیت های مربوط به هزینه های تحمیل شده توسط این قانون همچنین برای هرگونه هزینه یا پاداش برای اقدام به نمایندگی از طرف یک طرف به دادرسی که توسط شخصی که حق مخاطبان را به واسطه حكم تحت بند 11 دادگاه ها و حقوقی اعمال می كند ، اعمال می شود. قانون خدمات 1990 1 (نماینده غیر روحانی).

5 که در آن - یک ارزش مالی یک ادعا از حد مجاز برای پیگیری مطالبات کوچک است. اما b این ادعا مطابق با قانون 26. 7 (3) به مسیر مطالبات کوچک اختصاص یافته است ، مقررات مربوط به هزینه های ردیابی مطالبات اعمال می شود ، مگر اینکه طرفین موافقت کنند که مقررات هزینه های سریع مسیر اعمال می شود.

6 در صورتی که طرفین موافقت کنند که مقررات هزینه های سریع مسیر اعمال می شود ، ادعا و هرگونه درخواست تجدیدنظر برای اهداف هزینه ها رفتار می شود که گویی در مسیر سریع پیش می رود ، جز این که هزینه های دادگاه به اختیار دادگاه خواهد بود واز مبلغ تعیین شده برای ارزش ادعای در قانون 46. 2 (میزان هزینه های آزمایش سریع پیگیری) تجاوز نمی کند.

ادعای مجدداً از مسیر ادعاهای کوچک به مسیر دیگری اختصاص داده شده است

27. 15 در جایی که یک ادعا به مسیر مطالبات کوچک اختصاص داده می شود و متعاقباً به یک مسیر دیگر اختصاص می یابد ، قانون 27. 14 (هزینه های مربوط به مطالبات کوچک) پس از اختصاص مجدد ادعا متوقف می شود و مسیر سریع یا چند ردیقوانین هزینه از تاریخ تخصیص مجدد اعمال می شود.