بانکداری

هر یک از مالکیت ، مشارکت یا شرکت برای حفظ یک حساب اعتماد موظف است.

هنگام تنظیم بانکداری ، مهم است که بانکی که شما خواهید بود یا با آن سر و کار خواهید داشت ، آگاه است که این یک "حساب اعتماد قانونی" است که از طلبکاران عمومی کارگزاری طبق قانون بانکی که لازم است ، حمایت می کند. بسیار توصیه می شود که یک نسخه دریافت شده از آیین نامه انتاریو 991 ، بخش 16 به بانک داده شود تا آنها از معاملات که باید از طریق این حساب پردازش شوند ، آگاه باشند.

چک ها باید کلمات "حساب اعتماد" و نام عضو را در خود داشته باشند که حساب اعتماد در چهره آنها چاپ می شود. صورتهای بانکی همچنین باید حساب را به عنوان یک حساب "اعتماد" تعیین کند.

اعضا موظفند بدون تأخیر ، تمام پول های اعتماد دریافت شده (پول نقد ، چک یا در غیر این صورت) را به حساب اعتماد واریز کنند و به هیچ وجه ، هر سه (3) روز بانکی پس از دریافت آن. سپرده ها باید در نوع انجام شوند ، یعنی اگر پول نقد از بیمه شده دریافت شود ، پول نقد باید به حساب اعتماد واریز شود. یک کارگزار هرگز نباید در هنگام گرفتن پول نقد دریافت شده از حساب اعتماد ، به همان مبلغی که باید به حساب اعتماد واریز شود ، یک چک شخصی صادر کند.

هر صورتحساب مستقیم و/یا پرداخت برنامه پرداخت ماهانه یا اقساط دریافت شده از طرف مشتری به نمایندگی از بیمه گر نیز به عنوان صندوق اعتماد در نظر گرفته می شود و باید به حساب اعتماد واریز شود. پرداخت به بیمه گذار باید از طریق حساب اعتماد پردازش شود و با بررسی حساب اعتماد پرداخت شود. این معاملات را نمی توان از طریق حساب کلی پردازش کرد. این پرداخت ها باید تأثیر خنثی بر موقعیت اعتماد کارگزاری داشته باشند زیرا پول واریز شده به حساب اعتماد منجر به مسئولیت مربوطه می شود که برای جبران افزایش حساب بانکی استفاده می شود.

پس از واریز وجوه به یک حساب اعتماد ، آنها فقط می توانند به درستی تحت شرایط/موقعیت های زیر به درستی خارج شوند:

• پرداخت به بیمه گذاران توسط Trust Check.
• بازپرداخت به مشتری با Trust Check.
• نقل و انتقالات ، با بررسی اعتماد ، برای واریز به حساب عمومی عضو ، در مورد کمیسیون ها.
• پرداخت به وزارت دارایی برای اهداف مالیات بر فروش خرده فروشی توسط Trust Check.
• خرید سرمایه گذاری اعتماد توسط Trust Check.
• پرداخت مطالبات به نمایندگی از بیمه گذاران در صورت مجاز بودن بیمه گر.

پرداختهای انجام شده به هر دلیل دیگری احتمالاً عملی از سوء رفتار را تشکیل می دهد.

کارگزاری باید در همه زمان ها در یک موقعیت مثبت قرار داشته باشد و بسیار مهم است که رویه هایی برای اطمینان از این امر تأسیس شود.

ایجاد خط اعتباری بانکی در برابر حساب بانکی Trust برای اطمینان از موقعیت مثبت اعتماد گزینه ای نخواهد بود زیرا پرداخت های حساب اعتماد به خط اعتبار مطابق با آیین نامه نیست. همچنین ، تنظیمات انجام شده با مدیر بانک ممکن است به گونه ای باشد که مدیر بانک و نه کارگزار اصلی ، کسی است که برای تأمین هزینه های پرداخت و حذف وجوه از حساب اعتماد به حساب اعتماد کنترل وجوه را به حساب اعتماد کنترل می کندخط اعتباری را پرداخت کنید. کارگزاری همچنین ممکن است گزارش مبلغ حساب بانکی اعتماد از جمله در دسترس بودن خط اعتبار را بدون اینکه وجوه در فرم 1 به بانک تزریق شود ، گزارش دهد.

در صورتی که کمیسیون های مربوط به آیین نامه به حساب کلی از حساب اعتماد در ابتدای ماه منتقل می شوند ، باید احتیاط کرد زیرا این امر می تواند منجر به کسری اعتماد شود.

حساب های دریافتنی از مشتری (صندوق های اعتماد) هرگز نباید توسط کارگزاری به موسسات مالی فرض شود. در صورت اختصاص دارایی های تجاری به عنوان وثیقه ، دارایی های اعتماد باید به طور خاص اعلام شود که از مفاد توافق نامه واگذاری ، تعهد یا توافق نامه امنیتی محروم می شوند.