کریپتوکارنسی چیست؟

رمزارزها در سال های اخیر بسیار محبوب شده اند. نه فقط آنلاین، بلکه در همه جا.

احتمالاً حتی تبلیغات تلویزیونی در مورد ارزهای دیجیتال را دیده اید که چیز بزرگ بعدی است. و حتی شاید بازیگر یا ورزشکار مورد علاقه شما در حال تبلیغ آنها باشد.

اما آنها چه هستند؟

تفاوت آنها با ارزهای سنتی چیست؟چه چیزی آنها را ویژه میکند؟

رمزارزها چیست؟

ارز دیجیتال (یا «کریپتو») اصطلاحی است برای نوع جدیدی از «پول دیجیتال» که متکی بر ترکیبی از فناوری هایی است که به آن اجازه می دهد خارج از کنترل مقامات مرکزی مانند دولت ها و بانک ها وجود داشته باشد.

ارزهای دیجیتال دیجیتال هستند.

ارزهای دیجیتال هیچ شکل فیزیکی ندارند. هیچ اسکناس دلار یا سکه فلزی وجود ندارد.

آنها کاملا دیجیتال هستند، به این معنی که آنها به معنای واقعی کلمه فقط خطوط کد کامپیوتری هستند.

ارزهای دیجیتال بدون مرز هستند.

صرف نظر از اینکه کجا زندگی می کنید یا چه کسی هستید، می توانید آن را تقریباً فوراً برای دیگران در هر نقطه از جهان ارسال کنید، بدون توجه به فاصله جغرافیایی و مرزهای کشور.

ارزهای دیجیتال بدون مرز هستند. تنها چیزی که نیاز دارید یک دستگاه مانند تلفن یا رایانه است که به اینترنت متصل باشد.

ارزهای دیجیتال بدون مجوز هستند.

هر کسی می تواند ارزهای دیجیتال را ارسال و دریافت کند. شما نیازی به ثبت حساب یا پر کردن درخواست ندارید. ارزهای دیجیتال بدون مجوز هستند.

شما حتی نیازی به ذکر نام خود ندارید. به جای نام و شماره حساب، تنها چیزی که باید ارائه دهید یک رشته کامپیوتری از حروف و اعداد است که به عنوان "آدرس" شناخته می شود.

این آدرس ذاتاً به هیچ یک از اطلاعات شخصی شما مرتبط نیست، بنابراین می توانید از نظر تئوری ارزهای دیجیتال را بدون اینکه هویت واقعی یکدیگر را بدانید برای افراد دیگر ارسال کنید.

از آنجایی که می توانید بدون ارائه اطلاعات شناسایی شخصی، ارزهای دیجیتال را ارسال و دریافت کنید، ارزهای دیجیتال درجاتی از حریم خصوصی را فراهم می کنند.

ارزهای دیجیتال غیرمتمرکز هستند.

بر خلاف ارزهای سنتی که به عنوان ارزهای فیات نیز شناخته می شوند، مانند دلار آمریکا، ارزهای دیجیتال به هیچ دولت یا بانک مرکزی متصل نیستند.

به عنوان مثال، دلار آمریکا توسط فدرال رزرو («فدرال رزرو»)، یورو توسط بانک مرکزی اروپا (ECB)، و ین ژاپن توسط بانک ژاپن (BOJ) صادر و کنترل می شود.

این بدان معناست که برخلاف ارزهای فیات، ارزهای دیجیتال توسط یک مقام مرکزی کنترل نمی شوند. هیچ بانک یا دولتی پشت سر آنها نیست. این ویژگی تعیین کننده ارزهای دیجیتال به نام تمرکززدایی شناخته می شود.

اگر هیچ بانک مرکزی یا دولت مسئله ای ایجاد نمی کند یا ارزهای رمزنگاری ایجاد نمی کند ، پس چه کسی آنها را ایجاد می کند؟

واحدهای یک cryptocurrency بر اساس قوانین از پیش تعیین شده نوشته شده در کد که توسط نرم افزار اجرا می شوند ، تولید می شوند.

یکی از مهمترین جنبه های ارزهای رمزپایه ، عرضه آنها است زیرا این امر به شدت کاربرد و ارزش آنها را تعیین می کند.

بسته به قوانینی که در کد نرم افزار نوشته شده است ، می توان ارزهای رمزنگاری شده را ایجاد و از بین برد. برخی از ارزهای رمزنگاری شده دارای یک منبع کل محدود (یا ثابت) هستند ، به این معنی که حداکثر تعداد واحدها وجود دارد که تا کنون در گردش خواهند بود و کمبودی را ایجاد می کنند.

