نحوه محاسبه قدرت نسبی بین سهام و فهرست

سرمایه گذاران سهام زرنگ و دانا به طور مداوم عملکرد اوراق بهادار خود را اندازه گیری می کنند. در حالی که روش های به ظاهر بی شماری برای انجام این کار وجود دارد ، یک روش تثبیت شده برای سنجش قدرت نسبی ، یعنی نگاه کردن به حرکات سهام در برابر عملکرد کلی بازار یا معیار دیگر ، اغلب شاخصی مانند S& P 500 یا شاخص کامپوزیت NASDAQ است. محاسبه قدرت نسبی به ویژه در سرمایه گذاری حرکت بسیار ارزشمند است ، و به موجب آن سهامداران از روندهای موجود در بازار بهره برداری می کنند.

دانستن فرمول قدرت نسبی مناسب برای استفاده برای تعیین استراتژی بهینه سرمایه گذاری اساسی است. خوشبختانه ، محاسبه قدرت نسبی به همان سادگی است که برای دارندگان دارایی می گوید.

شاخص های عمده سهام

در حالی که تعداد شاخص ها به هزاران نفر افزایش می یابد ، سه فهرست اصلی که توسط تحلیلگران مشورت می شود S& P 500 ، کامپوزیت NASDAQ و میانگین صنعتی داو جونز است. این منابع شاخص های شغلی تجاری را ارائه می دهند که شواهدی از تمایل جمعیت تجارت به سمت یا گریز از خطر را ارائه می دهد. هر شاخص از یک روش تعیین شده برای تعیین کمیت عملکرد قیمت گروه بندی سهام و سایر اوراق بهادار استفاده می کند.

به عنوان مثال ، S& P (استاندارد و فقیر) 500 نه تنها بر اساس سرمایه بلکه تاریخ تجارت ، نقدینگی و میزبان متغیرهای دیگر انتخاب می شوند. میانگین صنعتی داو جونز بر 30 شرکت بزرگترین شرکت های آمریکایی با بیشترین میزان مالی متمرکز است. قیمت از نظر تاریخی تأثیرگذار اصلی آن است. در همین حال ، NASDAQ در زمینه فناوری تخصص دارد و برخلاف سایرین ، سرمایه گذاری های کوچکتر با سرمایه پایین تر بازار را شامل می شود.

قدرت نسبی و آنچه منتقل می کند

ادعای قدیمی در مورد خرید کم و فروش زیاد کاملاً در مورد سرمایه گذاری نسبی اعمال نمی شود. به طور دقیق تر ، این سرمایه گذاران سهام گران قیمت را برای فروش آنها با قیمت های بالاتر خریداری می کنند. فرض اساسی ، سرمایه گذاران محافظه کارانه تر می گویند پیش فرض ، در اینجا این است که روندهای رو به بالا بدون وقفه ادامه خواهند یافت.

این سرمایه گذاران با استفاده از یک شاخص معین به عنوان معیار ، عملکرد شرکت ها را در مورد نظر خود بررسی می کنند. مورد بررسی بیشتر مواردی است که مقدار سهام در حال افزایش سریعترین یا کمترین سرعت در حال افزایش است.

با توجه به فرضیات آن در مورد حرکت مداوم ، سرمایه گذاری نسبی در دوره های ثبات اقتصادی و ژئوپلیتیکی بر خلاف کشش های بی ثبات به بهترین وجه کار می کند. بحران مالی سال 2008 ، به عنوان یک مورد ، معکوس های خشونت آمیز در قیمت سهام را مشاهده کرد که به طور منفی و ناگهان بر نگرش سرمایه گذار تأثیر گذاشت. به عنوان یک معیار عملکرد آینده ، قدرت نسبی نیز می تواند در املاک و مستغلات ، کالاها و مشتقات اعمال شود.

فرمول قدرت نسبی برای سهام

برای شروع از تاریخچه قیمت سهام استفاده کنید. دو هفته کافی است ، اما یک دوره طولانی تر ارجح است. در ستون های جداگانه ، یکی برای سود و دیگری برای ضرر ، تغییرات روزانه در ارزش را ثبت کنید. هر ستون را جمع کنید ، علامت منفی برای ضرر را حذف کنید - مقدار مطلق در اینجا هدف است.

تقسیم کل در تعداد روزهای دوره انتخاب شده ، میانگین سود و زیان را می دهد. پس از آن ، میانگین سود را بر روی ضرر متوسط تقسیم کنید. در اینجا قدرت نسبی سهام مورد نظر است.

محاسبه قدرت نسبی برای یک شاخص

همین روش برای یک شاخص کار می کند ، به جز اینکه تمام تغییرات قیمت - افزایش و کاهش می یابد - بلند می شوند و سپس در مدت زمان مشابه به طور متوسط انجام می شوند. به همین ترتیب ، تقسیم متوسط سود بیش از ضرر متوسط ، قدرت نسبی آن شاخص را نشان می دهد.

اگر سهام فردی با روشی برتر در برابر شاخص به طور کلی عمل کند ، این وعده را به عنوان یک سرمایه گذاری نشان می دهد. اگر از طرف دیگر ، رفتار آن در مقایسه با آن زیر باشد ، یک سرمایه گذار باعث شده است که دو بار در مورد آن فکر کند. سرمایه گذاری حرکت بیشتر از علم است.