زراعت چیانگ مای

در حالی که تمام تلاش برای پیروی از قوانین سبک استناد شده است ، ممکن است اختلافاتی وجود داشته باشد. اگر سوالی دارید ، لطفاً به کتابچه راهنمای مناسب یا منابع دیگر مراجعه کنید.

سبک استناد را انتخاب کنید استناد به اشتراک گذاری اشتراک گذاری در رسانه های اجتماعی به اشتراک بگذارید بازخورد دادن وب سایت های خارجی بازخورد از بازخورد شما متشکرم

ویراستاران ما آنچه را که شما ارسال کرده اید را مرور می کنند و تعیین می کنند که آیا مقاله را تجدید نظر کنید.

وب سایت های خارجی

• شورای روابط خارجی - گسترش مبادلات ارز بانک مرکزی از زمان بحران مالی

استناد به چاپ استناد تأیید شده

در حالی که تمام تلاش برای پیروی از قوانین سبک استناد شده است ، ممکن است اختلافاتی وجود داشته باشد. اگر سوالی دارید ، لطفاً به کتابچه راهنمای مناسب یا منابع دیگر مراجعه کنید.

سبک استناد را انتخاب کنید استناد به اشتراک گذاری اشتراک گذاری در رسانه های اجتماعی به اشتراک بگذارید بازخورد وب سایت های خارجی بازخورد از بازخورد شما متشکرم

ویراستاران ما آنچه را که شما ارسال کرده اید را مرور می کنند و تعیین می کنند که آیا مقاله را تجدید نظر کنید.

وب سایت های خارجی

• شورای روابط خارجی - گسترش مبادلات ارز بانک مرکزی از زمان بحران مالی

عناوین جایگزین: ابتکار عمل Chiang Mai نوشته شده توسط جاناتان تی. چو

وی با مراجعه به استادیار علوم سیاسی در کالج رید ، پورتلند ، سنگ معدن.

جاناتان تی. چو واقعیت بررسی شده توسط سردبیران دائر ycl المعارف بریتانیکا

ویراستاران دائر ycl المعارف بریتانیکا بر زمینه های موضوعی نظارت می کنند که در آن دانش گسترده ای دارند ، خواه از سالها تجربه به دست آمده با کار بر روی آن محتوا و چه از طریق مطالعه برای یک مدرک پیشرفته. آنها محتوای جدید می نویسند و محتوای دریافت شده از مشارکت کنندگان را تأیید و ویرایش می کنند.

سردبیران دائر ycl المعارف بریتانیکا آخرین به روز شده: تاریخچه مقاله فهرست مطالب

تاریخ: مه 2000.(نمایش بیشتر) مکان: Chiang Mai Thailand.(نمایش بیشتر) شرکت کنندگان: چین ژاپن کره جنوبی ASEAN.(بیشتر نشان بده، اطلاعات بیشتر)

توافق نامه Chiang Mai ، همچنین به عنوان ابتکار عمل Chiang Mai ، مجموعه ای از ترتیبات دو طرفه ارزهای مختلف که در ماه مه سال 2000 توسط اعضای انجمن ملل جنوب شرقی آسیا (ASEAN) با افزودن ژاپن ، چین و جنوب تأسیس شده در چیانگ مای ، تایلند است ، نامیده می شود. کره (که در مجموع به عنوان ASEAN+3 نامیده می شود). این توافق نامه برای تکمیل صندوق بین المللی پول (IMF) با فراهم کردن تزریق اضطراری ارز خارجی به کشورهای عضو که از بحران نقدینگی رنج می برند ، تکمیل شده است. همچنین مکانیسمی برای نظارت بر جریان سرمایه و شرایط اقتصادی از طریق تماس های منظم بین مقامات مالی در منطقه ایجاد کرد. این توافق نامه که در پی بحران مالی آسیا 1997-98 ایجاد شده است ، نمونه مهمی از همکاری های مالی در منطقه را ارائه می دهد.

سیستم مبادله شامل دو مؤلفه اصلی است: یک ترتیب مبادله ASEAN گسترش یافته و شبکه ای از توافق های مبادله و خرید مجدد دو طرفه. اولی که براساس توافق نامه 1997 شامل پنج کشور از کشورهای ASEAN و مشارکت گسترده در بقیه ASEAN ساخته شده است. از آنجا که هر یک از اعضای شرکت کننده می توانند تنها دو برابر مبلغی را که در آن کمک کرده است ، جلب کند ، تأثیر اقتصادی مبادله از طریق این مکانیسم احتمالاً ناچیز است. شبکه توافق نامه مبادله و خرید مجدد دو طرفه نقدینگی کوتاه مدت را به طور قابل توجهی بیشتر می کند. در زیر آنها ، کشورهای وام دهنده به طور معمول در ازای ارز محلی دلار دریافت می کنند (یک استثناء ترتیب مبادله بین چین و ژاپن ، که ین را برای Renminbi مبادله می کند) برای یک دوره زمانی ثابت (معمولاً سه ماه) ، پس از آن وام گیرنده می تواند تجدید شودمبادله یا پرداخت آن به بانک مرکزی کشور وام دهی. بسته به ذخایر ارز خارجی یک کشور ، توافق نامه های مبادله می توانند متقابل یا یک طرفه باشند. به عنوان مثال ، تحت توافق های ژاپن با کشورهای ASEAN ، فقط کشورهای ASEAN می توانند به دلیل ذخایر بزرگ خارجی ژاپن مبادله ای را آغاز کنند ، در حالی که توافق بین ژاپن و چین توسط هر یک از طرفین قابل فعال شدن است. توافق نامه Chiang Mai به صراحت برای تکمیل عمل وام صندوق بین المللی پول طراحی شده است. فعال سازی مبادله ارز مشروط به پذیرش دولت ترسیم یک برنامه تعدیل ساختاری صندوق بین المللی پول است که استثناء توافق بین ژاپن و چین است.

منتقدین نگرانی هایی را ایجاد کرده اند که عمیق سازی ادغام منطقه ای می تواند در نهایت مؤسسات بین المللی در منطقه را ملزم کند و کشورهای خارج از کشور را منزوی کند. علاوه بر این ، بحران مالی آسیا 1997-98 نشان داد که این منطقه مستعد ابتلا به بیماری اقتصادی است و نشان می دهد که نقدینگی باید از خارج از منطقه باشد نه از درون آن. با این وجود ، توافق نامه Chiang Mai بحث و گفتگو در مورد همکاری های عمیق تر در آینده ، مانند تبدیل توافق های مبادله دو جانبه به یک نهاد چند جانبه واقعی و ایجاد ارز یکپارچه آسیا را به وجود آورده است.