شناسایی چرخه های مالی بنگلادش

سلامت بخش مالی کشور مدتی است موضوع بحث های زیادی است. سیاستگذاران با وضعیت فعلی این بخش راحت هستند. با این حال، کارشناسان و اقتصاددانان نگرانی خود را از وضعیت جاری ابراز می کنند. آنها تعدادی از خطرات و ضعف ها را در این بخش شناسایی کرده اند. در واقع، این ریسک ها و ضعف ها این بحث را برانگیخت که آیا بخش مالی واقعاً در وضعیت امن و محافظت شده قرار دارد یا خیر.

بدون شک، بسیاری از زمینه ها وجود دارد که در آنها همه چیز به طور جدی در تضاد است. برای شروع، وام های غیرجاری (NPL) در حال افزایش است و بانک ها و موسسات مالی را در معرض خطر قرار می دهد. NPL در پایان مارس امسال به 1. 10 تریلیون ترون بود. این رقم به 11. 80 درصد از کل وام های معوق بانکی در کشور رسید. این مقدار نیز حدود 3. 75 درصد از تولید ناخالص داخلی (GDP) است. در واقع، NPL به یک مشخصه اصلی بخش بانکی کشور تبدیل شده است.

باز هم بازار سهام با کندی حرکت می کند. از زمان سقوط بازار در سال 2010، شاخص های اصلی به طور متوسط بهبود یافته اند، اما نوسانات همچنان باقی مانده است. پس از ثبت رشد قوی در سال 2017، شاخص کل بورس داکا (DSE) در سال 2018 13. 80 درصد کاهش یافت در حالی که میانگین گردش مالی روزانه 37. 0 درصد کاهش یافت.

بازار اوراق قرضه همچنان تحت سلطه اوراق بهادار قابل معامله با درآمد ثابت دولت است و هیچ نشانه ای برای تبدیل آن به بازاری پر جنب و جوش وجود ندارد. اوراق قرضه شرکتی و سایر ابزارها وجود ندارد. وزیر دارایی در نطق بودجه خود به حاشیه سازی بازار اوراق قرضه اذعان داشت. وی گفت: مشاهده کرده ایم که در بخش مالی ما از ابزارهای نامشخصی استفاده نشده است، این امر باعث شده بانک ها با جمع آوری سپرده های کوتاه مدت وام های بلندمدت بدهند، این ناهماهنگی ایجاد می کند، ممکن است گاهی اوقات بحرانی شود. اقدامات لازم را برای رفع چنین ناهماهنگی انجام دهید. ما ابزارهایی مانند اوراق قرضه حقوق بگیر، سرمایه خطرپذیر، اوراق قرضه خزانه از جمله بازار اوراق قرضه پر جنب و جوش را تشویق خواهیم کرد."

زمانی که اقتصاد با سرعتی سریع تر با رشد سالانه بیش از 7 رشد می کند، بخش مالی باید این روند را حفظ کند. حمایت کافی از بخش مالی برای پایدار ماندن رشد در بلندمدت ضروری است. در واقع، هیچ اطمینانی وجود ندارد که ثبات اقتصاد کلان، ثبات مالی را در یک اقتصاد تضمین کند. علیرغم داشتن شرایط اقتصاد کلان باثبات در حال حاضر، ضعف فزاینده بخش مالی نیازمند احتیاط است.

در برابر این زمینه ، ممکن است سعی کند به دنبال الگوهای چرخه مالی کشور برای پیش بینی آینده نزدیک بخش مالی و تأثیر آن بر اقتصاد کلان باشد. اکنون چرخه مالی به عنوان یک مفهوم مهم در سطح جهان برای درک پویایی کلان مالی یک اقتصاد در حال ظهور است. همچنین به ابزاری برای پیش بینی بحران بانکی سیستمیک تبدیل می شود. بر خلاف چرخه تجارت که ظهور و سقوط کالاها و خدمات را توصیف می کند ، چرخه مالی رونق و پشت سر هم اعتبار ، سهام عدالت و مسکن را نشان می دهد. این امر به طور گسترده ای به تعامل بین عوامل مالی اشاره دارد که ممکن است باعث نوسانات اقتصادی شود و به طور بالقوه منجر به استرس شدید مالی شود.

با این حال ، هیچ تعریف جهانی از چرخه مالی وجود ندارد. کلودیو بوریو ، اقتصاددان اصلی بانک تسویه حساب بین المللی (BIS) یک مقام پیشرو در نظریه چرخه مالی است. وی آن را به عنوان "نوسانات میان مدت در متغیرهای مالی" تعریف کرد و اینها با "تعامل خود تقویت کننده بین درک ارزش و ریسک ، نگرش به ریسک و محدودیت های تأمین مالی ، که به شکوفایی و به دنبال آن شکوفا می شوند ، همراه هستند.