برخی دیگر با یک منبع کل نامحدود راه اندازی می شوند ، به این معنی که حداکثر کلاه وجود ندارد!(اگرچه ممکن است در تعداد واحدهای جدید محدودیتی وجود داشته باشد که می توانند در یک بازه زمانی خاص مانند سالانه ایجاد شوند.)

ارزهای رمزپایه ضد تقلبی هستند.

ارزهای رمزپایه نیز به گونه ای طراحی شده اند که ضد تقلبی باشد.

این جایی است که رمزنگاری درگیر است و نحوه استفاده از آن برای ضبط ایمن و ذخیره معاملات.

در رمزنگاری ، پیشوند "Crypt" به معنای "پنهان" است و پسوند "گرافیک" به معنای "نوشتن" است.

قبل از وجود رایانه ها ، رمزنگاری مطالعه تکنیک هایی بود که اطلاعات دستنویس را از چشمان کنجکاو ایمن نگه می دارد.

حتی جولیوس سزار نیز از رمزنگاری برای برقراری ارتباط با ژنرال های خود استفاده می کرد.

اما در عصر مدرن ، رمزنگاری اکنون با محافظت از اطلاعات رایانه با استفاده از ریاضی فانتزی همراه است.

از آنجا که ارزهای رمزنگاری شده برای امنیت خود به رمزنگاری متکی هستند ، این جایی است که "رمزنگاری" از "ارزهای رمزنگاری شده" ناشی می شود.

چه چیزی ارزهای رمزنگاری شده را خاص می کند؟

ارزهای رمزنگاری شده به طور مستقل از هر دولت ، بانک مرکزی یا سایر نهادهای مرکزی وجود دارد.

به طور خلاصه ، ارزهای رمزپایه خاص هستند زیرا:

• آنها دیجیتالی هستند. ارزهای رمزپایه شکل فیزیکی ندارند. همه چیز از تلفن و رایانه انجام می شود.
• آنها بدون مرز هستند. هرکسی که دارای اتصال به اینترنت باشد می تواند ارزهای رمزپایه را ارسال و دریافت کند. در هر نقطه از جهان ، با (معمولاً) هزینه های کوچکتر و سرعت سریعتر از انتقال پول سنتی.
• آنها بدون مجوز و در دسترس همه هستند. لازم نیست توسط یک بانک تأیید شوید و برای استفاده از ارزهای رمزنگاری شده حساب بانکی داشته باشید. هیچ شخص ثالثی (مانند یک بانک) برای تأیید و تصویب معاملات لازم نبود.
• آنها تا حدودی از حریم خصوصی را فراهم می کنند ، به این معنی که می توانید بدون استفاده از نام خود معاملات انجام دهید. ارزهای مختلف رمزنگاری در میزان ناشناس بودن آنها متفاوت است.
• آنها غیر متمرکز هستند ، این بدان معناست که دولت ها نمی توانند با آنها مداخله یا کنترل کنند. هیچ کس یا نهاد آنها را در اختیار ندارد یا آنها را کنترل نمی کند. کاربران می توانند بدون دخالت هر واسطه ای که برای ارزهای فیات ، معمولاً یک بانک است ، مستقیماً معامله کنند.
• آنها توسط نرم افزار ایجاد می شوند. عرضه یک رمزنگاری توسط هیچ بانک مرکزی تعیین نمی شود بلکه براساس قوانین از پیش تعریف شده صریحاً در کد نرم افزار نوشته شده است. به عبارت دیگر ، نرم افزار جایگزین بانک مرکزی می شود.
• آنها ضد تقلبی هستند. این به دلیل نحوه ضبط و ذخیره اطلاعات معامله است.

با توجه به این خصوصیات خاص ، ارزهای رمزنگاری شده این امکان را فراهم می کند که با درگیری صفر از طرف شخص ثالث ، پول خود را کنترل کند.

این که آیا رمزنگاری می تواند مطابق با این پتانسیل باشد ، هنوز دیده می شود. محبوبیت آن در دنیای مالی رو به رشد است و اکنون یک کلاس دارایی در حال ظهور محسوب می شود.< Pan> آنها غیر متمرکز هستند ، این بدان معناست که دولت ها نمی توانند با آنها مداخله یا کنترل کنند. هیچ کس یا نهاد آنها را در اختیار ندارد یا آنها را کنترل نمی کند. کاربران می توانند بدون دخالت هر واسطه ای که برای ارزهای فیات ، معمولاً یک بانک است ، مستقیماً معامله کنند.