برای بیان ساده ، چرخه مالی بر روی هماهنگی های اعتبار و قیمت دارایی متمرکز است. هم دارایی مالی و هم دارایی مسکن مورد توجه قرار می گیرد. اکنون ، افزایش سریع جریان اعتبار ، قیمت سهام و املاک و مستغلات را تحت فشار قرار می دهد. افزایش در مورد املاک و مستغلات یا مسکن به نوبه خود ارزش وثیقه و متعاقباً اعتبار بالقوه را باد می کند. عرضه صعودی اعتبار محدودیت های تأمین مالی را آرام می کند. تغییرات در قیمت ملک با درک سرمایه گذاران از ارزش و ریسک حاصل می شود. این تعامل باعث افزایش نوسانات متغیرهای اقتصادی واقعی (به عنوان مثال خروجی) و تغییر تخصیص هزینه های سرمایه در صنایع می شود. در صورت افزایش قیمت سهام ، جریان اعتبار بالاتر قیمت سهام را باد می کند و سرمایه گذاران خطرات بیشتری را انتظار دارند که سود بیشتری داشته باشند. ریسک ریسک آنها اعتبار بیشتری را به بازار سهام منحرف می کند و تأثیر شلوغی بر اقتصاد واقعی ایجاد می کند. اما افزایش قیمت مسکن یا حقوق صاحبان سهام نمی تواند برای طولانی مدت پایدار باشد و به شدت کاهش یک بحران مالی را کاهش می دهد. به طور خلاصه ، چرخه مالی با گسترش شروع می شود و پس از رسیدن به اوج خود قراردادهای IT و در نهایت پشت سر هم.

تاکنون هیچ مطالعه ای در مورد وجود چرخه مالی در بنگلادش وجود ندارد. اکنون چنین مطالعاتی برای سنجش وضعیت کلی اقتصادی و همچنین پیش بینی خطرات احتمالی در آینده ضروری است.

حداقل سه نوع داده سری زمانی برای کشف چرخه مالی ضروری است. اینها عبارتند از: داده های اعتباری، داده های بازار سهام و داده های قیمت املاک و مستغلات. از این میان، اطلاعات قیمت املاک در دسترس نیست. تقریباً یک دهه پیش، بانک بنگلادش تصمیم به جمع آوری و انتشار داده های قیمت املاک یا مسکن گرفت. تاکنون پیشرفتی در این زمینه حاصل نشده است. بنا بر گزارش ها، بانک مرکزی مجموعه داده ای از قیمت بازار مسکن را با کمک صندوق نظارت بین المللی (IMF) برای استفاده داخلی تهیه کرده است. پس از انتشار عمومی، اولین شاخص قیمت املاک و مستغلات کشور خواهد بود.

با در دست داشتن تمام این داده ها، بانک بنگلادش ممکن است تلاش کند تا حضور چرخه مالی در کشور را شناسایی کرده و ویژگی های اصلی آن را بررسی کند. چندین ابزار آماری و اقتصادسنجی برای انجام این تمرین وجود دارد. در ابتدا، ویژگی های چرخه ای هر متغیر مستقل باید تجزیه و تحلیل شود. پس از آن، چرخه های فردی ممکن است با استفاده از تجزیه و تحلیل مؤلفه اصلی ترکیب شوند تا یک اندازه گیری ترکیبی از چرخه مالی به دست آید.

به عبارت دیگر، چرخه مالی ترکیبی از چرخه بدهی و چرخه بازار است. چرخه بازار حرکت بازارهای سهام و اوراق قرضه را اندازه گیری می کند، در حالی که چرخه بدهی افزایش و کاهش بدهی های خصوصی و دولتی را اندازه گیری می کند.

یافتن چرخه تجاری در بنگلادش نیز در این رابطه ضروری است. چرخه به طور کلی با استفاده از افزایش و کاهش تولید ناخالص داخلی واقعی اندازه گیری می شود. همچنین به عنوان چرخه اقتصادی یا چرخه تجارت شناخته می شود. مراحل یک چرخه تجاری عبارتند از: گسترش، اوج، رکود، رکود، فرورفتگی و بهبود. رکود و افسردگی گاهی اوقات با هم ترکیب می شوند و به عنوان انقباض نامگذاری می شوند.

معمولاً، مدت یک چرخه مالی بیشتر از مدت یک چرخه تجاری است و به نظر نمی رسد چرخه تجاری چرخه مالی را هدایت کند. اما چرخه مالی ممکن است بر چرخه تجاری تأثیر بگذارد.